Alle artikelen
Je kunt er de klok niet helemaal op gelijk zetten, maar zo elke tien jaar barst de discussie over het ‘verval’ van onze normen en waarden weer los. Deze folklore lijkt onschuldig, maar dit keer zit er een addertje onder het gras. Het ‘verval’ lijkt niet langer het gevolg van onze eigen onachtzaamheid, maar van een duister en onbeheersbaar verschijnsel: de immigratie.
Voor een deel is die kritiek gerechtvaardigd. Dat immigranten niet naar onze normen en waarden handelen, blijkt uit het feit dat zij vele malen crimineler zijn dan de autochtone Nederlanders en daar hebben we te lang over gezwegen. Meer dan de helft van de gevangenen in ons land is niet in Nederland geboren, hoewel allochtonen niet meer dan 10 procent van de Nederlandse bevolking uitmaken.
Wel moet daarbij bedacht worden dat de immigranten bepaald geen doorsnee van de bevolking vormen. Er zijn onder hen relatief veel jonge, ongehuwde mannen in de laagste inkomensklasse uit de grote steden en die groep begaat nu eenmaal meer overtredingen dan gemiddeld, ook al hebben zij en hun familie al eeuwenlang in Nederland gewoond.
Maar de cijfers over de allochtone criminaliteit zijn alarmerend. Immigratie lijdt tot een disproportionele stijging van het aantal overtredingen en misdrijven net zoals het snelverkeer vandaag de dag meer verkeersdoden veroorzaakt dan vroeger het gebruik van paard en wagen. De Italianen hebben in de negentiende eeuw niet alleen spaghetti naar de Verenigde Staten meegenomen, maar ook de maffia. Dat kon geen immigratiedienst verhinderen en nog steeds blijkt de invloed, die we op de kwaliteit van de immigranten kunnen uitoefenen, beperkt.
Toch is er hoop, want ten aanzien van de belangrijkste sectoren van onze samenleving lijkt geen immigrant ook maar iets aan onze normen en waarden te willen veranderen; de overgrote meerderheid is juist naar West-Europa gekomen om daarvan te profiteren. En hoewel een relatief grote groep over de schreef gaat, heeft geen allochtoon er ooit voor gepleit om ons handels-, eigendoms- en erfrecht te veranderen, de grondslagen van onze democratie en onze welvaartsstaat in twijfel te trekken of de straffen voor wapenbezit, drugshandel, afpersing en tasjesroof te verminderen of af te schaffen.
Overigens moeten ons niet laten afleiden door het modieuze gepraat over een ‘multiculturele’ samenleving. Daar hebben onze immigranten niets aan. Het is niet erg om wat in te schikken als het om een hoofddoekje gaat of een afwijkend begrafenisritueel, maar aan de echt belangrijke normen en waarden moeten we niet tornen, zoals het eigendomsrecht, de democratie en gelijkheid voor de wet.
Nederland is dus aan zet en daarvoor is het volstrekt overbodig om nieuwe normen en waarden te ontwerpen. We moeten de bestaande normen en waarden gewoon toepassen. Dat betekent meer politie, meer rechtbanken en meer gevangeniscellen. Niet leuk, maar wel nodig en niet alleen voor nieuwkomers. Gedogen en wegkijken kan een immigratieland zich niet langer veroorloven.
Piet Emmer is hoogleraar in de geschiedenis van de Europese expansie aan de Universiteit Leiden en redacteur van de ‘Encyclopedie Migratiegeschiedenis’ die in 2004 verschijnt.
Dit artikel is exclusief voor abonnees
Commentaar: Normen en waarden
Je kunt er de klok niet helemaal op gelijk zetten, maar zo elke tien jaar barst de discussie over het ‘verval’ van onze normen en waarden weer los. Deze folklore lijkt onschuldig, maar dit keer zit er een addertje onder het gras. Het ‘verval’ lijkt niet langer het gevolg van onze eigen onachtzaamheid, maar van...
Bedelen om potloden
Feiten zijn heilig, maar opinies zijn gratis. Geen wonder dat er veel meer opinies dan feiten zijn. Elke dag opnieuw waden wij er kniediep doorheen en tetteren ze ons uit duizend kelen tegemoet. Feiten zijn nauwelijks en vogue in deze rumoerige tijd, want ze zijn niet alleen heilig, maar ook schuw en schichtig. Bovendien zijn...
