Artikelen geschreven door Philip Dröge
Een pelgrim uit China
In de dertiende eeuw reisde diplomaat Rabban Bar Sauma van China naar Europa. Daar ontmoette hij koningen, kardinalen en zelfs de paus.
Overal rode hangsloten
Philip Dröge schrijft in zijn column over Salzach, dat steeds meer is gaan lijken op andere steden.
De grote versuikering
Uit onderzoek blijkt dat Nederlanders twee keer zoveel suiker binnenkrijgen als ze zelf denken. Philip Dröge vraagt zich af hoe een Nederlander uit de Gouden Eeuw ons voedsel zou beoordelen.
Gelukkiger zonder geschiedenis
De wereld gaat nog eens aan vroeger ten onder. De kranten staan vol met leiders die een groots verleden aanroepen om hun huidige gebrek aan ideeën te verbloemen. Of ze nou Orbán, Erdogan of Trump heten, allemaal willen ze terug naar een toestand die ooit zou hebben bestaan. Naar het toppunt van nationale gelukzaligheid en...
Het advies van de piramides
De eerste keer dat ik de grote piramide van Gizeh zag, zag ik ’m niet. Ik was negentien, stond op het dak van Hotel Kinow in Cairo; mijn reisgenoot wees op de einder en zei: ‘Wauw.’ Ik tuurde, maar ontwaarde in de heiige lucht slechts lelijke gebouwen. Dat kwam doordat ik te klein dacht, ik...
Oorlog in een parallel universum
Dat de nazi’s in 1945 zijn verslagen, komt voor driekwart op het conto van de Russen. Althans, dat denken de Russen zelf. Een paar jaar geleden onderzochten Duitse historici het beeld van de Tweede Wereldoorlog onder de voormalige geallieerden. Ze vroegen inwoners van de overwinnende naties: hoeveel procent heeft uw leger bijgedragen aan de nederlaag...
Geen courtage voor prins Bernhard
Daar zat ik dan, een jaar of twintig geleden, in een ruimte die rook naar een oude gymzaal. Twee archivarissen dartelden om mij heen, dankbaar dat iemand de verre tocht had ondernomen. ‘Veel mensen krijgen we niet op bezoek,’ zei de ene. Zijn stem echode tegen de modderkleurig geverfde muren. Vier dagen bracht ik door...
Een oude wond ging weer open
Een van de bijwerkingen van publiceren is dat je post krijgt. Vooral na het uitbrengen van een boek ontvang ik altijd veel mailtjes en brieven. Soms geven mensen complimenten, soms zijn ze kritisch. Geregeld laten eigenwijze mannen – het is altijd een bepaald type kerels – weten dat ze het zelf héél anders hadden aangepakt,...
Great is Britain allang niet meer
Leuke vraag voor quizmakers: in welk jaar begon het Britse wereldrijk te krimpen? Waarschijnlijk zullen de meeste mensen instinctief een jaartal noemen na 1945. Maar het enige juiste antwoord is 1922. In maart is het exact een eeuw geleden dat de zon begon onder te gaan boven het grootste rijk ooit. Egypte verklaarde zich onafhankelijk...
Cultuur als laatste bindmiddel
Niet lang na de Tweede Wereldoorlog vertrekt diplomaat Oscar Mohr naar Indonesië om er de Nederlandse cultuur te promoten. Hij mag via een nieuwe organisatie, Sticusa, veel geld uitgeven om de kunstzinnige elite in te palmen. Toch rijst al snel de vraag wat de inspanningen van Sticusa nu eigenlijk opleveren. Het is voorjaar 1949. Terwijl...
Demonen uit het verleden
Soms heb je van die jaren die als Alpenreuzen boven het vlakke landschap van de geschiedenis uitsteken. Mijn schaamteloos eurocentristische top-5: 753 v.Chr., 1492, 1755, 1815 en 1934. Jaren waarin alles anders werd, hele volksstammen pardoes een nieuwe richting insloegen. Ik ben altijd benieuwd geweest of ik in mijn leven ook zo’n waterscheiding heb meegemaakt,...
De Zijderoute was China’s weg naar succes
Wetenschappers hebben middeleeuwse steden langs de Zijderoute ontdekt. Eeuwenlang vervoerden handelaren specerijen, parfum en edelstenen uit China via de Zijderoute naar Europa.