Home Vrij en niet bang

Vrij en niet bang

  • Gepubliceerd op: 11 oktober 2002
  • Laatste update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Paul Arnoldussen

Twintig jaar geleden nodigde Wouter Gortzak van Het Parool me uit in zijn bescheiden hoofdredactioneel vertrek. Hij wilde ‘iets voor kinderen’ in zijn krant. Ik was destijds redacteur van prachtbladen als Okki en Taptoe en daar erg gelukkig. Dus zei ik onbevangen dat ik wel wilde komen, maar alleen als ik een jongerenpagina per dag ter beschikking kreeg. Tot mijn verbazing ging hij akkoord.

        

Er waren twee kleine problemen. Ten eerste was ik lid van de CPN; ik was van plan dat te blijven en Het Parool had weinig warme gevoelens voor deze partij. Daarbij had ik twee bijzonder vervelende jaren bij de Volkskrant gewerkt. Daar heerste een arrogante katholieke corpsballencultuur die ik versleet voor het algemeen journalistieke milieu. Van dat CPN-lidmaatschap maakte Gortzak geen punt, hij adviseerde me alleen om het gesprekje met personeelszaken dat binnenkort zou volgen niet te voeren in een t-shirt met een hamer en een sikkel erop. Dat was redelijk. Veel later zei hij dat één communist op een redactie best te doen is, maar dat je er geen vijf van moest hebben. Hij kon het weten, hij kwam zelf uit die kringen.
        
Dat andere probleem moest ik zelf oplossen. Ik besloot mezelf maar eens stevig te presenteren, ik zou niet meer over me laten lopen. Mijn nieuwe collega’s keken me die eerste paar dagen met verbijstering aan. Had Gortzak een gek binnengehaald? Fotoredacteur Bert Sprenkelink informeerde voorzichtig of ik mijn valium wel bij me had. Ik realiseerde me dat ik in mijn geldingsdrang misschien wat overdreef, voortaan ging ik maar gewoon doen.
        
Dat is goed bevallen. De redactie van Het Parool bleek een buitengewoon aimabel, ontspannen en geestig gezelschap te zijn met een afkeer van gewichtigdoenerij. Toch dreigde na een maand of twee een journalistiek conflict. De krant had in het hoofdredactioneel commentaar, traditiegetrouw verschijnend onder het kopje ‘vrij, onverveerd’ gepleit voor verlaging van het minimumjeugdloon. Dat kon ik niet over mijn kant laten gaan. Op mijn pagina had ik een eigen commentaarrubriek ‘vrij en niet bang’ en daarin ging ik duidelijk maken dat juist een verhoging op zijn plaats was.
        
Kon de krant met twee tongen spreken was de vraag. De hoofdredactie ging in conclaaf. Ik wist niet wat ik zou doen als mij de mond gesnoerd werd. Zou ik dapper genoeg zijn om te vertrekken? Om mezelf tot flinkheid te dwingen hield ik mijn jas aan, dan kon ik zo weglopen. Ik heb de keus niet hoeven maken, mijn commentaar ging mee. En daarmee werd Het Parool echt mijn krant. Niet alleen aardig en geestig, maar ook liberaal.
        
We gaan de krant nu buiten het concern PCM maken. Dat zal moeilijk worden, maar dat is niet nieuw. Zoals collega Frans Peeters zei: ‘De rand van de afgrond is al twintig jaar onze natuurlijke biotoop. Maar daar groeit de edelweis.’

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Historischnieuwsblad.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste historische verhalen door toonaangevende historici. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand, de eerste maand €1,99. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.

Nieuwste berichten

Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Artikel

Dissident ging liever naar het strafkamp dan op de vlucht

Net als Aleksej Navalny besloot de Duitse dissident Carl von Ossietzky zijn land niet te ontvluchten toen hij gevaar liep. Hij wist dat hij bovenaan de zwarte lijst van de nazi’s stond, maar bleef toch in Berlijn toen Hitler in 1933 de macht greep. ‘De opposant die over de grens vlucht, werpt al snel holle frasen zijn land in,’ meende hij. Die moed bekocht hij met de dood in een concentratiekamp.

Lees meer
Waffen SS'ers in Vught
Waffen SS'ers in Vught
Interview

‘Waffen-SS’ers dachten dat het verleden niet lang aan hen zou kleven’

Hoewel ze geen paspoort meer hebben, blijven veel Syriëgangers toch in Nederland. Ook in 1945 verloren mannen die zich bij de Duitsers hadden aangesloten hun Nederlanderschap. Maar de omgang met deze Waffen-SS’ers en de Syriëgangers verschilt volgens historicus Peter Romijn. ‘De huidige wetgeving draait om uitstoting, maar na de Tweede Wereldoorlog was ook sprake van re-integratie.’

Lees meer
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Artikel

Een presidentskandidaat dump je niet zomaar

Terwijl Donald Trump en Joe Biden zich opmaken voor de verkiezingsstrijd, gaan er bij hun partijen stemmen op om alsnog voor een andere presidentskandidaat te kiezen. Maar het verleden leert dat het lastig is om een leidende kandidaat opzij te zetten.

Lees meer
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Artikel

De populistische Gracchen beloofden gouden bergen

Populistische politici zijn van alle tijden. Na een mislukte carrière zag de Romein Tiberius Gracchus nog maar één uitweg: hij werd een volkstribuun die het volk beloofde wat het wilde horen. Of zijn plannen uitvoerbaar waren, deed er niet toe. Het ging hem om de macht. En dat gold ook voor zijn broer en opvolger Gaius.

Lees meer