Home Operatie Barbarossa bracht de ommekeer

Operatie Barbarossa bracht de ommekeer

Ondanks een niet-aanvalsverdrag vielen de nazi’s in 1941 Rusland binnen. Deze operatie verliep chaotisch en was slecht doordacht. Daarmee bezegelden de Duitsers uiteindelijk hun lot, zo laat Jonathan Dimbleby zien.

Operatie Barbarossa bracht de ommekeer
German tank fording a river, Russia, 1941. The German invasion of Russia, codenamed Operation Barbarossa, launched in 1941, was the largest land operation in military history. A print from Signal, August 1943. Signal was a magazine published by the German Third Reich from 1940 through 1945. barbarossa (Photo by Art Media/Print Collector/Getty Images)

Jeroen Vullings

Schrijver en criticus

Gepubliceerd op: 25 januari 2022

Update 25 mei 2023

De Britse schrijver en journalist Jonathan Dimbleby hanteert een eenvoudig uitgangspunt bij zijn historisch onderzoek naar Operatie Barbarossa, de Duitse inval in de Sovjet-Unie in de zomer van 1941: de feiten staan vast, de rest is (her)interpretatie. We kennen de dag van de inval en afloop van de Tweede Wereldoorlog: Hitlers Derde Rijk verdween. Algemeen wordt Operatie Overlord (D-day), de geallieerde invasie in Normandië op 6 juni 1944, als keerpunt gezien. Maar dankzij de ontsluiting van de Sovjetarchieven na de val van het communisme kan Dimblebey aannemelijk maken dat het echte kantelpunt plaatsvond aan Hitlers oostfront. Het tweede semester van 1941 in Rusland veranderde de loop van de Tweede Wereldoorlog. Cruciaal voor de overwinning op nazi-Duitsland waren de Russische inspanningen en verliezen, de titanenstrijd van het Rode Leger en de Russische bevolking. Twee totalitaire regimes vochten meedogenloos met elkaar, waarbij de ene dictatuur won van de andere – geen bemoedigend overwinningsbeeld vanuit het westerse, democratische perspectief. Mede daardoor ontstond de ‘mythe’ dat D-day de oorlog bezegelde. Dimbleby ontzenuwt dat populaire beeld.

Barbarossa leest als een verhaal van continue onderschatting en misrekening – van alle kanten. Het begin van Operatie Barbarossa, de befaamde Blitzkrieg, verliep aanvankelijk gunstig voor de Duitsers. Stalin werd erdoor verrast. Hij kon zich immers niet voorstellen dat de Duitsers tot een inval zouden besluiten na de ondertekening van het Verdrag van Rapallo (1922) en het niet-aanvalsverdrag het Molotov-Ribbentroppact (1939). Dimbleby citeert de Russische dissident Alexander Solzjenitsyn, die schreef dat Stalin bijna niemand vertrouwde, zelfs zijn eigen moeder of zijn kinderen niet. ‘In zijn hele, door achterdocht beheerste leven had hij slechts één man vertrouwd. En de man die Stalin vertrouwde was Adolf Hitler. ’Rationeel begreep Stalin niets van Hitlers oorlogsverklaring. Welk belang zou daar in hemelsnaam mee gediend zijn? Slechts het vurige, irrationele wensenpakket van Hitler: de vernietiging van de Sovjet-Unie, de ontvolking van het land daar (hij stelde judaïsme en bolsjewisme gelijk en koesterde anti-Slavische sentimenten), om dat vervolgens te laten annexeren (de zucht naar Lebensraum door arische kolonisten). Hij maakte zodoende alle Russen tot vijanden én soldaten van Stalin. Dimbleby concludeert: ‘De Duitse invasie van de Sovjet-Unie was strategisch nauwelijks doordacht, tactisch beroerd gepland en operationeel een warboel.’ Hij schrijft dat fatale militaire waagstuk geheel op conto van Hitler.


Barbarossa. Hoe Hitler de oorlog verloor
Jonathan Dimbleby
728 p. Het Getij/De Arbeiderspers, € 39,99
Bestel in de webshop

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Je leest al voor €4,99 per maand.

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 2 - 2022

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten