Historische horrorseries laten mensen anders nadenken over geschiedenis, stelt de Australische historicus Rebecca Weeks in Television & New Media. Schok- en schrikeffecten trekken kijkers namelijk uit het verhaal en stimuleren kritische reflectie.
Dit artikel krijgt u van ons cadeau
Wilt u ook toegang tot HN Actueel? Hiermee leest u dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvangt u exclusieve nieuwsbrieven. U kunt de eerste maand onbeperkt lezen voor € 1,99. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.
Weeks analyseerde recente tv-series die geschiedenis combineren met angstaanjagende bovennatuurlijke elementen. In The Terror (2018-2019) krijgt John Franklins poolexpeditie van 1845 bijvoorbeeld te maken met de fictieve Tuunbaq, een mysterieus wezen dat de schepen over het ijs achtervolgt. Volgens Weeks zorgt de schok die het monster teweegbrengt voor afstand tussen het verhaal en de kijker. En voor een fris perspectief op de onderdelen die wel historisch accuraat zijn, zoals de mentale en fysieke ontberingen van de mannen aan boord.
Horrorelementen kunnen bovendien het historische verhaal versterken. Zo verandert de Afro-Amerikaanse Ruby in Lovecraft Country (2020) op gruwelijke wijze in een witte vrouw en weer terug, en haar verschillende ervaringen met twee huidskleuren werpen een licht op racisme in de jaren 1950. Ook in Them (2021-), dat zich in hetzelfde decennium afspeelt, schept horror een nieuw perspectief op historisch racisme. In deze serie blijken monsters minder bedreigend voor zwarte burgers dan witte agenten en buren. Weeks stelt dan ook dat horror bij uitstek geschikt is om ‘historische trauma’s’ te belichten.
Openingsafbeelding: poster van Lovecraft Country.
