Home TIJDSCHRIFT: JAARBOEK VOOR VROUWENGESCHIEDENIS

TIJDSCHRIFT: JAARBOEK VOOR VROUWENGESCHIEDENIS

  • Gepubliceerd op: 11 juli 2001
  • Laatste update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Wim Berkelaar

Los nummer ƒ 38, 55. Telefoon: 020-6685866


Het jaarboek voor vrouwengeschiedenis (21-2001) gaat over migratie en vrouwen. Met migratie heb ik niets, met vrouwen alles. Onder invloed van de ‘multiculturele samenleving’ heeft migratiegeschiedenis een hoge vlucht genomen. De migratiehistorici doen al decennia hun best om aan te tonen dat vier eeuwen migratie Nederland heeft verrijkt. Ik geloof het graag. De komst van buitenlanders heeft mij echter altijd koud gelaten. Behalve de komst van buitenlandse vrouwen, in het bijzonder Marokkaanse vrouwen. Als male chauvinist pig kijk ik al jaren mijn ogen uit naar die prachtige schoonheden.
        Lezing van het jaarboek leert dat ik niet de enige ben die door buitenlandse sekse wordt bekoord. In haar artikel ‘Seksueel vreemdelingenverkeer’ maakt historica Geertje Mak duidelijk dat Nederlandse vrouwen in Overijssel in de jaren vijftig en zestig begerend hun oog lieten vallen op Spaanse en Italiaanse gastarbeiders. Mak interviewde een Spanjaard, die nu nog onthutst is over de directe benadering van Nederlandse vrouwen: ‘Dansen, een kusje, dat ging in die tijd gemakkelijk. Ik kwam uit een land waar je vele stappen moet doen om een keer gearmd met een meisje te mogen lopen. En hier kon je binnen vijf minuten een kus aan een meisje geven!’
        Nederlandse jongens zagen het succes van de buitenlanders met lede ogen aan. In september 1961 kwam het tot rellen die de landelijke pers haalden en zelfs in het kabinet werden besproken. Socioloog Kees Groenendijk, die eerder onderzoek verrichtte naar de onlusten, zocht de oorzaak in de betere arbeidsvoorwaarden die de gastarbeiders zouden genieten. Mak maakt aannemelijk dat seksuele jaloezie een minstens even belangrijke aanleiding voor de rellen was.
        Minder fraai en zelfs ronduit schandalig is de bijdrage van Elsbeth Etty aan dit verder uitstekende jaarboek. Ze keert zich tegen Paul Scheffer, die op 29 januari 2000 in NRC Handelsblad zijn roemruchte artikel ‘Het multiculturele drama’ publiceerde. Daarin liet hij zich kritisch uit over de gebrekkige integratie van buitenlanders. Etty ziet daarentegen geen probleem. Ze voorspelt dat de integratie van buitenlanders net zo zal verlopen als de integratie van vrouwen in Nederland. Die waren honderd jaar geleden ook achtergesteld en gediscrimineerd. Nu zijn ze geëmancipeerd. Zo zal het volgens Etty over honderd jaar ook met buitenlanders zijn.
        Die redenering raakt kant noch wal. Etty vergelijkt appels met peren. Alsof Nederlandse vrouwen niet al de taal en cultuur kenden, alsof Nederlandse vrouwen niet al volop deel uitmaakten van de samenleving. Buitenlanders kennen vaak taal noch cultuur en worden in Nederland doorgaans met veel meer argwaan bekeken dan destijds autochtone vrouwen.
        Tenslotte pleit Etty voor ‘tolerantie, tolerantie en nog eens tolerantie’, waarbij ze zich afzet tegen de ‘reactionaire’ socioloog J.A.A. van Doorn, die zo zijn bedenkingen heeft over de multiculturele samenleving. Dat is haar goed recht. Maar het is wrang Etty tolerantie te zien bepleiten tegenover dezelfde socioloog die in 1990 zo laaghartig door de ‘tolerante’ Etty werd weggewerkt bij NRC Handelsblad, omdat hij kritiek uitoefende op joodse journalisten in Nederland die te positief over Israël zouden schrijven. Etty had die mening ook gewoon kunnen bestrijden. Maar nee, Van Doorn moest ontslagen worden, vond onze ‘tolerante’ dame.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Historischnieuwsblad.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste historische verhalen door toonaangevende historici. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand, de eerste maand €1,99. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.

Nieuwste berichten

Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Artikel

Dissident ging liever naar het strafkamp dan op de vlucht

Net als Aleksej Navalny besloot de Duitse dissident Carl von Ossietzky zijn land niet te ontvluchten toen hij gevaar liep. Hij wist dat hij bovenaan de zwarte lijst van de nazi’s stond, maar bleef toch in Berlijn toen Hitler in 1933 de macht greep. ‘De opposant die over de grens vlucht, werpt al snel holle frasen zijn land in,’ meende hij. Die moed bekocht hij met de dood in een concentratiekamp.

Lees meer
Waffen SS'ers in Vught
Waffen SS'ers in Vught
Interview

‘Waffen-SS’ers dachten dat het verleden niet lang aan hen zou kleven’

Hoewel ze geen paspoort meer hebben, blijven veel Syriëgangers toch in Nederland. Ook in 1945 verloren mannen die zich bij de Duitsers hadden aangesloten hun Nederlanderschap. Maar de omgang met deze Waffen-SS’ers en de Syriëgangers verschilt volgens historicus Peter Romijn. ‘De huidige wetgeving draait om uitstoting, maar na de Tweede Wereldoorlog was ook sprake van re-integratie.’

Lees meer
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Artikel

Een presidentskandidaat dump je niet zomaar

Terwijl Donald Trump en Joe Biden zich opmaken voor de verkiezingsstrijd, gaan er bij hun partijen stemmen op om alsnog voor een andere presidentskandidaat te kiezen. Maar het verleden leert dat het lastig is om een leidende kandidaat opzij te zetten.

Lees meer
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Artikel

De populistische Gracchen beloofden gouden bergen

Populistische politici zijn van alle tijden. Na een mislukte carrière zag de Romein Tiberius Gracchus nog maar één uitweg: hij werd een volkstribuun die het volk beloofde wat het wilde horen. Of zijn plannen uitvoerbaar waren, deed er niet toe. Het ging hem om de macht. En dat gold ook voor zijn broer en opvolger Gaius.

Lees meer