In het onderzoek naar het slavernijverleden van De Nederlandsche Bank dook onlangs ook de naam van Johanna Borski op. Deze weduwe was in 1814 de grootste kapitaalverschaffer van de bank. Een deel van haar inkomen blijkt afkomstig uit slavernijgerelateerde activiteiten. Daarmee dreigt ze van een feministisch boegbeeld te veranderen in een ‘foute vrouw’. Net als Aletta Jacobs, die er eveneens koloniale opvattingen op na scheen te houden. In Engeland staat Virginia Woolf inmiddels ter discussie; zij had racistische opvattingen en zou haar gezicht een keer zwart hebben gemaakt. Overwogen wordt een beeld van haar te verwijderen.
Historica Els Kloek, auteur van onder meer 1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, ziet de trend met lede ogen aan. ‘Vrouwen staan niet los van de geschiedenis van racisme en kolonialisme. Stel je voor, het zijn geen heiligen. Ze hebben in alle mogelijke rollen deel uitgemaakt van de geschiedenis. Daar was lang weinig aandacht voor. Maar om nu een vergrootglas te richten op het mogelijk koloniale of racistische blazoen van vrouwen – ik denk niet dat we hun daarmee recht doen, laat staan dat we daarmee onze historische kennis en inzichten vergroten.’
