• Inloggen
  • Shop
  • Winkelmand
  • Log in

    Wachtwoord vergeten?

    Account aanmaken
    Historisch Nieuwsblad 4/2016

    Column Annejet van der Zijl: Brieven als historische bron

    ‘Weet dat ik van je hou’

    Door: Annejet van der Zijl

    Steeds minder mensen schrijven nog brieven. De meeste contacten verlopen digitaal. Verliezen historici daarmee een belangrijke bron van informatie? Volgens Annejet van der Zijl loopt het niet zo’n vaart.

    Het is een van de meest gestelde vragen bij lezingen: is er nog toekomst voor de biografie, als er geen of nauwelijks briefwisselingen meer zijn om te kunnen gebruiken? In mijn geval lijkt die vraag inderdaad actueel. Bij de totstandkoming van het merendeel van mijn boeken speelden brieven een grote, soms zelfs cruciale rol. Aan mijn biografie van Annie M.G. Schmidt bijvoorbeeld was ik nooit begonnen als haar zoon mij op een goed moment niet een oude supermarkttas vol met vergeelde, volgekrabbelde velletjes in handen had geduwd.

    En ook voor mijn laatste boek, over Allene Tew, heb ik hemel en aarde bewogen om brieven van haar te vinden. Want hoe informatief krantenberichten, interviews, ooggetuigenverhalen en archiefstukken ook kunnen zijn, je krijgt pas echt het gevoel dat je iemand leert kennen als je iemands handschrift ziet en zijn of haar stem als het ware hoort.

    Hoe krachtig brieven kunnen zijn blijkt ook uit een op 5 februari verschenen artikel in The International New York Times, waarin brieven werden geciteerd van slachtoffers van de zogenoemde ‘Witte Terreur’ die Taiwan van 1947 tot 1987 in haar greep hield. Tienduizenden mensen werden zonder vorm van protest vastgezet, duizenden van hen geëxecuteerd.

    Eén van hen was de grootvader van Chang Yi-lung, die in 2008 besloot in het nationale archief navraag te doen naar de vader die haar moeder nooit had gekend, omdat hij al vermoord was toen zij nog geboren moest worden. Dat hij wel aan haar had gedacht, bleek uit het ontbrekende briefje dat Chang vond in de dikke stapel documenten die het archief haar gaf: ‘Om dit moment mee te maken en te beseffen dat ik je nooit zal zien, dat ik je niet een keer zal kunnen omhelzen of zal kunnen kussen - het breekt mijn hart. Mijn verdriet is eindeloos.’
     

    Gevangene voor executie: ‘Hoewel we gescheiden zijn, blijven onze harten verbonden’

    Wilt u meer geschiedenisverhalen lezen?

    Ontdek de duizenden verhalen die we voor onze abonnees beschikbaar stellen, lees de nieuwste artikelen uit Historisch Nieuwsblad en ontvang iedere week leestips van de redactie in uw mailbox. Met Historisch Nieuwsblad Online krijgt u altijd de juiste historische context om het nieuws van nu te begrijpen.
    Registreer nu en lees de eerste maand voor slechts 1 euro!

    Al abonnee? Log dan in en lees direct alle geschiedenisverhalen online. Heeft u nog geen account of is uw emailadres niet bij ons geregistreerd? Lees dan hier hoe u verder kunt lezen.

    Word lidInloggen