In Nederland onvoorstelbaar, maar niet in Frankrijk: politici die eeuwig willen voortleven in door hen geëntameerde spectaculaire gebouwen. Toch keken de Fransen ervan op toen president François Mitterrand begin jaren tachtig maar liefst Grands Projets aankondigde. Een ervan was een nieuw monument in het zakendistrict La Défense, dat in 1989 de viering van tweehonderd jaar Franse Revolutie glans moest geven.
Een internationale ontwerpwedstrijd leverde ruim vierhonderd voorstellen op. Waaronder dat van een onbekende Deense architect voor een 110 meter hoge boog, door hem ‘La grande arche de la fraternité’ (‘de grote boog van broederschap’) genoemd. Deze Johan Otto von Spreckelsen had tot dan toe slechts vier kerken en zijn eigen huis ontworpen, maar tot verbijstering van Franse ontwerpers koos Mitterrand voor zijn voorstel.
De grotendeels op feiten gebaseerde speelfilm La Grande Arche toont het duistere schimmenspel achter de schermen tijdens het bouwproces van het immense monument, dat als bijnaam ‘De Kubus’ kreeg. Von Spreckelsen, die ook als het technisch niet anders kan geen jota aan zijn ontwerp wil veranderen, botst frontaal met de Franse bureaucratie en jaloerse Franse collega’s. Nadat in 1986 een rechtse regering aan de macht komt, is het zelfs even twijfelachtig of De Kubus wordt afgemaakt. La Grande Arche toont meeslepend en met humor het helse bouwproces. Spoiler: het loopt niet goed af voor de Deen.
