Alle artikelen
De Oscar-winnende film I’m still here toont de decennialange strijd van een vrouw om te achterhalen wat er met haar man is gebeurd. Onder de militaire dictatuur in Brazilië, van 1964 tot 1985, zijn ruim vierhonderd mensen vermoord. Familieleden verkeerden vaak in het ongewisse over hun lot.
‘Deze fase gaat over,’ zegt het ex-congreslid van de Arbeiderspartij Rubens Paiva, als hij begin 1971 hoort dat een bevriend stel naar Londen verhuist, omdat het zich niet veilig voelt onder de militaire dictatuur. De beginveertiger vindt zijn vrienden paranoïde. Weggaan uit Brazilië ziet hij niet zitten, al was het maar omdat hij met zijn vrouw Eunice en vijf opgroeiende kinderen een vrolijk leven leidt in Rio de Janeiro. Een mooi huis, strand voor de deur en bijna altijd prachtig weer.
Meer recensies lezen? Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.
Maar alles verandert als ogenschijnlijk keurige mannen Rubens komen ophalen voor een verhoor. Niets ernstigs, bezweren zij, gewoon even een paar dingetje ophelderen. Kalm gaat Rubens mee, grappend dat hij vanavond voor de soufflé weer thuis zal zijn. Het gezin zal nooit meer iets van hem horen.
De verdwijning van Rubens Paiva is de opmaat voor het eigenlijke onderwerp van I’m still here: de strijd van Eunice om de waarheid over het lot van haar man boven tafel te krijgen. De film, die op waarheid is gebaseerd, maakt inzichtelijk hoe het perverse regime die waarheid verbergt achter rookgordijnen en leugens. Maar Eunice geeft niet op, al kost het decennia van haar leven.
Pas in 1996 bevestigen de autoriteiten dat Rubens in 1971 door marteling is omgekomen. Waar zijn lichaam is gebleven, blijft onbekend. De zaak krijgt veel media-aandacht. Op een beladen persconferentie benadrukt Eunice dat elke spoorloze verdwijning een familie ‘veroordeelt tot eeuwige psychische marteling’. Hoe het met Eunice en haar kinderen verdergaat, is te zien in de epiloog, die zich afspeelt in 2014.
In Brazilië is de militaire dictatuur nog steeds een controversieel onderwerp, zo blijkt uit de oproep van extreem-rechtse nationalisten om I’m still here te boycotten. Het goede nieuws: de oproep heeft geen effect. I’m still here is in Brazilië met meer dan drie miljoen bezoekers de best bezochte film van eigen bodem sinds jaren.
Oscar voor aangrijpende film over dictatuur in Brazilië
'I’m still here' heeft de Oscar voor beste internationale film gewonnen. De Braziliaanse speelfilm is een indrukwekkend eerbetoon aan de slachtoffers van de militaire dictatuur (1964-1985).
Jolande Withuis: ‘Ideologie maakt je blind’
Socioloog Jolande Withuis is ‘huiverig voor collectieve meningen die opeens in de mode zijn’. Ze heeft een gevoelige antenne overgehouden aan haar communistische opvoeding.
Mensensmokkelaars verdienden aan vluchtelingen uit de DDR
Na de bouw van de Muur graven West-Duitse studenten tunnels om DDR-burgers te helpen ontsnappen. Maar na een paar jaar nemen mensensmokkelaars hun rol over. Ze schakelen soms Nederlandse koeriers in, die niet in de gaten hebben dat ze met vuur spelen. Op vrijdag de dertiende loopt Marion Blom in haar eentje door Boedapest, de...
De bijzondere schatten van de Daciërs
Geruime tijd wisten de ruige Daciërs de macht van Rome te weerstaan. Daarom zijn de Roemenen nog steeds trots op deze verre voorouders. Bovendien zijn ze gefascineerd door hun zilveren en gouden schatten. Twee millennia geleden zagen de Karpaten in Transsylvanië er anders uit dan tegenwoordig: ruiger, minder bosrijk. Er leefde een gehard bergvolk, de...
Marjorie Post was de koningin van Trumps kroonjuweel Mar-a-Lago
Als een van de rijkste vrouwen van de VS kon Marjorie Post het breed laten hangen. Een van haar pronkpaleizen kwam in handen van Donald Trump.
‘Een doorzonwoning zit vol herinneringen’
Barend de Voogd tekent middels interviews de geschiedenis van gewone mensen op. Zo sprak hij voor een boek met oud-bewoners van een doorzonwoning.
Engelse Zeeoorlogen waren een clash tussen twee monopolisten
De VS voert hoge importtarieven in voor Canada, Mexico en China. In het verleden leidden handelsoorlogen dikwijls tot militair geweld, zoals slepende oorlogen tussen Engeland en de Republiek.
Palmyra was het Venetië van de woestijn
Het glorieuze verleden van Palmyra geeft veel Syriërs trots en inspiratie. Maar fundamentalistische moslims zouden de antieke stad het liefst begraven in het woestijnzand. Midden in het gortdroge binnenland van Syrië, bij een oase, ligt de ruïne van een stad die al eeuwenlang tot de verbeelding spreekt. Palmyra wordt wel het Venetië van de woestijn...
’Godfried Bomans wilde het leven vleugels geven’
Via columns en boeken als Erik of het klein insectenboek bereikte Godfried Bomans een groot lezerspubliek. Maar achter de humoristische en ontregelende man ging een eenzaam mens schuil, zo toont Neerlandicus Gé Vaartjes in 'Vleugelman'.
Fout in de Jordaan: familie ging boven alles
Stephanie Biesheuvel beschreef het straatarme gezin van haar overgrootouders, dat ten prooi viel aan radicale politiek.
Homoseksuelen kregen de schuld van rampspoed
In de Zuidelijke Nederlanden werden tussen 1400 en 1700 meer homoseksuelen vervolgd dan in de rest van Europa. In 'De onuitspreekbare zonde' laat historicus Jonas Roelens zien hoe dat komt.
Waarom houden grote rijken zo lang stand?
In zijn nieuwste boek gaat de Zweedse historicus Dick Harrison op zoek naar een verklaring.
