Molly Geertsema was een VVD’er zoals die niet meer worden gemaakt. Hij stamde uit een familie van bankiers en zijn overgrootvader was rond 1870 tweemaal minister van Binnenlandse Zaken geweest. Eigenlijk heette hij Willem Jacob, maar omdat hij aanleg tot corpulentie had werd hij sinds de middelbare school door iedereen ‘Molly’ genoemd. Hij behoorde tot de laatste generatie liberale regenten. Steevast gekleed in driedelig grijs, bij officiële gelegenheden in jacquet, uiteraard met hoed, sigaar, de geaffecteerde stem van een Leidse corpsbal, overdag aan de sherry en ’s avonds aan het bier of een goede fles pomerol. Erg ambitieus hoefde hij niet te zijn, want hij wist toch wel dat de goede banen zijn kant op rolden.
Dit artikel is exclusief voor abonnees
Geertsema was every inch een representant van de liberale elite die Nederland sinds de negentiende eeuw bestuurde. Uiteraard had hij in Leiden rechten gestudeerd en uiteraard werd hij praeses van het corps. Tijdens de bezetting raakte hij betrokken bij het verzet en in 1953 werd hij burgemeester in het Groningse Warffum. Hij was toen 34 en op dat moment de jongste burgervader van Nederland. Vier jaar later werd hij wegens zijn specifieke juridische kennis naar Den Haag gehaald om topambtenaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken te worden. Hij werd daar voor de VVD gekozen in de gemeenteraad en in 1959 werd hij voor die partij lid van de Tweede Kamer. Het was in die tijd nog vrij gebruikelijk om dit soort functies te combineren, want tot aan zijn benoeming tot burgemeester van Wassenaar in 1961 bleef hij zijn zetel in de Haagse raad bezetten. En als burgemeester bleef hij parlementslid. Ook toen hij fractievoorzitter van de VVD werd, bleef hij Wassenaar besturen.
