De op ware gebeurtenissen gebaseerde film draait om Hilde Coppi, die als begindertiger via haar man Hans in de Duitse verzetsgroep Die Rote Kapelle terechtkomt. Met een vriendenclubje verspreidt ze pamfletten, plakt ze posters bij een anticommunistische propagandatentoonstelling (‘Permanente expositie: het naziparadijs, honger, leugens, Gestapo’) en luistert ze naar Radio Moskou. In haar leven en dat van haar vrienden is verzet verweven met het dagelijks leven. De film toont hen als idealistische, een tikkeltje naïeve, communistisch angehauchte jongeren, die flirten en verliefd worden en weinig nadenken over de gevaren van hun verzetsdaden.
Dit artikel krijg je van ons cadeau
Wil je ook toegang tot HN Actueel? Hiermee lees je dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvang je exclusieve nieuwsbrieven. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.
Meer recensies lezen? Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.
Eind 1942 zijn ze voor de Gestapo een makkelijke prooi. Hilde is dan zeven maanden zwanger en bevalt van haar kind in de gevangenis. Door haar aimabele, sociale gedrag bouwt ze een goede relatie op met een gevangenisbewaarster en mag ze als verpleegster werken. Ook mag ze haar kind in de gevangenis bij zich houden. Het verhindert niet dat ze ter dood wordt veroordeeld. Na afwijzing door Hitler van een gratieverzoek eindigt haar leven 5 augustus 1943 op 34-jarige leeftijd onder de guillotine. Hans is acht maanden eerder al ter dood gebracht. In Liebe, Eure Hilde roept bewondering op voor hun verzet, maar stelt impliciet ook een heikele vraag: was het hun levens waard?
