Home Tijdschrift

Tijdschrift

  • Gepubliceerd op: 11 jan 2005
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Wim Berkelaar

Op de derde dinsdag van september in 1973, de dag waarop koningin Juliana de troonrede uitsprak en de plannen van de regering voor het komende jaar bekendmaakte, gebeurde er iets opmerkelijks. Juliana beëindigde de troonrede met het uitspreken van de hoop ‘kracht’ te ontvangen. Van wie?


In het verleden was dat geen vraag: van God. Maar de zojuist aangetreden premier Joop den Uyl, die zichzelf niet zonder rancune had losgemaakt van zijn gereformeerde opvoeding, wilde breken met de tot dan toe bestaande traditie om God in de troonrede aan te roepen. Anders dan verwacht kreeg hij geen tegenspel van de katholiek Dries van Agt. Van Agt, nog altijd de boeman in de ogen van de linkse intelligentsia, wenste rekening te houden met de groeiende schare van ongelovigen in Nederland.

Dat dit geen loze kreet was, bewees hij toen hij zelf in 1977 aantrad als premier. Na bestudering van de notulen van de ministerraad tonen politicoloog Peter Bootsma en econoom Peter van Griensven in het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis (2004/6) aan dat Van Agt afzag van het opnemen van de bede in de troonrede.

Dat ging niet zonder slag of stoot. Eerst peilde de slimme Van Agt de stemming onder zijn achterban. Die was inmiddels verontrust geraakt. Een gezamenlijke actie van verscheidene Kerken en christelijke organisaties leidde tot bijna een half miljoen handtekeningen, waarmee de politiek onder druk werd gezet. Toch hield de CDA-fractie haar rug recht en antwoordde dat God geen ‘voorwerp van partijpolitiek of electoraal steekspel mocht worden’.

Daarmee was de kwestie nog niet beslist. Enkele ministers wilden af van de schrale formulering van Den Uyl. Van Agt kwam hun maar gedeeltelijk tegemoet. Het woord ‘bidden’ werd wel in de troonrede van 1978 opgenomen, maar God kwam er niet in voor. Koningin Juliana besloot op 19 september van dat jaar de troonrede met: ‘Moge dat werk worden gedaan in het vertrouwen dat velen U wijsheid toewensen en om zegen voor u bidden.’ Zo omzeilde de man die bekend zou worden door zijn ‘ethisch reveil’ God in de troonrede.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Anne Frank
Anne Frank
Nieuws

Onderzoeker ontdekt vermoedelijke identiteit van tipgever die Joodse notaris onterecht beschuldigde van ‘verraad van Anne Frank’ 

Anne’s vader Otto Frank ontving in 1957 een anoniem briefje waarop stond dat de onderduikers in het Achterhuis waren verraden door de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Op basis van dit briefje herhaalde een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ in 2022 deze beschuldiging, die echter door historici als ongeloofwaardig en lasterlijk werd verworpen. Wie het...

Lees meer
Pen briefje
Pen briefje
Artikel

Wie schreef het briefje aan Otto Frank?

Eindelijk zou de verrader van Anne Frank gevonden zijn: de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ beweerde dat tenminste in 2022 en een Canadese bestsellerauteur schreef er een boek over. Maar deskundigen zagen onmiddellijk dat het bewijs flinterdun was. Er was alleen een anoniem briefje, rond 1957 aan Annes vader...

Lees meer
Donald Trump doet alsof hij iemand neerschiet tijdens een toespraak in het Witte Huis
Donald Trump doet alsof hij iemand neerschiet tijdens een toespraak in het Witte Huis
Artikel

Moet Trump vrezen voor Artikel 25? Amerikanen roepen om deze lastige afzettingsprocedure uit 1967

Na Trumps dreigementen dat hij ‘een hele beschaving’ zou uitroeien, gingen er zowel links als rechts stemmen op om hem uit zijn ambt te ontzetten met Artikel 25. In 1967 bedachten de VS deze grondwetswijziging om een president af te zetten die door ziekte of geestelijke aftakeling niet meer in staat is zijn ambt te...

Lees meer
Columnist Philip Dröge
Columnist Philip Dröge
Column

Veel Amerikanen weten niet eens waar Iran ligt

Het begon met een blinde wereldkaart, een geestig experiment waarin onderzoekers Amerikanen vroegen Iran aan te wijzen door een stip te zetten. Het resultaat was geen geografie, maar een sterrenhemel van vergissingen: duizenden spikkels die verdwaalden over continenten en eilanden. Iran dobberde volgens sommigen zelfs in de Indische Oceaan, een prestatie die niet alleen aardrijkskundige...

Lees meer
Loginmenu afsluiten