Amsterdam werd in de zestiende eeuw een stapelmarkt voor graan en de korendragers vormden een belangrijke schakel in de handel. Iedereen die beroepsmatig weleens zakken koren sjouwde, moest lid worden van hun gilde. Dat onderhandelde over lonen en regelde ook een sociaal vangnet bij ziekte. Die belangenbehartiging ging door, ook toen het gilde vanwege liberale wetgeving in de negentiende eeuw ophield te bestaan.
Korendragers stonden samen sterk
Ze stonden bekend als zuiplappen met een losse moraal, maar de korendragers van Amsterdam waren sinds de vroege zestiende eeuw wel strak georganiseerd in een gilde. En toen er zo’n drie eeuwen later een einde kwam aan hun organisatie, gingen veel leden – en hun werkwijze – over op andere beroepsverenigingen in de Amsterdamse havens. Dat laat Ruud Paesie zien in zijn proefschrift Dragend bestaan, waarop hij onlangs promoveerde aan de Vrije Universiteit en dat verschijnt bij Uitgeverij Verloren.
Nieuwste berichten
Een bewegend kruis werd de Tsjechische pater Toufar fataal
Tijdens een adventsmis in 1949 in een Tsjechisch dorpskerkje begon een crucifix op onverklaarbare wijze te bewegen. De pater Josef Toufar werd slachtoffer van dit ‘mirakel’. Hij bezweek aan martelingen door de Tsjechoslowaakse Staatsveiligheidsdienst, die hem ervan verdacht het wonder in elkaar te hebben geknutseld. Het was bijna twee jaar na de ‘Glorieuze Februari’ van...
Indische seks in geuren en kleuren
De geschiedenis van ‘ons Indië’ wordt meestal beschreven met een focus op verovering en geweld. Lizzy van Leeuwen kiest in Indehoy! voor een radicaal andere aanpak: zij analyseert de seksuele praktijken die er ruim drie eeuwen heersten. Het gevaar bij een dergelijk ruim en tijdsomspannend perspectief is dat je een verzameling anekdotes en weetjes over...
Hoe ontstond de middeleeuwse stad?
Waarom kenmerkt het Utrechtse stadsbeeld zich door werfkelders en kloosters, maar dat van Amsterdam door lange grachten en nauwe steegjes? Historisch geograaf Marcel IJsselstijn zocht het uit in zijn promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden. Lange tijd werd gedacht dat steden in de Middeleeuwen ofwel strak van bovenaf werden gepland, ofwel ‘organisch’ tot stand kwamen. Maar...
‘Ik was enorm opgelucht: de beelden bestaan echt!’
Kunsthistoricus Ludo van Halem vertelt over zijn meest bijzondere vondst. ‘Ik raakte geïntrigeerd door een foto van twee van Carel Vissers beelden bij de ingang van een Haags kantoor.’ Kunt u iets vertellen over uw meest bijzondere vondst? ‘Het is bijna tien jaar geleden dat ik de verloren gewaande beelden Signaal 1 en 2 van...