Vrij en niet bang
Twintig jaar geleden nodigde Wouter Gortzak van Het Parool me uit in zijn bescheiden hoofdredactioneel vertrek. Hij wilde ‘iets voor kinderen’ in zijn krant. Ik was destijds redacteur van prachtbladen als Okki en Taptoe en daar erg gelukkig. Dus zei ik onbevangen dat ik wel wilde komen, maar alleen als ik een jongerenpagina per dag...
Brieven oktober 2002
In deze rubriek kunnen lezers hun mening geven over artikelen die in het Historisch Nieuwsblad verschenen zijn. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten. Reacties: Postbus 1528, 1000 BM Amsterdam of redactiehn@vug.nl QuizzIn uw juninummer (Historisch Nieuwsblad 2002/4) test Bastiaan Bommeljé de kennis van geschiedkundigen in een lichtvoetige KWIZZ over de...
Mijn verhaal: `De SS’er vond het zielig voor het konijn’
Tijdens een oorlog draait het niet alleen om vechten en schieten, houdt Henk van der Molen (74) jonge mensen vaak voor. In het heetst van de Slag om Arnhem, in september 1944, had hij een bijzondere ontmoeting met een Duitse SS-soldaat. `Die ochtend had het bataljon van majoor Frost het verzet moeten staken. De Britten,...
Audiovisueel: DE RAMP, VERHALEN VAN OOGGETUIGEN
Première Nederlands Filmfestival in Utrecht, donderdag 10 oktober Het regent niet meer en de storm is gaan liggen. Maar het water staat nog zeker anderhalve meter hoog en de vloed heeft het witte huisje met de rode dakpannen danig toegetakeld. Uit het grijsblauwe water steken kale takken. De foto zou afgelopen zomer in Tsjechië gemaakt...
Lifestyle: Wegdromen naar heksen en engelen, reuzen en dwergen
De hotspots van achttiende-eeuws Parijs. Lekker weg in de jaren dertig. Haute couture in de Middeleeuwen. Trends zijn van alle tijden. Culinaire avonturen, mode, wonen en uitgaan door de eeuwen heen. Olifanten doen het, geiten en lama’s doen het, en zelfs vissen vallen voor de verleiding van de roes. Geen wonder dat ook de mens...
Stille getuigen: Het standbeeld van Kees de Tippelaar
De geschiedenis laat haar sporen na. Monumenten, voorwerpen en graven herinneren aan bijna vergeten personen. Hun verhaal wordt hier verteld. Deze keer het beeld van L.C. Dudok de Wit, oftewel Kees de Tippelaar (1843-1913), in Breukelen. Geen landloper ter wereld was zo vermaard als Kees Dudok de Wit. Door zijn wandeltochten werd hij aan het...
Beeldgeheim
Een onbekende historische foto. Is het verhaal erachter te vertellen? Schrijvers Jan van Aken en Arthur Japin doen een poging. ‘Duinen en strandtenten,’ zegt Van Aken meteen. ‘Nederlandse soldaten exerceren aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, met op de achtergrond een zandkasteel.’ ‘Volgens mij zijn het eerder ruïnes, ze lijken antiek,’ ziet Japin. Van...
De vooruitgang: `De meeste arbeiders kozen voor aanpassing’
Proefschriften, lezingen of artikelen kunnen ons beeld van het verleden ingrijpend veranderen. In zijn inaugurele rede laat Lex Heerma van Voss zien dat arbeiders bewuste keuzes maakten om hun positie in de samenleving te handhaven. `Kapitalisme leidt vanzelf tot socialisme’ – dat was lang het uitgangspunt van veel sociaal-historici. Maar de revolutie bleef uit, zelfs...
Jan Peter Balkenende werd gevormd aan de Vrije Universiteit
Hij genoot van een goed glas wijn, maar werd zelden echt dronken. In de universiteitspolitiek voerde hij actie voor het recht op warme maaltijden. Zijn scriptie ging over de protestantse zuil en de Nederlandse industrialisatie. De basis voor de denkbeelden van de huidige president werd gelegd tijdens zijn studie geschiedenis aan de Vrije Universiteit. Mr.dr....
Veertig jaar geleden: Katholiek schrijver Michel van der Plas over het Tweede Vaticaanse Concilie
Revolutionaire plannen had paus Johannes XXIII met het Tweede Vaticaanse Concilie, dat veertig jaar geleden begon: meer openheid en democratie in de katholieke kerk. Maar zijn vroegtijdige dood riep een conservatieve tegenbeweging op, die in Rome nog steeds de macht heeft. Katholiek schrijver Michel van de Plas woonde het concilie bij: `Volgens mij denken veel...
