Home Waarom werd Europa dominant?

Waarom werd Europa dominant?

Europa kon sinds de Middeleeuwen een dominante positie in de wereld verwerven dankzij zijn staatkundige fragmentatie en christelijke cultuur, betoogt Marcel Hulspas. Dat verhaal is niet origineel, maar Hulspas vertelt het levendig.

Karel de Grote verslaat de Saksen. Miniatuur uit een veertiende-eeuws Frans manuscript.
Karel de Grote verslaat de Saksen. Miniatuur uit een veertiende-eeuws Frans manuscript.

Rob Hartmans

Historicus, journalist en vertaler

Gepubliceerd op: 29 september 2026

Onbewust onderschrijven veel mensen dat wat historici de ‘Whig interpretation of history’ noemen: omdat het nu eenmaal zo gelopen is, moest het blijkbaar wel zo lopen. Het is een opvatting die ontstond in de hoogtijdagen van het Britse imperium, toen veel Britten ervan overtuigd waren dat hun instituties en opvattingen zo superieur waren, dat het logisch was dat zij de grootste wereldmacht waren geworden. Nog altijd denken veel Europeanen zo over de dominante positie die hun werelddeel lange tijd heeft ingenomen, ook al worden we momenteel overvleugeld door andere grootmachten.

En dat terwijl het na de ineenstorting van het West-Romeinse Rijk helemaal niet voor de hand lag dat Europa een belangrijke rol zou blijven spelen. In economisch, politiek, militair en cultureel opzicht was Europa lange tijd inferieur aan bijvoorbeeld het Byzantijnse Rijk, China en de islamitische wereld. Het grote obstakel op de weg naar vooruitgang leek de immense politieke fragmentatie van het continent te zijn. In plaats van uit één machtige staat bestond Europa elkaar uit talloze politieke entiteiten, die elkaar dikwijls te vuur en te zwaar bestreden. Vandaar dat de ondertitel van het boek over Europa dat Marcel Hulspas schreef Een onwaarschijnlijke ontstaansgeschiedenis luidt. Rond 500 n.Chr. leek het allesbehalve logisch dat deze chaotische en tamelijk primitieve periferie, zonder een duidelijke eigen identiteit, op zeker moment de rest van de wereld in veel opzichten voorbij zou streven.

Hulspas begint zijn verhaal op het moment dat in het begin van de vijfde eeuw Germaanse stammen de Rijn overstaken en Goten, die uit de Balkan kwamen, Rome plunderden. Het ooit zo machtige Romeinse Rijk hield in het westen op te bestaan en Europa werd het toneel van elkaar bestrijdende stammen en krijgsheren. De economie stortte in en in de volgende paar eeuwen werd het continent vanuit het noorden geteisterd door Vikingen en vanuit het zuiden door Arabische veroveraars. Rond 800 leek de Frankische koning Karel de Grote erin te slagen weer een flink, centraal geregeerd rijk te stichten, maar binnen een eeuw na zijn dood was dat weer helemaal uiteengevallen.

Zo leek het nooit wat te worden, maar Hulspas wijst erop dat de Frankische vorsten er wel in waren geslaagd in een heel groot deel van Europa een culturele eenheid tot stand te brengen. Dit hadden zij alleen kunnen doen door de nog prille katholieke kerk te ondersteunen, die één wereldbeeld en geloofsleer over Europa uitrolde en ervoor zorgde dat het Latijn de taal van de kerk, het onderwijs, de wetenschap en het bestuur werd.

Juist de politieke verdeeldheid, in combinatie met die gemeenschappelijke cultuur, maakte het volgens Hulspas mogelijk dat zich in Europa een aantal unieke ontwikkelingen voltrokken. Namelijk: ‘het ontstaan van onze democratie, van de kapitalistische economie, van de onafhankelijke rechtspraak, de internationale diplomatie en niet te vergeten: onze vrijheid van geloof en van meningsuiting’. In grote, centralistisch geregeerde rijken konden dergelijke zaken niet gemakkelijk ontstaan en werden aanzetten daartoe stelselmatig onderdrukt.

