Alle artikelen
Sociaal-economisch was Molly Geertsema een typische VVD’er, die vond dat werklozen niet moesten zeuren en dat het bedrijfsleven volop de ruimte moest krijgen. Maar op immaterieel gebied was hij vooruitstrevender dan de meerderheid van zijn partij. Klaas Tammes schreef een onderhoudende biografie over deze onverstoorbare bestuurder.
Molly Geertsema was een VVD’er zoals die niet meer worden gemaakt. Hij stamde uit een familie van bankiers en zijn overgrootvader was rond 1870 tweemaal minister van Binnenlandse Zaken geweest. Eigenlijk heette hij Willem Jacob, maar omdat hij aanleg tot corpulentie had werd hij sinds de middelbare school door iedereen ‘Molly’ genoemd. Hij behoorde tot de laatste generatie liberale regenten. Steevast gekleed in driedelig grijs, bij officiële gelegenheden in jacquet, uiteraard met hoed, sigaar, de geaffecteerde stem van een Leidse corpsbal, overdag aan de sherry en ’s avonds aan het bier of een goede fles pomerol. Erg ambitieus hoefde hij niet te zijn, want hij wist toch wel dat de goede banen zijn kant op rolden.
Dit artikel is exclusief voor abonnees
Geertsema was every inch een representant van de liberale elite die Nederland sinds de negentiende eeuw bestuurde. Uiteraard had hij in Leiden rechten gestudeerd en uiteraard werd hij praeses van het corps. Tijdens de bezetting raakte hij betrokken bij het verzet en in 1953 werd hij burgemeester in het Groningse Warffum. Hij was toen 34 en op dat moment de jongste burgervader van Nederland. Vier jaar later werd hij wegens zijn specifieke juridische kennis naar Den Haag gehaald om topambtenaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken te worden. Hij werd daar voor de VVD gekozen in de gemeenteraad en in 1959 werd hij voor die partij lid van de Tweede Kamer. Het was in die tijd nog vrij gebruikelijk om dit soort functies te combineren, want tot aan zijn benoeming tot burgemeester van Wassenaar in 1961 bleef hij zijn zetel in de Haagse raad bezetten. En als burgemeester bleef hij parlementslid. Ook toen hij fractievoorzitter van de VVD werd, bleef hij Wassenaar besturen.
De geschiedenis van de VVD
Geertsema was een ras-VVD’er met vrijzinnige trekken
Sociaal-economisch was Molly Geertsema een typische VVD’er, maar op immaterieel gebied was hij best vooruitstrevend.
Schrijversmythen: verhalen over bohemiens, dandy’s en intellectuelen
Sander Bax heeft een boek geschreven over de verschillende schrijverstypes. Het staat vol met aandachtstrekkers, poseurs en gladjakkers.
Omstreden ontdekking van de vitamines
De Nederlander Christiaan Eijkman kreeg in 1929 de Nobelprijs voor de ontdekking van de vitamines. Maar deze toekenning is niet onomstreden.
Veilig achter de stadsmuur
Sinds de Middeleeuwen verschansten veel Nederlandse steden zich achter uitgebreide verdedigingswerken.
Seks in de Renaissance: een man van eer beheerste zijn lusten
Iedere seksuele handeling die geen kinderen kon opleveren, was uit den boze. Zo blijkt uit 'Seks in de Renaissance' van cultuurhistoricus Marlisa den Hartog.
Denk eens aan de Groningers, prutsers
Philip Dröge maakt zich kwaad over de Groningse gaswinning. 'Zelfs de beloofde sluiting van de gasvelden kan niet zonder afpoeieren.'
Onzin en leugens ingezet als wapen
Volgens Beatrice de Graaf moeten we ons wapenen tegen propaganda. 'We moeten de luiken bewuster dichtdoen, vooral bij kinderen en jongeren.'
Het pragmatische begin van de EU
Bij de oprichting van de EGKS – de voorloper van de EU – klonken mooie woorden over vrede en eenheid. In werkelijkheid draaide het om macht en economische belangen. Samenwerking tussen Frankrijk en Bondsrepubliek Duitsland? Op het gebied van kolen en staal? Terwijl een ‘hoge autoriteit’ erop let dat ze zich aan de afspraken houden?...
De pijnlijke keuze van Maria Montessori
De speelfilm Maria Montessori toont de kracht van een revolutionaire onderwijsvernieuwer, maar ook de prijs die ze betaalde.
Freud geloofde niet in religie
Vrijwel zeker hebben Freud en C.S. Lewis, de schrijver van De kronieken van Narnia, elkaar nooit ontmoet. Maar in films kan alles.
Pruisische koning Frederik I wil stadhouder worden
Het kinderloze overlijden van stadhouder Willem III bracht Den Haag in een politiek vacuüm waar de Pruisische koning Frederik I graag in wilde springen.
‘Ik voelde me een officier, wachtend op de vijand’
Classicus Luc Devoldere over zijn historische sensatie: 'In dit paleis aan de Adriatische Zee wandel je waar de oude keizer ijsbeerde.’
