Annegreet van Bergen
Annejet van der Zijl
Annemarie Houwink ten Cate
Artikelen geschreven door Annejet van der Zijl
Leon & Juliette
Sommige levensverhalen spreken zo tot de verbeelding dat je er meteen een film bij ziet. Zoals dat van Leon Herckenrath, jongste zoon van de baljuw van het Zuid-Hollandse kustdorpje Monster, die in 1818, achttien jaar oud, naar Amerika voer om daar zijn geluk te beproeven. Er bestaat een schilderij van hem waarop je kunt zien...
COLUMN Annejet van der Zijl over Dominique Berretty
Dominique Berretty was een van de kleurrijkste personages die Nederlands-Indië heeft voortgebracht. Hij schopte het letterlijk van krantenjongen tot multimiljonair. Annejet van der Zijl zoekt iemand die zijn verhaal wil adopteren. Ik geef het toe: de afgelopen tijd heb ik mijn taak als zelfbenoemd directrice van het Weeshuis voor Verlaten Verhalen schromelijk verwaarloosd. Prangende kwesties,...
COLUMN: Annejet van der Zijl over de Afsluitdijk
Annejet van der Zijl brengt een ode aan ‘haar’ Afsluitdijk en maakt zich boos over de plannen om deze meesterschepping van Nederlandse ingenieurskunst op te pimpen. ‘Om met Dikkertje Dap te spreken: ik sta paf.’ Mijn vroegste herinneringen aan de Afsluitdijk dateren van toen ik vijf jaar oud was. Mijn ouders, toen...
COLUMN: Annejet van der Zijl over Jac P. Thijsse
Schrijver en onderwijzer Jac. P. Thijsse bracht Nederlanders liefde voor de natuur bij. Rijdend door Friesland langs ‘plofgras’ zonder koeien, boterbloemen en leeuweriken, verlangt Annejet van der Zijl naar een opvolger. In deze tijden van massaal internetgekanker op ons vaderlandje was het een bijna choquerende uitspraak: Nederland is een fijne plek om te wonen. ...
COLUMN: Annejet van der Zijl over De Amerikaanse prinses
Het manuscript van De Amerikaanse prinses lag al bij de uitgever toen Annejet van der Zijl bevangen werd door een grote onrust. Ze besloot het terug te halen en helemaal te herschrijven. De Amerikaanse prinses Annejet van der Zijl, Singel Uitgeverijen Weinig dingen zijn zo leerzaam – en soms ook pijnlijk of vermakelijk – als...
COLUMN: Annejet van der Zijl over terrorist Najim Laachraoui
Waarom ontpopte de vriendelijke, behulpzame Najim zich tot een terrorist? Omdat hij zich verloren voelde, meent Annejet van der Zijl. En omdat hij wist dat er geen kansen voor hem waren. ‘Jongens waren we – maar aardige jongens…’ Het is misschien vreemd, maar elke keer als ik de foto’s zie van de...
COLUMN Annejet van der Zijl over de vergeten scheepsramp van 1939
Op zoek naar een onbekende scheepsramp, stuitte Annejet van der Zijl op de eerste Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Hun leed bleef altijd verborgen. ‘Het is net alsof mijn moeder nooit heeft bestaan,’ zegt een dochter van inmiddels 80 jaar. ‘Nooit heb ik zoiets gezien als de scène op het dek...
Column Annejet van der Zijl: Brieven als historische bron
Steeds minder mensen schrijven nog brieven. De meeste contacten verlopen digitaal. Verliezen historici daarmee een belangrijke bron van informatie? Volgens Annejet van der Zijl loopt het niet zo’n vaart. Het is een van de meest gestelde vragen bij lezingen: is er nog toekomst voor de biografie, als er geen of nauwelijks briefwisselingen...
Column: Annejet van der Zijl – Katten en communisten
Er bestaan heldhaftige katten. Nou ja, in elk geval één. Annejet van der Zijl ontdekte dat deze Simon een belangrijke rol speelde in de strijd tegen de communisten. ‘Mensen zijn niet goed snik,’ schreef de onvolprezen Sylvia Witteman onlangs in de Volkskrant. Dit naar aanleiding van een Twitter-account dat ze uit meligheid...
Column Annejet van der Zijl: de band tussen hond en mens in oorlogstijd
Voor getraumatiseerde soldaten is een hond de ideale kameraad. Zo’n dier biedt vaak meer troost dan een ander mens. Hoe werkt toch die geheimzinnige band, vraagt Annejet van der Zijl zich af. Je ziet de doodsbange ogen van een man. Als de camera uitzoomt, blijkt het te gaan om een gewonde soldaat,...
Annejet van der Zijl over Limburg
Het Limburgse Chevremont was een welvarend en bedrijvig dorp, tot de mijnen werden gesloten. Geleidelijk verdwenen de kinderen uit het straatbeeld en resteerden alleen de ouderen, merkte Annejet van der Zijl. Ik wist niets van Limburg – ik was er zelfs nog nooit geweest. Tot ik mij een jaar of twintig geleden...
Annejet van der Zijl over een excentriek echtpaar
Hij verloor een oog door een zelfgeknutselde bom. Zij liet haar poedels verven, zodat ze beter bij het interieur van haar Cadillacs kleurden. Annejet van der Zijl stuitte op een vreemd stel. Een van grootste frustraties in het leven van een non-fictieschrijver is de hoeveelheid verhalen die je moet laten gáán. Research...
