Alle artikelen
Dat de Britse premier Margaret Thatcher geen voorvechter was van homorechten, is zacht uitgedrukt. Op het congres van de Conservatieve Partij in 1987 zei ze: ‘Kinderen moet respect voor traditionele morele waarden worden bijgebracht. In plaats daarvan leren ze dat ze een onvervreemdbaar recht hebben om homoseksueel te zijn.’ Een halfjaar later was het in Engeland verboden om ‘homoseksualiteit opzettelijk te bevorderen of materiaal te publiceren met de bedoeling homoseksualiteit aan te moedigen’.
De formulering doet denken aan de huidige Russische antihomowetgeving. Op Engelse scholen kon door deze wetgeving, die pas in 2003 werd ingetrokken, niet openlijk worden gepraat over homoseksualiteit. Wat dat in de praktijk betekende, is te zien in Blue Jean. De speelfilm voert op een middelbare school de lesbische sportdocent Jean op, die haar privé- en professionele leven strikt gescheiden houdt. Begrijpelijk met collega’s die Thatchers antihomo-opvattingen delen. Het wankele evenwicht tussen privé en school dreigt het te begeven als een leerling Jean in een lesbische club aantreft. Deze leerling is anders dan Jean wel openlijk lesbisch. Als ze er op school om gepest wordt en zich een incident voordoet, staat Jean voor een dilemma: de lesbische leerling steunen, waardoor zij de verdenking op zich laadt dat ze ook lesbisch is, of het incident negeren?
Blue Jean wrijft de boodschap dat je trouw moet blijven aan jezelf er nogal nadrukkelijk in, maar de benauwende, repressieve sfeer door Thatchers antihomowetgeving komt uitstekend over.

Blue Jean: Een benauwende antihomosfeer
De benauwende, repressieve sfeer door Thatchers antihomowetgeving komt uitstekend over in de film 'Blue Jean'.
‘Auto’s roepen gevoelens van macht, lust en status op’
Peter Giesen: 'Ik begreep: dit is wat de auto voor veel mensen heeft betekend, een enorme verbreding van de mentale horizon.'
Kohl leerde Lubbers een lesje
Ruud Lubbers' bemoeienis met de Duitse eenwording wekte de woede van bondskanselier Helmut Kohl. In 1994 volgde de afrekening.
Cockerill: fabrikant met tomeloze daadkracht
De Britse ondernemer John Cockerill bouwde in Seraing een conglomeraat van steenkolenmijnen, hoogovens, metaalsmelterijen, smederijen en constructiewerkplaatsen. Dat leverde hem vele bewonderaars op, onder wie koning Willem I. Maar er was ook kritiek op de verwoesting van de omgeving. ‘Het was alsof een vijandelijk leger door het land was getrokken.’ In het voorjaar van 1829...
Toen de relatie tussen China en Rusland verzuurde, profiteerden de VS
Russische en Chinese bommenwerpers patrouilleerden deze week voor het eerst samen vlak bij Alaska. Na de Tweede Wereldoorlog hielpen de Sovjets bij de opbouw van de Volksrepubliek China. Maar de ideologische kameraadschappelijkheid verzuurde eind jaren vijftig.
Sinclair de Rochemont: een romantische fascist
Jarenlang deed Hugues Alexandre Sinclair de Rochemont pogingen carrière te maken binnen de fascistische politiek en pers in Nederland.
Stachanov: held of uitslover?
De Sovjet-Unie prees mijnwerker Andrej Stachanov, die in 1935 op één dag maar liefst vijftien keer meer produceerde dan zijn collega’s.
Terug naar de waterstaat!
Volgens Beatrice de Graaf zijn onze infrastructuur en verkeerssituatie er de afgelopen eeuwen niet democratischer op geworden.
532 Franse woorden geleend
Het Nederlands barst van de woorden met een Franse oorsprong. Vooral in de zestiende eeuw haalden sprekers van het Nederlands veel woorden uit het Frans.
Arme Amsterdammers werden eerder ziek
Uit onderzoek blijkt dat Nederlanders met een laag inkomen bij een kankerdiagnose minder overlevingskans hebben dan mensen met een hoog inkomen. In de negentiende eeuw hadden welvarende Amsterdammers al minder last van ziekten dan hun armere stadsgenoten.
Jill Lepore: ‘Kolonisten waren constant bang voor hun slaven’
De Amerikaanse historicus Jill Lepore onderzocht een vermeend complot van slaven in achttiende-eeuws New York.
Zoektocht naar geërfd trauma ontspoort
Sunny Bergman is ervan overtuigd dat zij een trauma heeft geërfd van haar vader. In haar nieuwe boek stelt ze haar Duitse ‘nazi-opa’ daarvoor verantwoordelijk.
