Libanon was nooit echt vrij

Wat maakt Libanon zo bijzonder? Als klein land heeft het altijd in verbinding gestaan met andere, grotere landen en rijken, die de geschiedenis ervan ingrijpend hebben beïnvloed. De Fenicische handelssteden Byblos, Sidon en Tyrus waren vazallen van achtereenvolgens de Egyptenaren, Assyriërs, Babyloniërs en Perzen. De Romeinen, Arabieren en kruisvaarders bezetten het land, gevolgd door de mammelukken, Ottomaanse Turken en Fransen.  

En tegenwoordig is Libanon nog steeds niet vrij: Israël, Iran en tot voor kort Syrië drukken een stempel op de binnenlandse politiek van het land. 

Aan de andere kant heeft Libanon zelf ook invloed uitgeoefend op de wereldgeschiedenis. Zo dreven de Feniciërs handel over de hele Middellandse Zee, stichtten ze vele koloniën, waaronder Carthago, en kwamen ze zelfs in Groot-Brittannië terecht. Van wereldhistorische betekenis was ook de juridische school in Beiroet, die een cruciale rol speelde in het verzamelen en systematiseren van het Romeinse recht en die aan de basis stond van het Wetboek van keizer Justinianus. Ten slotte waren het sjiitische geleerden uit Libanon die de Perzische Safawieden-dynastie hielpen om de sjiitische islam in Iran te verspreiden. 

Lenderings boek is informatief en leest als een trein. Je leert wie de christelijke maronieten zijn, welke christelijke stromingen er in Libanon nog meer zijn, wat de druzen geloven, waarom in 1975 de Libanese burgeroorlog uitbrak en waarom deze oorlog eigenlijk veel te complex is om burgeroorlog genoemd te worden. Daarnaast wordt je algemene ontwikkeling over de klassieke Oudheid en de Middeleeuwen door Lendering hier en daar gecorrigeerd. Zo merkt hij terecht op dat classici te zeer zijn gefocust op de opkomst van Rome, met als gevolg dat andere conflicten uit die tijd er bekaaid van afkomen, zoals de zes oorlogen tussen de Ptolemaeën en Seleuciden. Ook wordt duidelijk dat de Slag bij Hattin en de daarop volgende verovering van Jeruzalem door Saladin niet het einde betekenden van de kruisvaardersstaatjes. In Libanon bleven die daarna nog zo’n honderd jaar bestaan.   

Libanon. Een korte geschiedenis is in de eerste plaats een populair-wetenschappelijke inleiding. Het boek bevat geen voetnoten, gelukkig wel een beknopte literatuurlijst én tips voor de bezoeker. Lendering is namelijk verliefd geworden op het land en hoopt dat u dat ook wordt.