Annejet van der Zijl

Annejet van der Zijl over Joost Zwagerman

De tijd dat creatievelingen zich verzamelden in L’Entree in Amsterdam behoort alweer tot het verleden. Maar Annejet van der Zijl ziet ze nog staan, vooral Joost Zwagerman. Er is, denk ik, geen gelegenheid waarbij de geschiedenis zich zo nadrukkelijk opdringt als bij het overlijden van mensen. En dat geldt zowel voor de...

Voorpublicatie De Amerikaanse prinses

Anna, Bernhard, Gerard Heineken en natuurlijk Sonny Boy. Allemaal bestsellers van een van onze beste schrijvers: Annejet van der Zijl. Ik ben heel blij dat we een voorproefje van haar nieuwe boek mogen aanbieden. Het voert ons mee naar het Amerika van de negentiende eeuw en we maken kennis met Allene Tew, geboren in een...

COLUMN: Annejet van der Zijl

Eigenlijk is het schrijven van een boek een volslagen idioot project, meent Annejet van der Zijl. Toch is dat geen reden om het te laten. Het zal u niet ontgaan zijn: het thema van deze Maand van de Geschiedenis is dit jaar ‘Tussen Droom en Daad’. Iedereen denkt dan meteen aan Willem...

COLUMN Annejet van der Zijl

Annejet van der Zijl neemt afscheid van Waldemar Nods, de hoofdpersoon van haar bestseller Sonny Boy. Het boek heelde hem. ‘Van een getraumatiseerde man werd hij weer het door zijn ouders gekoesterde jongetje.’ Het is nu zo’n dertien jaar geleden dat ik voor het eerst met de trein naar Kortenhoef ging en kennismaakte...

COLUMN Annejet van der Zijl

De allermooiste weg van Nederland slingert volgens Annejet van der Zijl door de duinen bij Bergen aan Zee. Vakantiegangers rijden erover naar het strand, onder het wakend oog van een levenslustige dichter.   Het meest opgewekte standbeeld dat ik ken, is dat van Herman Gorter in Bergen. En dat is een hele...

COLUMN Annejet van der Zijl

Als directrice van de leeszaal in Vlissingen dobberde Annie M.G. Schmidt de oorlog door. Haar vriendin Betty was een ander lot beschoren, maar daar sprak Annie nooit over. Annejet van der Zijl heeft wel een idee waarom. ‘Scháámte!!!’ Dat was de reactie van Annie M.G. Schmidt, met alle accenten en uitroeptekens die...

COLUMN Annejet van der Zijl

 Gespannen zag Annejet van der Zijl uit naar de ontmoeting met een vermeende oorlogsmisdadiger. ‘Op de boot naar het eiland voelde ik me een soort Simon Wiesenthal.’ Groot in het nieuws in 1936, en nu weer in 2015: de Muur van Mussert. Destijds omdat het merkwaardige bouwwerk in de Veluwse bossen voor...

COLUMN Annejet van der Zijl

Voor bomen worden geen grafredes gehouden. Ten onrechte, meent Annejet van der Zijl, want oude bomen hebben veel meegemaakt en veel plezier geschonken. Ze ontrukt één imposante – en bedreigde – eik alvast aan de vergetelheid.  Twee keer woonde ik jarenlang op een zolderverdieping en keek ik vanuit mijn raam recht...

COLUMN | Annejet van der Zijl: Zwarte Cowboys

Het verhaal van Seabiscuit, het ongelukkige renpaard dat kampioen werd, gaf velen hoop. Zijn leven werd met groot succes beschreven en verfilmd. Annejet van der Zijl stuitte op een ruiterclub, waar zwarte jongeren zich optrekken aan hun eigen scharminkelige Seabiscuits. Toen de Amerikaanse schrijfster Laura Hillenbrand haar plan voor een boek over het fameuze renpaard...

COLUMN: Annejet van der Zijl – Meisje met de roomsoes

Bestaat er in dit snelle tijdperk nog wel behoefte aan biografieën? Annejet van der Zijl denkt van wel. Als bewijs haalt ze voor één keer een klein meisje onder de puinhopen van de geschiedenis vandaan. ‘Dark, dark, dark, they all go into the dark,’ verzuchtte de Amerikaanse dichter T.S. Eliot. En gelijk had...

COLUMN: Annejet van der Zijl

‘Natura artis magistra? Welnee, kunst heerst over natuur: mensen vertellen verhalen om de werkelijkheid aan te kunnen,’ schreef Philippe Remarque onlangs in zijn Volkskrant. En hij kan het weten. Niet alleen is hij de kleinzoon van Erich Maria Remarque, schrijver van een van de meest indrukwekkende boeken over oorlog ooit, ook is hij getrouwd met...

COLUMN: Annejet van der Zijl – Stuivertje wisselen

Het haalde zelfs het journaal: er zou zich roofkunst bevinden in de collectie van Paleis Het Loo. Sterker nog: ‘Juliana kocht roofservies’, zoals De Telegraaf kopte. Bij nadere beschouwing bleek het allemaal minder spectaculair. Het ging om zes ontbijtbordjes, die ooit – decennia voor Juliana ze kocht – ‘mogelijk’ deel hadden uitgemaakt van een collectie...