Alle artikelen
Het kostte Nederland na het vertrek van de Japanners moeite om Indonesië op te geven. Met zogeheten ‘politionele acties’ probeerde de regering te voorkomen dat de kolonie onafhankelijk werd. Maar daarmee vergrootte zij de chaos juist. Bovendien leidden de acties tot internationale verontwaardiging.
Op 22 september 1946 vond in Amsterdam een massale demonstratie plaats. De deelnemers wilden niet dat Nederlandse soldaten naar Indonesië vertrokken om dat land weer te onderwerpen. Agenten traden hard op tegen de demonstranten. Ook dienstplichtigen die weigerden in Indonesië te vechten, werden stevig aangepakt. Nederland was verdeeld over de benadering van de opstandige kolonie. Ongeveer de helft was voor het zenden van troepen.
Na het vertrek van de Japanners in 1945 hadden de nationalistische leiders Soekarno en Hatta de Republiek Indonesië uitgeroepen. Nederlandse politici zagen in dat de onafhankelijkheid onvermijdelijk was, maar ze hadden moeite met de Republiek, die ze beschouwden als een opstandige beweging.
Onder internationale druk onderhandelden de Nederlanders toch met de Republiek. Tegelijkertijd bouwden beide kampen een troepenmacht op. Op 21 juli 1947 ging Nederland over tot de aanval, die een ‘politionele actie’ werd genoemd. Het woord ‘oorlog’ werd zorgvuldig vermeden. Nederland moest alleen even flink optreden om de orde en veiligheid te herstellen, zo luidde boodschap.
Het was de bedoeling economisch belangrijke gebieden op Java en Sumatra weer in handen te krijgen, en dat lukte. Maar de tegenstellingen met de Republiek werden scherper; de vrijheidsstrijders gingen over tot een guerrillastrijd.
De soldaten die namens Nederland vochten bestonden uit vrijwilligers, dienstplichtigen en inlanders. Zij troffen een Indonesische bevolking die niet zat te wachten op buitenlandse bemoeienis en vrij wilde zijn. Meegesleept door de chaos maakten Nederlandse militairen zich schuldig aan zware excessen: dorpen werden platgebrand en duizenden burgers werden geëxecuteerd.
In december 1948 volgde een tweede politionele actie: Nederland nam de leiders van de Republiek gevangen. Maar de guerrillastrijd ging door en de nationalisten begonnen ook Indonesiërs te liquideren die met de Nederlanders samenwerkten.
In januari 1949 gaf Nederland de strijd op, na tussenkomst van de Verenigde Naties en de Verenigde Staten. In december van dat jaar werd Indonesië onafhankelijk. De politionele acties hadden ongeveer 5000 Nederlandse soldaten en 150.000 Indonesiërs het leven gekost. Bij thuiskomst in Nederland werden de militairen warm welkom geheten, maar al snel overheerste de schaamte. De laatste oorlog die Nederland voerde, viel niet te rechtvaardigen.
Dit artikel is exclusief voor abonnees
IN BEELD: politionele acties
Het kostte Nederland na het vertrek van de Japanners moeite om Indonesië op te geven. Met zogeheten ‘politionele acties’ probeerde de regering te voorkomen dat de kolonie onafhankelijk werd. Maar daarmee vergrootte zij de chaos juist. Bovendien leidden de acties tot internationale verontwaardiging. Op 22 september 1946 vond in Amsterdam een...
‘Joséphine was Napoleons spindoctor’
In de nieuwe Hollywoodfilm over Napoleon speelt zijn relatie met Joséphine de Beauharnais een belangrijke rol. 'Ze was de enige vrouw op wie Napoleon ooit verliefd is geweest.'
LESSEN: Dwangarbeid DDR
Onlangs werd bekend dat de HEMA gaat onderzoeken of er in de jaren zeventig en tachtig zaken zijn gedaan met bedrijven uit de DDR die gebruik maakten van dwangarbeid door Oost-Duitse politiek gevangenen. In het recent verschenen boek Knastware für den Klassenfeind, dat is gebaseerd op onderzoek in de Stasi-archieven, blijkt dat ook Wehkamp, Philips,...
