Britse tegenstanders van het vrouwenkiesrecht brachten rond 1910 ansichtkaarten in omloop met onaantrekkelijke vrouwen, chaotische huishoudens en andere schrikbeelden.
Rond 1910 steunden veel Britten de strijd voor het vrouwenkiesrecht, maar mannelijke én vrouwelijke leden van de National League for Opposing Women’s Suffrage hadden bezwaren. Die verspreidden ze via goedkope, cartooneske prentbriefkaarten waarop een huiveringwekkend toekomstbeeld werd geschetst, zo laat onderzoeker Lauren Alex O’Hagan zien in het tijdschrift Visual Culture in Britain.
Een terugkerend thema zijn chaotische huishoudens, waar de man gedwongen kookt of poetst – en daar niets van terechtbrengt – terwijl de vrouw buitenshuis met politiek bezig is. Andere kaarten schetsen een parlement waar vrouwen de dienst uitmaken en alleen nog over onbenullige zaken kakelen. Want meer hebben ze niet in hun mars. Ook een geliefd thema: domme vrouwen die als kleine kinderen drammen om dezelfde rechten als mannen – simpelweg omdat ze daar hun zinnen op hebben gezet, ook al kunnen ze die rechten intellectueel helemaal niet aan.
Daarnaast zijn er kaarten met kiesrechtactivistes die te lelijk zouden zijn om een echtgenoot te vinden, en die daarom maar politiek actief worden. Op die manier krijgen ze toch mannelijke aandacht, bijvoorbeeld van politieagenten die hen arresteren als ze demonstreren. ‘Langzaam lopen, agent,’ staat er dan bij zo’n afbeelding, ‘ik heb de tijd van mijn leven.’ Een laatste opvallende categorie: vrouwen die worden vastgebonden, een kaakklem krijgen aangelegd of anderszins met geweld tot zwijgen worden gebracht.
Geertje Dekkers
