Scherp toont Metronom de politieke repressie in het dagelijkse Roemeense leven. Maar ook hoe door verliefdheid tieners boven zichzelf kunnen uitstijgen. Dat wordt zichtbaar als Ana de naam van de ‘dader’ weigert te noemen. Dat verandert niet door dreiging met gevangenisstraf en verkrachting. Ze blijft zwijgen, tot wanhoop van haar ouders, die vrezen voor haar en hun toekomst: ‘Je maakt ons leven kapot!’
Ana is een koppige heldin, maar haar vrienden zijn uit minder stevig hout gesneden. Terloops toont Metronom dat repressie niet met fysiek geweld gepaard hoeft te gaan. Het noemen van mogelijke consequenties (‘Denk aan je toekomst!’) volstaat om vrijwel iedereen in het ritme van een metronoom te krijgen. Ana’s vrolijke vriendengroep verandert snel in een verzameling verklikkers en verraders. Met als grootste deceptie voor Ana de waarheid over de jongen op wie ze verliefd is. In dictaturen is geen plek voor illusies.

