Dat zou je denken, maar One to One: John & Yoko focust op een minder bekende episode in het leven van het stel. Nadat The Beatles in 1970 uit elkaar waren gevallen, verruilden Lennon en Ono hun landhuis in Londen voor een appartement in Greenwich Village. Ze bleven er achttien maanden wonen. De film focust op deze periode, waarin het stel afkickte van The Beatles en politiek actief werd. Met archiefbeelden wordt het tijdsbeeld geïllustreerd: Nixon, protesten tegen de Vietnamoorlog, de Attica-gevangenisopstand en veel suffe tv-commercials. Lennon en Ono voelen zich prima thuis in het Greenwich Village-milieu van kunstenaars en activisten. Ze zijn bevrijd van het Britse racisme tegen Ono (‘lelijke Jap’) en vol activistische energie. In de woorden van Lennon: ‘Flowerpower werkte niet. Nou en? We beginnen gewoon opnieuw!’
Lennon en Ono zingen op een aantal protestbijeenkomsten, onder andere voor John Sinclair, de man die voor twee joints tien jaar cel kreeg. Nadat ze een tv-reportage zien over de slechte verzorging van mentaal gehandicapte kinderen in een tehuis organiseert het stel het One to one-benefietconcert. Lennons muziek klinkt krachtig en energiek. Acht jaar later stierf hij. Hoe wrang klinken Lennons woorden in 1972 tegen een journalist: ‘Ik ben er niet op uit om neergeschoten te worden.’
