Home Boekrecensie: Heligoland – Jan Rüger

Boekrecensie: Heligoland – Jan Rüger

Boekrecensie: Heligoland – Jan Rüger

Frans Smits

Oud-hoofdredacteur

Gepubliceerd op: 22 maart 2017

Update 29 maart 2023

De romantiek van Heligoland

Twee jaar na de Tweede Wereldoorlog, op de geboortedag van Adolf Hitler, veroorzaakten Britse ingenieurs de grootste niet-nucleaire ontploffing uit de geschiedenis. Ze bliezen meer dan 6 miljoen kilo aan explosieven van de nazi’s op. De plaats van handeling was hoogst symbolisch: het Duitse eiland Heligoland, dat decennialang had gediend als pion in het Brits-Duitse schaakspel, om te eindigen als heilige graal van het Derde Rijk. Het puin van de explosie – en eerdere Britse bombardementen – werd door de Britten op het Duitse vasteland gestort.

Over dit relatief onbekende eiland met een oppervlakte van 1,7 vierkante kilometer heeft de Britse historicus Jan Rüger een boeiende biografie geschreven. Aan het begin van de negentiende eeuw was het door de Britten op de Denen veroverd en ingelijfd bij hun wereldrijk. Het deed vooral dienst als toeristenoord en smokkelpost voor goederen naar het Europese vasteland. Tevens bleek het ‘heilige land’ inspiratie te bieden. Heinrich Heine schreef er brieven en Hoffman von Fallersleben componeerde er ‘Deutschland, Deutschland, über alles̕.

Het eiland was een plek waar Britten en Duitsers in harmonie samenwerkten – als zoölogen bijvoorbeeld –, maar na het ontstaan van het Duitse keizerrijk zag Berlijn het vooral als Britse provocatie. In 1890 overhandigden de Britten het tegen de wil van de 3000 inwoners aan de keizer, in de hoop de Duitse expansiedrift te bevredigen. Na deze vroege vorm van appeasement veranderde het paradijselijke eiland al snel in een gemilitariseerde voorpost. Na de Eerste Wereldoorlog vernietigden de Britten de haven en de forten.

De romantische aantrekkingskracht bleef bestaan. Halverwege de jaren twintig kwam de jonge Leni Riefenstahl er de rotsen en gletsjers filmen voor Der heilige Berg. Niet geheel toevallig leidde dit tot een bedevaart naar Heligoland van Adolf Hitler en Joseph Goebbels. Na de British Bang van 1947 bleef het Duits grondgebied en symboliseert Heligolands anonieme bestaan de vreedzame Brits-Duitse verhoudingen. Maar, zo besluit Rüger zijn studie, de geschiedenis bewijst dat die situatie niet voor lief kan worden genomen.

Patrick van IJzendoorn is correspondent voor de Volkskrant in Groot-Brittannië.

Heligoland: Britain, Germany and the struggle for the North Sea
Jan Rüger
370 p. Oxford University Press, € 29,55

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 4-2017

Nieuwste berichten

Beatrice de Graaf
Beatrice de Graaf
Column

‘De overlevenden van de oorlog snakten naar iets motiverends’

Waarom schoten er direct na 1945 zoveel voetbalstadions uit de grond in Duitsland? Hadden de mensen daar nietiets beters te doen? Soms wordt boeiende geschiedenis geschreven door uit te gaan van wat mensen samenbindt in tijden van crisis. En nee, dat zijn niet altijd zware woorden of abstracte vergezichten. Dat kan ook het vooruitzicht van...

Lees meer
‘De taboes moeten plat’
‘De taboes moeten plat’
Interview

‘De taboes moeten plat’

Religieus geweld bestáát, betoogt religiewetenschapper Kaj Brens in zijn eerste boek Heilige huisjes. Draai er dus niet omheen. ‘Als je de oorzaken niet onder ogen wilt zien, kom je nooit aan de oplossing toe.’  Zijn boek Heilige huisjes is geboren uit frustratie. Kaj Brens ergerde zich in 2015 na de aanslag op de redactie van...

Lees meer
Emilie Charlotte Knappert. Foto door J. Goedeljee, Leiden, circa 1900.
Emilie Charlotte Knappert. Foto door J. Goedeljee, Leiden, circa 1900.
Artikel

‘Het beste wat u geven kunt, is uw hart’

Als kind wilde Emilie Knappert bloemen planten in de zwartgeblakerde arbeiderswijken van Schiedam. Dan zou het leven van de arbeiders mooier worden, dacht ze, en misschien ook rechtvaardiger. Al vroeg voelde ze dat armoede niet werd opgelost door geld te geven. Het was belangrijker dat mensen leerden hun leven mooier te maken en ergens trots...

Lees meer
Het landschap nabij de abdij van Rolduc. Schilderij door Alexander Schaepkens, 1852.
Het landschap nabij de abdij van Rolduc. Schilderij door Alexander Schaepkens, 1852.
Artikel

Limburg is liever Duits 

Limburg was van 1839 tot 1867 zowel Nederlands als Duits. De plattelandsbevolking had er weinig op met Den Haag en wilde liever volledige aansluiting bij de buren. Even leek het alsof de Duitsers de liefde van de Limburgers zouden beantwoorden.  ‘Ik voor mij zoude het liefst het oude huisgezin zien bevestigen.’ Het liberale Tweede Kamerlid...

Lees meer
Loginmenu afsluiten