Een populaire Britse lesmethode Latijn gaat op de schop. Na klachten van docenten en leerlingen over een gebrek aan diversiteit in de Cambridge Latin Course schreven lesontwikkelaars een nieuwe editie met meer ruimte voor het perspectief van vrouwen, minderheden en slaven in de Romeinse wereld.
Sinds de jaren zeventig gebruiken Britse docenten de Cambridge Latin Course, waarin middelbare scholieren Latijn leren aan de hand van verhalen over Romeinse families. De laatste jaren uitten studentes echter hun zorgen over de passieve rol van vrouwen in die teksten. Ook academici waren kritisch: het lesmateriaal zou niet meer voldoen aan de maatstaven van de eenentwintigste eeuw.
Voor de lesontwikkelaars reden om de methode aan te passen en meer vrouwelijke personages toe te voegen. Zo heeft een familie uit Pompeï in een van de herziene schoolboeken naast een zoon voortaan ook een dochter. Vrouwen krijgen bovendien een actievere rol: in een van de verhalen huurt dezelfde familie een vrouwelijke schilder in om een muurschildering te maken.
De schrijvers geven ook gehoor aan de kritiek dat hun schoolboeken de Romeinse wereld te wit zouden voorstellen. In de nieuwe editie is een Grieks-Perzische koopman prominenter aanwezig en wordt benadrukt dat het om een gekleurde man gaat. Ten slotte zijn de teksten over slavernij aangepast: die verhalen worden voortaan vanuit het oogpunt van de slachtoffers verteld. Een scène waarin Romeinse mannen een jonge slavin wellustig inspecteren, is bijvoorbeeld gewijzigd.
