Het zeventig meter lange geborduurde verhaal over Willem de Veroveraar die zich in 1066 naar de Engelse troon vocht, en dat bekend staat als het Tapijt van Bayeux, was mogelijk een politiek drukmiddel. Historicus Mark Hagger vermoedt dat drie ridders het doek lieten maken om bisschop Odo vrij te krijgen uit politieke gevangenschap.
Dit artikel krijgt u van ons cadeau
Wilt u ook toegang tot HN Actueel? Hiermee leest u dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvangt u exclusieve nieuwsbrieven. U kunt de eerste maand onbeperkt lezen voor € 1,99. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.
Odo was een halfbroer van Willem de Veroveraar die in 1082 uit de gratie raakte en gevangen werd gezet. Drie ridders – Turold, Wadard en Vitalis – die banden met Odo hadden, probeerden waarschijnlijk Willem over te halen om de bisschop vrij te laten, zo betoogt Hagger in Journal of Medieval History. Het tapijt was een geschenk om hun smeekbede kracht bij te zetten.
Dat zou verklaren waarom Odo minstens twee keer voorkomt op het tapijt over de Slag bij Hastings, terwijl hij in 1066 slechts een bescheiden rol speelde. Blijkbaar, zo redeneert Hagger, probeerden de ridders Willem te herinneren aan de steun die zijn halfbroer hem had gegeven. Ook de drie – verder niet erg belangrijke – ridders zelf zijn afgebeeld, wat erop zou kunnen wijzen dat zij de opdrachtgevers waren.
Deze interpretatie is niet door Hagger zelf bedacht. Historici die haar eerder naar voren brachten, stuitten bovendien op kritiek. Maar Hagger voert nieuwe argumenten aan en laat zien dat de ridders, anders dan eerder beweerd, voldoende middelen hadden om de vervaardiging van het tapijt te betalen. Of het doek ooit aan Willem is gepresenteerd, is onduidelijk. Ook zijn er geen aanwijzingen dat het plan van de drie ridders heeft gewerkt.
Openingsafbeelding: Odo voert het Normandische leger aan. Detail van het beroemde Tapijt van Bayeux.
