Home Stad & Land

Stad & Land

  • Gepubliceerd op: 22 jun 2004
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Maurice Blessing

Op donderdag 20 juni 1940 om acht uur ’s avonds opent burgemeester Verhoeven de openbare raadsvergadering van Wateringen, een tuindersdorp in het Westland. Een maand eerder is het Duitse leger Nederland binnengevallen. De regering is naar Londen gevlucht, maar niet nadat de secretarissen-generaal op de departementen op het hart is gedrukt de boel toch vooral draaiende te houden. Op 18 mei komen zij, met alle lagere ambtenaren, in dienst van het nieuw gevormde Reichskommissariat Nederland.


Na te zijn voorgegaan in het gebed houdt Verhoeven – die bij de dik vijfduizend Wateringers bekendstaat om zijn betrokkenheid en jachtlust – een korte rede. ‘Mijne heren!’ vangt de burgervader aan. ‘Sedert onze laatste bijeenkomst hebben in ons land belangrijke veranderingen plaatsgevonden. Laten wij voor de toekomst met groot vertrouwen op God het beste wensen en hopen voor ons volk en vaderland. Laat intussen een ieder zich op correcte wijze gedragen naar de voorschriften der bevoegde overheden.’

Vervolgens gaan de raadsleden over tot de orde van de dag. De notulen worden doorgenomen en raadslid Zwinkels vraagt het woord. Hij wil een rectificatie zien wat betreft zijn signalering van gladheid op de Strijpkade, veroorzaakt door de koolbladeren die daar gedurende de zomer liggen. Dat is niet de gehele zomer een probleem, laat Zwinkels noteren, ‘doch alleen zo nu en dan’. Vervolgens worden de ingekomen stukken van de hogere overheden ‘overeenkomstig het voorstel van B&W voor kennisgeving aangenomen’. 

‘Dat vind ik het meest opmerkelijk,’ zegt Maxim van Ooijen (37), oud-raadslid voor de gemeente Wateringen (per 1 januari opgegaan in de gemeente Westland). ‘De wereld staat in de fik en Wateringen draait gewoon door. Voor de gemeenteraad blijft het business as usual.’ Zo was de instelling in heel Nederland, vermoedt hij. ‘Het is een heel menselijke reactie bij bedreigingen; dan hou je je koest.’

Voor de Historische Werkgroep Oud-Wateringen en Kwintsheul bracht Van Ooijen onlangs de notulen van de gemeenteraad van ’39-’41 samen in boekvorm. Het resultaat is een opmerkelijk inkijkje in de werkzaamheden van een raad in oorlogstijd – hoewel expliciete verwijzingen naar de oorlogsomstandigheden slechts incidenteel zijn terug te vinden.

Zo wordt op 11 september 1940 genoteerd dat het ‘Armbestuur’ een tekort op de begroting heeft ‘vanwege de strenge en langdurige winter, de bijzondere omstandigheden van de oorlog, het stopzetten van steunregeling aan werklozen en de toegenomen ziekenhuiskosten’.

In dezelfde vergadering wordt melding gemaakt van een tekort van f 47,80 in de kas, geconstateerd op 12 mei 1940. De ambtenaar ‘belast met het beheer’ wordt aansprakelijk gehouden. Weliswaar wordt vermeld dat er die nacht ‘een overval’ op het raadshuis heeft plaatsgevonden, maar niet dat die werd uitgevoerd door het Duitse leger. Pas op 11 september wordt de betreffende ambtenaar ‘na enigen discussie’ van verantwoordelijkheid ontslagen. Het ontbrekende bedrag komt ten laste van de begroting.

Andere agendapunten van die dag zijn het toegankelijker maken ‘voor een talrijk publiek’ van de brug die naar het distributiekantoor leidt. Voorts krijgt W.L. Voois ‘wegens onvermogen’ een ontheffing van het betalen van hondenbelasting – mits de hond wordt ‘opgeruimd’.

Zo geeft de burgemeester in oorlogstijd leiding aan een gemeenteraad die zich vooral buigt over gevaren als losliggende putdeksels. Totdat hij zich op 26 juni 1941 plotseling ziek meldt en niet meer terugkomt. Die dag wordt een verbod doorgevoerd op het strooien tegen gladheid op de openbare weg. De Höheren SS- und Polizeiführer heeft hierom verzocht, omdat door het strooizout ‘de rubberbanden en de gummischoenzolen ontijdig en blijvend worden aangetast’.

Wethouder Kramers heeft de functie van de burgemeester overgenomen als op 1 september 1941 alle gemeenteraden worden opgeheven. De Wateringse raad heeft dan nog net een laatste belangrijke beslissing kunnen nemen: ook de heer Westbroek krijgt ontheffing van de hondenbelasting. 

Historische Werkgroep Oud-Wateringen & Kwintsheul, Lenteblok 51, 2291 VA Wateringen. Tel: 0174-29 25 58. Notulen van de gemeenteraad 1939-1941 is verschenen in de eigen serie ‘Wateringse Quohieren’. De publicatie is te bestellen voor euro 7,95 plus verzendkosten.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

VOC met de Prinsenvlag
VOC met de Prinsenvlag
Nieuws

Waarom is een kinderlied over de VOC een succes op TikTok?

‘Vaar je mee met de VOC? Naar verre vreemde landen en gebieden overzee?’ Een lied dat twintig jaar geleden voor de Canon werd gemaakt over de VOC, is op TikTok een eigen leven gaan leiden. Waarom is het vrolijk klinkende lied plotseling zo populair? Wie op TikTok de zoekterm ‘VOC’ intikt, wordt overspoeld door filmpjes...

Lees meer
Eduard von der Heydt
Eduard von der Heydt
Artikel

De Oranjes logeerden bij een nazi-bankier in Zwitserland

Willem-Alexander en Maxima overnachtten deze week bij Donald Trump. De Oranjes hadden wel vaker omstreden logeerpartijen. Zo verbleven koningin Wilhelmina, prinses Juliana en prins Bernhard graag op een Zwitsers landgoed van Eduard von der Heydt. Hij had een voormalige hippieoord omgebouwd tot een bankkantoor voor de nazi’s.  Als de Duitser Eduard von der Heydt in...

Lees meer
Anne Frank
Anne Frank
Nieuws

Vermoedelijke identiteit ontdekt van tipgever die Joodse notaris onterecht beschuldigde van ‘verraad van Anne Frank’ 

Annes vader Otto Frank ontving in 1957 een anoniem briefje waarop stond dat de onderduikers in het Achterhuis waren verraden door de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Op basis van dit briefje herhaalde een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ in 2022 deze beschuldiging, die echter door historici als ongeloofwaardig en lasterlijk werd verworpen. Wie het...

Lees meer
Pen briefje
Pen briefje
Artikel

Wie schreef het briefje aan Otto Frank?

Eindelijk zou de verrader van Anne Frank gevonden zijn: de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ beweerde dat tenminste in 2022 en een Canadese bestsellerauteur schreef er een boek over. Maar deskundigen zagen onmiddellijk dat het bewijs flinterdun was. Er was alleen een anoniem briefje, rond 1957 aan Annes vader...

Lees meer
Loginmenu afsluiten