Home Dossiers Romeinen Romeinen brachten de Lage Landen een in bloed gedrenkte vrede

Romeinen brachten de Lage Landen een in bloed gedrenkte vrede

Vijf eeuwen lang maakten de Lage Landen deel uit van het Romeinse Rijk. Robert Nouwen beschrijft tot in de details hoe dat verliep: eerst met veel bloedvergieten, later was sprake van imitatie en wederzijdse beïnvloeding.

Door het verraad van een Bataaf krijgen de Romeinen bijna de overhand op het leger van Julius Civilis. Schilderij door Otto van Veen, circa 1600.
Door het verraad van een Bataaf krijgen de Romeinen bijna de overhand op het leger van Julius Civilis. Schilderij door Otto van Veen, circa 1600.

Rob Hartmans

Historicus, journalist en vertaler

Gepubliceerd op: 10 juli 2026

Update 9 juli 2026

Cover van
Dossier Romeinen Bekijk dossier

Toen Augusto Massari, de Italiaanse ambassadeur in Nederland, in mei een bezoek bracht aan Krommenie was hij duidelijk teleurgesteld. Hem was verteld dat hier in 2024 sporen van een Romeinse wachttoren plus verschillende objecten waren gevonden. Daarmee is dit de meest noordelijke plek op het vasteland van Europa waar sporen van militaire aanwezigheid van de Romeinen zijn gevonden. De diplomaat had een imposante archeologische vindplaats verwacht met resten van het stenen bouwwerk, maar zag slechts een zandvlakte waarop binnenkort woningen worden gebouwd. Nadat hem was uitgelegd dat Romeinse wachttorens hier altijd van hout waren, omdat er eenvoudigweg geen steen beschikbaar was, vertrok hij naar Castricum om in het archeologisch museum Huis van Hilde de kleine maar aardige tentoonstelling over de vondst te bezichtigen.

De Romeinse aanwezigheid in de Lage Landen blijft nog altijd fascineren en opgravingen kunnen steevast rekenen op de nodige publiciteit. Er is in de afgelopen decennia dan ook veel gevonden en talloze detailstudies laten zien dat ons beeld van Nederland in de Romeinse tijd veel rijker is geworden. Toch is het laatste standaardwerk over deze periode, De Romeinen in Nederland van W.A. van Es, al meer dan een halve eeuw oud, zodat het hoog tijd werd voor een nieuw overzichtswerk waarin de resultaten van archeologisch en historisch onderzoek zijn verwerkt. Rome en de Lage Landen van Robert Nouwen, voormalig directeur van het Gallo-Romeins Museum in Tongeren, is deze langverwachte synthese.

In de Historische BoekenCast vertelt Robert Nouwen over zijn boek.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Je leest al voor €4,99 per maand.

Nouwen neemt de Lage Landen overigens vrij ruim, aangezien hij niet alleen de aanwezigheid van de Romeinen in het huidige Nederland en België bestudeert, maar ook aandacht schenkt aan ontwikkelingen in gebieden die nu tot Frankrijk, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland en zelfs het Verenigd Koninkrijk behoren.

Het boek begint met de verovering van Gallië door Julius Caesar tussen 58 en 51 v.Chr. Nouwen contrasteert Caesars eigen verslag van deze oorlog, de Commentarii de bello Gallico, met andere geschreven bronnen en vooral met veel archeologisch bewijsmateriaal. Tevens beschrijft hij de vele stammen, de economische en politieke structuur en de cultuur in het gebied dat zich uitstrekt van de Pyreneeën tot aan de monding van de Rijn. Hoewel de komst van de Romeinen in deze contreien nog regelmatig wordt beschreven als het begin van ‘de beschaving’ in een streek die tot dan toe was bevolkt door ‘barbaren’, wil Nouwen daar niets van weten. Caesar was volgens hem ‘een van de meest meedogenloze veroveraars uit onze geschiedenis’ en de Gallische Oorlog was één langgerekte, genocidale veldtocht, zodat de hier op volgende Pax Romana niet meer dan een ‘in bloed gedrenkte vrede’ was.

