In de vroege ochtend van 18 februari 2024 bestormden Israëlische commando’s een appartementencomplex in Rafah. Terwijl helikopters en straaljagers de omgeving bestookten, schakelden ze op de tweede verdieping van het gebouw meerdere Hamas-strijders uit en bevrijdden de gijzelaars Fernando Simon Marman (60) en Louis Har (70). Beide mannen waren op 7 oktober ontvoerd uit de kibboets Nir Yitzak in Israël.
Israël werd die ochtend wakker met uitgebreide televisieverslagen van de geslaagde bevrijdingsactie, waarbij geen enkele Israëli was omgekomen. Daarentegen waren tientallen terroristen gedood, meldden nieuwscommentatoren euforisch. Sommigen trokken de vergelijking met Entebbe; het Oegandese vliegveld waar op 4 juli 1976 Israëlische commando’s 102 gegijzelde Joodse vliegtuigpassagiers en Franse bemanningsleden hadden bevrijd uit een luchthavengebouw. Saillant detail: die aanval werd geleid door Jonathan ‘Yoni’ Netanyahu, de oudste broer van Israëls huidige premier Benjamin Netanyahu.
Dit artikel is exclusief voor abonnees
Netanyahu’s hadden leiderschapskwaliteiten
De Netanyahu’s kwamen oorspronkelijk uit Polen. Hun grootvader, rabbijn Nathan Mileikowsky, was daar een vurig pleitbezorger van de zionistische beweging. In 1920 emigreerde hij met zijn gezin naar Palestina, waar de achternaam in het Hebreeuws ‘Netanyahu’ werd. Hun vader Benzion (1910-2012) studeerde geschiedenis in Jeruzalem en vestigde zich met zijn vrouw Tzila Segal (1912-2000) in 1940 in New York, waar hij directeur werd van The New Zionist Organisation of America. Daar kwam op 13 maart 1946 hun eerste zoon Jonathan ter wereld, door iedereen Yoni genoemd.
Na de stichting van de staat Israël verhuisde het gezin in 1949 naar Tel Aviv, waar zonen Benjamin (‘Bibi’, 21 oktober 1949) en Iddo (24 juli 1952) werden geboren. In Israël was Benzion hoogleraar Joodse geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. De jongens groeiden op met een vader die ervan overtuigd was dat de Joden altijd zouden moeten vechten voor hun bestaan en voor het land Israël en dat de Arabieren niet te vertrouwen waren. Hoewel de broers Netanyahu uitblonken op school en er wetenschappelijke carrières voor hen lonkten, kwam dienen in het leger om die Joodse staat te beschermen voor hen alle drie op de eerste plaats. Zeker voor de idealistische Yoni. Hij was zich al jong van die taak bewust en vertoonde al bij de padvinderij leiderschapskwaliteiten. Hij kon ook goed met de pen overweg en schreef talloze prachtige brieven aan vrienden en familie die bewaard zijn gebleven en later werden gepubliceerd.
Het gezin Netanyahu woonde van 1956 tot 1958 in de Verenigde Staten voor onderzoekswerk van Benzion. In 1963 verhuisden ze er opnieuw heen en rondde Yoni er zijn middelbare school af. Hij ergerde zich aan het inhoudsloze leven van zijn Amerikaanse medescholieren, noteerde hij. ‘Ik wil elk moment van mijn leven tegen mezelf kunnen zeggen: dit heb ik gedaan.’ Na het behalen van zijn diploma keerde hij daarom alleen terug naar Israël, waar hij zich aanmeldde voor de IDF (Israel Defence Forces). Hij kwam bij de parachutistenbrigade terecht en maakte naam als moedig en bekwaam officier. ‘Behalve commandant was hij onze leraar. Hij eiste veel van ons, maar ging zelf altijd voorop,’ herinnerde een ondergeschikte zich.
