Alle artikelen
Dat elke serieuze oorlogsfilm automatisch een anti-oorlogsfilm is, bewijst ook de nieuwe Duitse verfilming van Erich Maria Remarques roman Im Westen nichts neues weer. De film toont de zinloosheid van de gruwelijke loopgravenoorlog in de Eerste Wereldoorlog.
‘Kanonnenvoer’ was na de Tweede Wereldoorlog lange tijd een vergeten woord, maar sinds de Russische inval in Oekraïne is het weer dagelijks te horen. Het is onmogelijk om bij de nieuwe verfilming van Im Westen nichts neues niet aan de Russische knullen te denken die de oorlogshel in Oekraïne in worden gestuurd. Tussen hen en de vier Duitse schoolvrienden in Im Westen nicht neues bestaat nauwelijks verschil: zij zijn kanonnenvoer voor de waanideeën van ontspoorde leiders. Remarque schreef in 1929 over de ervaringen van deze naamloze soldaten. Samengevat: geen heldendom en kameraadschap, maar doodsangst en gruwelijk lijden.
Meer recensies van historische films lezen? Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.
De verfilming van de roman leverde in 1930 de Hollywood-klassieker All Quiet on the Western Front op. En nu is er een Duitse Netflix-verfilming, waarin het zinloze geweld nog explicieter is dan in de klassieker. De film oogt als een catalogus van moordmethoden: soldaten worden neergeschoten, opgeblazen, door tanks overreden, met vlammenwerpers in brand gestoken en aan bajonetten geregen. Het oogt letterlijk als overkill. Ook mist de film de aangrijpende scène uit de klassieker waarin een Duitse soldaat op verlof in zijn geboorteplaats walgt van het patriottische en nationalistische gezwets in een café. Al komt ook nu weer de boodschap over: oorlog is een onverzadigbare doodsmachine.
Im Westen nichts neues: overkill aan geweld
'Im Westen Nichts Neues' won dit weekend maar liefst zeven Bafta's, de belangrijkste Britse filmprijs. De Duitse film bewijst dat elke serieuze oorlogsfilm automatisch een anti-oorlogsfilm is.
De Oranjes hebben nu een graf op de groei
Philip Dröge mocht de nieuwe koninklijke grafkelder onder de Nieuwe Kerk in Delft bekijken. Die doet hem denken aan een ondergrondse Vinex-locatie.
Slaven in Egypte kregen brandmerken
Egyptenaren gaven hun slaven in de Late Periode van de zevende tot en met de vierde eeuw voor Christus brandmerken.
De invloed van peilingen
Begin jaren zestig raakten Nederlandse journalisten geïnteresseerd in opiniepeilingen. Ze zagen het als middel om de politiek kritisch te benaderen.
De oude leugen
De zinloosheid van de strijd in Oekraïne doet Philip Dröge denken aan de Eerste Wereldoorlog en dichter Siegfried Sassoon.
Historici sceptisch over Canon van Vlaanderen
De Canon van Vlaanderen wordt pas in april bekend, maar nu al hebben historici kritiek: het zou gaan om een politiek instrument.
Anne Frank is een nationaal merk geworden
De Postcodeloterij en het Anne Frank Huis gaan door het stof vanwege een misplaatste voordeelactie. Volgens historicus David Barnouw is er sprake van een groeiende Anne Frank-industrie.
Zwoegen voor het Beloofde Land
In 1934 ontstond in Franeker een kibboets. In de landbouwnederzetting werden Joodse jongeren voorbereid op emigratie naar Palestina.
De jacht op de Elgin marbles
Met de komst van sir Mark Jones als interimdirecteur van het British Museum lijkt een compromis over de Elgin marbles dichterbij. De beroemde beelden werden in de negentiende eeuw door de Engelsen verwijderd van het Parthenon in Athene en de Grieken eisen ze al jaren terug.
Tiananmenprotest is nog altijd doembeeld voor China
Volgens sinoloog Henk Schulte Nordholt aarzelt Xi Jinping niet om ongeregeldheden in China hard neer te slaan als hij dat nodig vindt. Het grootschalige protest op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989 is nog altijd een doembeeld voor de president van China. ‘1989 was een bijna-doodervaring voor de Communistische Partij.’ In 1989 verzamelden...
‘Gladiatoren waren supersterren’
History Channel zendt een nieuwe docudrama over gladiatoren uit. Bettany Hughes legt uit dat het leven van een gladiator niet alleen maar ellendig was.
Tienermeisje in de greep van ‘anorexia mirabilis’
De katholieke kerk kende een traditie van meisjes die zich uithongerden voor Christus. Ze leden aan ‘anorexia mirabilis’, een vorm van zelfkastijding.