Na de immense bloedbaden veranderden de Lage Landen in een Romeinse provincie, waarin vooral de elites volop collaboreerden met de Romeinen en hun levensstijl overnamen. Economie,  samenleving en cultuur veranderden, waarbij niet alleen sprake was van imitatie, maar ook van wederzijdse beïnvloeding. Er ontstond bovendien een uitgebreid wegennet en er werden tal van steden gesticht. Na een bloeiperiode van een kleine twee eeuwen nam de instabiliteit toe, al bleven sommige streken nog lange tijd zeer welvarend. Ook de bevolkingssamenstelling veranderde voortdurend, doordat Germaanse stammen zich steeds vaker in dit gebied vestigen. In het huidige Frankrijk en België werden de Franken dominant, en toen in 476 n.Chr. de laatste West-Romeinse keizer werd afgezet hadden Frankische warlords de macht inmiddels overgenomen.

Rome en de Lage Landen is helder geschreven, maar de informatiedichtheid is heel hoog. Gelukkig wisselt Nouwen de grote lijnen af met de hoognodige details, zodat de lezer een goed beeld krijgt van de vijf eeuwen waarin de Lage Landen deel uitmaakten van het Romeinse Rijk. Het boek is niet geïllustreerd, maar bevat wel enkele kaarten en een chronologisch overzicht. Voor de komende decennia is dit ongetwijfeld hét standaardwerk.

Rome en de Lage Landen. Een geschiedenis van Caesar tot Clovis

Robert Nouwen
622 p. Lannoo, € 39,99

Rome en de Lage Landen door Robert Nouwen

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad - zomernummer 2026

Dossier Romeinen

Overblijfselen van een tweede-eeuwse insula in Ostia.
Overblijfselen van een tweede-eeuwse insula in Ostia.
Interview

Toen er snel woningen moesten komen, bouwden de Romeinen de hoogte in

Vanwege de woningnood wil Den Haag woontorens van 230 meter bouwen. Toen er in de tweede eeuw steeds meer arbeiders naar de Romeinse havenstad Ostia trokken, ging de stad ook de hoogte in bouwen. Die Romeinse appartementen waren een stuk veiliger dan vaak wordt gedacht, vertelt oudheidkundige Saskia Stevens. Dit artikel krijg je van ons...

Lees meer
Mozaiek van een Romeinse galei in Tunesië uit de tweede eeuw
Mozaiek van een Romeinse galei in Tunesië uit de tweede eeuw
Nieuws

Leerden de Romeinen hun scheepsbouwtechnieken echt van de Maleisiërs?

In een video, die onlangs viral ging, beweert de Maleisische wetenschapper Solehah Yaacob dat de Romeinen hun scheepsbouwtechnieken leerden van de Maleisiërs. Hoe moeten wetenschappers met dit soort vergezochte theorieën omgaan? Solehah Yacoob, die Arabisch doceert aan een islamitische universiteit, beroept zich op Arabische bronnen en enkele secundaire westerse studies. De Leidse historicus Jos Gommans,...

Lees meer
Een slavin als kapster. Fresco uit de eerste eeuw na Christus.
Een slavin als kapster. Fresco uit de eerste eeuw na Christus.
Recensie

Eindelijk vrij: een dynamisch portret van Romeinse vrijgelatenen 

Hoe moeten we ons de samenleving van het Romeinse Rijk voorstellen? Als een slavenstaat, geregeerd door een bestuurlijke elite, die zich verveeld laat bedienen door devoot en zwijgzaam ‘personeel’? In menige Hollywoodfilm krijgen we een dergelijk Rome voorgeschoteld. En in zekere zin is dat beeld correct. Ten minste 30 procent van de Romeinse bevolking leefde...

Lees meer
Cicero aan zijn schrijftafel
Cicero aan zijn schrijftafel
Artikel

Cicero rouwde om zijn dochter: ‘Alle troost gaat ten onder in de pijn’

Zijn dochter Tullia was hem ‘dierbaarder dan zijn eigen leven’, schreef de Romeinse redenaar en politicus Marcus Tullius Cicero. Na haar dood in 45 v.Chr. bezweek hij bijna aan zijn verdriet. Toch vond hij een uitweg.  Pal aan de westkust van Italië, op zo’n vijftig kilometer van Rome, stond het landhuis van een man die...

Lees meer
Loginmenu afsluiten