Home Dossiers Middeleeuwen Geloof in de duivel

Geloof in de duivel

In De lange schaduw van de duivel vertelt historicus Raoul Bauer het verhaal van de duivel door de eeuwen heen. Hij beschrijft hoe de prins van de duisternis steeds de angsten van een tijd vertolkt: als verleider of illusionist, als geheime kracht in de natuur, of als metafoor. Na Bauers overlijden maakten zijn kinderen Dominique en Mikaël Bauer het boek af. Volgens zijn dochter Dominique kent iedere tijd zijn eigen duivel: ‘Vanaf de Late Middeleeuwen was hij machtiger dan ooit.’

Duivels: fresco uit een klooster.
Een fresco van duivels in een klooster.

Gaby Craninckx

Historicus

Gepubliceerd op: 17 januari 2024

Update 19 januari 2024

Banner Middeleeuwen
Dossier Middeleeuwen Bekijk dossier

Waar komt de fascinatie met de duivel vandaan?

Dit artikel krijg je van ons cadeau

Wil je ook toegang tot HN Actueel? Hiermee lees je dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvang je exclusieve nieuwsbrieven. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.

‘Mensen hebben altijd de behoefte gehad de wereld te snappen. Maar die is soms onbegrijpelijk. De realiteit is vaak verwoestend en vol lijden, zoals bij een natuurramp of oorlog. De figuur van de duivel komt tegemoet aan die onbegrijpelijkheid, als naam voor het kwaad. In eerste instantie als theologische figuur, maar later ook in fictie.’

Meer interviews lezen? Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.

Ontvang historische artikelen, nieuws, boekrecensies en aanbiedingen wekelijks gratis in je inbox.

Wanneer kreeg de duivel voor het eerst vorm?

‘In de Joods-christelijke cultuur verscheen de duivel tegelijk met Gods schepping, als een overblijfsel van de chaos die er daarvoor bestond. Zo is hij in het boek Job in de Bijbel de schaduwkant van God. De duivel verleidt God tot een weddenschap: hij moet Jobs vertrouwen op de proef stellen. Om te bewijzen dat Job hoe dan ook op hem blijft vertrouwen, ontneemt God hem zijn geluk. De duivelsfiguur is dan nog niet de vreselijke Satan met hoorntjes en een vorkstaart zoals later, maar vertoont al wel kenmerken van de kwaadaardigheid die belangrijk wordt in latere denkbeelden over de duivel.

Raoul Bauer.
Raoul Bauer. Na zijn overlijden maakten zijn kinderen Dominique en Mikaël Bauer het boek af.

Hoe veranderde de duivel vanaf de Late Middeleeuwen?

‘De wereld werd voorgesteld als een apocalyptisch strijdtoneel tussen het christendom en de duivel. Dat kwam doordat de invloed van de kerk in deze periode groter werd. Satan werd machtiger dan ooit; hij kon met slechte bedoelingen in de hoofden van mensen en van zijn trawanten de “heksen” kruipen. Zo spande hij hen voor zijn karretje.’

Waarom is de duivel een spiegel van zijn tijd?

‘De duivel drukte altijd de schaduwkanten van de mens en de cultuur uit. In de zeventiende eeuw gingen filosofen op zoek naar manieren om waarheid en bedrog van elkaar te onderscheiden. In dit tijdperk werd de duivel dan ook gezien als de illusionist en manipulator bij uitstek. In de twaalfde eeuw was de duivel overigens juist zwakker. Theologisch kregen mensen toen meer manoeuvreerruimte om zelf te kiezen tussen goed en kwaad. De duivel had geen “recht” op hen, en dus ook beperkte invloed op hun vrije wil. Iedere tijd heeft zijn eigen duivel.’

Lange schaduw van de duivel

De lange schaduw van de duivel
Raoul Bauer (red. Dominique en Mikaël Bauer)
256 p. Sterck & De Vreese, € 27,90
Bestel bij Libris.

Openingsafbeelding: Een fresco van duivels in een Bulgaars klooster.

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 1 - 2024

Dossier Middeleeuwen

Byzantijnse zijde uit de zesde of zevende eeuw.
Byzantijnse zijde uit de zesde of zevende eeuw.
Artikel

Constantinopel bewaakte het geheim van zijde

In het tiende-eeuwse Byzantijnse Rijk had zijde de waarde van goud. Constantinopel bewaakte de productie ervan als een hellehond. Dat weerhield Lombardijns diplomaat Liutprand niet van een poging het textiele goud te smokkelen. Het ambitieuze hart van Liutprand van Cremona bonsde van opwinding, toen hij door de gouden poort van Constantinopel liep. Het was een...

Lees meer
Excommunicatie van Robert II de Vrome in 998. Schilderij door Jean Paul Laurens, 1875.
Excommunicatie van Robert II de Vrome in 998. Schilderij door Jean Paul Laurens, 1875.
Artikel

Excommunicatie in de Middeleeuwen: veroordeeld tot de duisternis

Om gelovigen in het gareel te houden dreigde de middeleeuwse kerk bij overtredingen met excommunicatie. Zondaars werden daarmee uit de gemeenschap gestoten en zouden na hun dood regelrecht naar de hel gaan. Maar hoe bang waren mensen daar nu echt voor? In 1445 had Margreet, echtgenote van Jacob van der Velde, een woordenwisseling met de...

Lees meer
Door de droogte ontstaan er barsten in de Nederlandse akkers
Door de droogte ontstaan er barsten in de Nederlandse akkers
Interview

‘We moeten weer leren leven met de bodem, net als in de Middeleeuwen’

Door extreme droogte en bosbranden gaan in heel West-Europa de alarmbellen af. Historica Maïka De Keyzer wijt ons gebrekkig preventiebeleid aan de moderne overtuiging dat we meester zijn over de natuur. ‘Wij denken dat we overal een technologische oplossing voor kunnen vinden. In de Middeleeuwen hadden ze die hoogmoed niet.’ Maïka De Keyzer doceert ecologische...

Lees meer
Een vrouw vliegt op een groen penismonster, circa 1345. Uit Decretum Gratiani, een twaalfde-eeuws kerkelijk wetboek.
Een vrouw vliegt op een groen penismonster, circa 1345. Uit Decretum Gratiani, een twaalfde-eeuws kerkelijk wetboek.
Beeldessay

Middeleeuwse memes over monsters, fallussen en ontblote billen

Wie een middeleeuws handschrift openslaat, hoeft zich niet te verbazen over dat soort bizarre voorstellingen in de kantlijn. Wat vertellen zogeheten marginalia over de belevingswereld van de middeleeuwer? De term ‘marginalia’ verwijst naar alles wat we terugvinden in de kantlijn van een tekst. In middeleeuwse manuscripten staan dikwijls persoonlijke toevoegingen van de kopiist of de...

Lees meer
Loginmenu afsluiten