STELLING: Bulgaren en Roemenen nieuw multicultureel drama
‘De komst van Bulgaren en Roemenen is het begin van een nieuw multicultureel drama’ Anton van Hooff: ‘Nee, dat geloof ik niet. Bulgaren en Roemenen mogen dan misschien aan de rand van de Europese beschaving wonen, het zijn wel Europeanen. Anders dan bij de Turkse en Marokkaanse gastarbeiders uit de...
COLUMN: Martin Sommer
Paul Scheffer is het beste wat wij hebben aan eigenwijze denkkracht en politiek schrijverschap. Zodoende snelde ik naar de winkel toen zijn nieuwe boek uitkwam, over het leven van zijn Joods-Amsterdamse grootvader Herman Wolf (1893-1942), leraar, filosoof, humanist. Net als zijn kleinzoon vroeg het huis uit en eigengereid, tevens precies als Paul Scheffer een...
COLUMN: Annejet van der Zijl
Schrijven is als reizen. ‘You never know what you gonna get,’ om met Tom Hanks in Forrest Gump te spreken. Je weet niet wat of wie je onderweg zult tegenkomen, je weet niet of je je bestemming ooit zult bereiken, je weet zelfs niet eens of je het zult overleven. En al denk je...
BOEKEN: H.L. Wesseling, Van toen en nu
Onlangs verscheen in De Groene Amsterdammer een groot interview met Henk Wesseling. Toen het ging over het nationalistische perspectief dat heel lang kenmerkend was geweest voor veel geschiedschrijving, noemde hij de namen van enkele grote negentiende-eeuwse historici uit die traditie: ‘Ranke, Michelin en ga zo maar door…’ De twee redacteuren, die...
BOEKEN: Simon Schama, De geschiedenis van de Joden. Deel 1
Om woorden zit Simon Schama nooit verlegen. Het verbaast dan ook niet dat het begeleidende boek bij zijn vijfdelige BBC-serie over de geschiedenis van de Joden uitgroeide tot twee delen, waarvan het eerste nu voor ons ligt. Schama presenteert zich als een betrokken lid van de Joodse gemeenschap. Jood zijn betekent voor hem woorden...
BOEKEN: Liefde in tijden van oorlog
Dat historisch onderzoek kan leiden tot gepieker over de essentie van liefde, bewijst Liefde in tijden van oorlog van Annegriet Wietsma en Stef Scagliola. Zij doen verslag van wat er is gebeurd met kinderen die door Nederlandse soldaten in Indonesië verwekt zijn. ‘Oorlogsliefdekinderen’ noemen de auteurs hen. De ‘enige duizenden’ gemengd-bloedige nakomelingen van blanke...
BOEKEN: Kate Williams, Joséphine
Vanaf 1680 bloeide de rododendron in Nederland. Dat de Britse historica Kate Williams in haar biografie van Joséphine de Tascher beweert dat Napoleons vrouw en keizerin Joséphine de rododendron in Europa geïntroduceerd heeft, is een vergeeflijke overdrijving in dit wervelende boek. Joséphine werd in 1763 op het eiland Martinique geboren in...
SIGNALEMENTEN
Grondsop en verwarring. Intellectuelen en hun illusies Rob Hartmans 397 p. Aspekt, € 19,95 Rob Hartmans schrijft recensies en artikelen voor Historisch Nieuwsblad. Ook duikt hij vaak op in de kolommen van De Groene Amsterdammer. In deze bundel heeft hij portretten bij elkaar gebracht van intellectuelen. Drie delen heeft het boek. Een deel over de...
BOEKEN: Herfried Münkler, Der Große Krieg en Volker Ullrich, Adolf Hitler. Biographie, deel 1
Omdat Duitsland in de crisis van 1914 Oostenrijk-Hongarije een ‘blanco cheque’ gaf – door toe te zeggen dat een interventie van Rusland op een reactie van Duitsland kon rekenen – is het gebruikelijk om de schuld – of het grootste deel – voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog bij Duitsland te leggen. Herfried Münkler...