Hulspas is bepaald niet de eerste die hierop wijst. In een recent boek van de economisch-historici Avner Greif, Joel Mokyr en Guido Tabellini, Two Paths tot Prosperity. Culture and Institutions in Europe and China, 1000-2000, wordt dit veel systematischer uitgewerkt, waarbij de ontwikkelingen in Europa worden vergeleken met die in China. Hieruit blijkt dat de Europese voorsprong die op zeker moment zichtbaar werd niet alleen voortkwam uit de politieke verdeeldheid, maar ook doordat hier sociale organisaties van onderop ontstonden, zich een afwijkend huwelijkspatroon ontwikkelde en het overheersende waardenstelsel universeler was dan in China. Het boek van Hulspas is analytisch veel minder sterk, maar hij vertelt wel een heel levendig verhaal. Het is alleen onbegrijpelijk dat hij nergens aangeeft op welke literatuur hij zich baseert, en dat een boek waarin honderden namen over elkaar heen tuimelen geen register heeft.

Wij, Europeanen. Een onwaarschijnlijke ontstaansgeschiedenis

Marcel Hulspas
540 p. Omniboek, € 34,99

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 10 - 2026

Nieuwste berichten

Een kleermakerswerkplaats in Toscane. Miniatuur uit de late veertiende eeuw.
Een kleermakerswerkplaats in Toscane. Miniatuur uit de late veertiende eeuw.
Onderzoek

Werkloze wevers emigreerden naar Toscane

De Lage Landen waren in de vijftiende eeuw het beloofde land voor veel migranten. Maar er waren ook honderden inwoners die zich genoodzaakt zagen hun geluk in het buitenland te zoeken, schrijven historici in vaktijdschrift BMGN. Vrijheden en economische kansen in de laatmiddeleeuwse Lage Landen hadden een aanzuigende werking op migranten van buiten. Volgens de...

Lees meer
Een verhongerde man op straat tijdens de Holodomor. Charkiv, 1932.
Een verhongerde man op straat tijdens de Holodomor. Charkiv, 1932.
Interview

‘Oekraïne maakt het verleden politiek’

De Oekraïense regering gebruikt in het verzet tegen de Russische indringers de geschiedenis als wapen. De officiële versie van het verleden is nationalistisch en laat weinig ruimte voor afwijkende interpretaties en debat. Daarover maakt de Oekraïense historicus Georgiy Kasianov zich zorgen. ‘Het is moeilijk om iets kritisch te schrijven.’ In zijn thuisland Oekraïne is hij...

Lees meer
Akbar de Grote met een stralenkrans en een valk, symbolen van zijn heiligheid en macht. Negentiende-eeuwse schildering naar een miniatuur uit circa 1650.
Akbar de Grote met een stralenkrans en een valk, symbolen van zijn heiligheid en macht. Negentiende-eeuwse schildering naar een miniatuur uit circa 1650.
Artikel

Akbar de Grote: tolerante keizer in India

Alexander, Catharina en Frederik. Alle drie heetten ze De Grote. Maar de grootste der groten was Akbar. De zestiende-eeuwse Mogolkeizer was een briljant strateeg, bevorderde kunst en cultuur, en stond als moslim op de bres voor vrijheid van religie. De sterren waren legendarisch leider Jalaluddin Muhammad Akbar van het begin af aan goedgezind. Hij kwam...

Lees meer
Assyrische koningslijst, zevende eeuw v.Chr
Assyrische koningslijst, zevende eeuw v.Chr
Nieuws

Assyrische koningen uitgewist door opvolgers

De zogeheten koningslijsten behoren tot de belangrijkste bronnen over het Assyrische Rijk. Ze bevatten de namen en regeerperiodes van heersers. Maar uit nieuw onderzoek blijkt dat de lijsten niet volledig zijn. Historici hebben drie Assyrische koningen gevonden die bewust zijn weggelaten. In de Journal of Cuneiform Studies schrijven assyriologen Eckart Frahm en Alexander Johannes Edmonds...

Lees meer
Loginmenu afsluiten