Home Hitler zag de wereld als imker

Hitler zag de wereld als imker

  • Gepubliceerd op: 18 okt 2010
  • Update 28 mrt 2023
  • Auteur:
    f Horrichs

Vorig jaar las ik toevallig een stuk over Adolf Hitler, waarin stond dat zijn vader imker was. Ik raakte geïntrigeerd en het raadsel Hitler liet mij niet meer los, totdat ik het gevoel had dat ik zijn denkpatroon meende te kennen. Het heeft geresulteerd in de hierna geformuleerde theorie. Kort gezegd denk ik dat de imkerij van Hitlers vader een cruciale rol heeft gespeeld in zijn vorming en mede de oorzaak is van het afschuwelijke drama van het nationaal-socialisme. Vader Alois was vanaf 1895 gepensioneerd en heeft zich op de bijenteelt gestort. [i]Herr Vater [/i]heeft daar waarschijnlijk ook veel over verteld en misschien heeft Adolf hem met een aantal zaken wel moeten helpen. Alois was in 1895 58 jaar en Adolf 6; hij heeft vaders bijenhobby dus in elk geval circa acht jaar min of meer bewust meegemaakt, totdat de vader stierf in 1903. De bijenteelt behelst een wereld van schepping en vernietiging, een constante strijd om het voortbestaan van het volk. De imker zal proberen om een zo sterk en gezond mogelijk volk te krijgen en te houden. Dit doet hij door alleen met speciaal gekweekte koninginnen en darren te werken om het ras zuiver te houden. Een bijenvolk telt in de zomer wel zo’n 50.000 bijen. Een imker begint meestal met een of twee volken en ontwikkelt deze vervolgens zelf verder. Een volk bestaat uit een koningin die eieren legt, een vrouwelijk werkvolk(werksters) en mannelijke bijen (darren), wier enige functie is het bevruchten van de koningin. Het bijenvolk is een sterke leefgemeenschap, de voortplanting is gericht op het hele volk en niet op een enkele bij. Als er een nieuwe koningin wordt geboren , dan verlaat de oude koningin de korf met de helft van het volk dat er op dat moment is. Dit kan zo tot wel zes koninginnen doorgaan, zodat er van het oorspronkelijke volk nog maar weinig over is. Iedere bij weet precies wat zijn/haar taak is en men loopt elkaar niet in de weg. Het is een exacte hiërarchische structuur waar iedere bij haar plaats weet en waar nooit van wordt afgeweken, een soort willoze drang. Alles is ondergeschikt aan volk en koningin. De paring van de koningin vindt plaats op een speciale plaats, waarbij een tien tot twintigtal darren haar tegemoet vliegen en zij in de vlucht bevrucht wordt (bruidsvlucht), waarna de darren sterven. Een bijenvolk kent ook bedreigingen van buitenaf, in de vorm van andere insecten, parasieten en bacteriën. Wat mij als eerste het gevoel gaf dat er een link was tussen zijn vaders hobby, de imkerij en Adolfs latere leven was de hiërarchische structuur van een bijenvolk gecentreerd rond de koningin en de bijna willoze onderwerping van het Duitse volk aan hun führer. Ook Hitlers ideeën over rasveredeling door selectie, en zijn spreken over vijanden als over ‘parasieten’ en ‘bacillen’, voortonen dus grote overeenkomsten met de dagelijkse praktijk van de imker. De praktijk van het ‘afzwavelen’ van bijen laat een parallel zien met de gaskamers. Verder doet de korte levensduur van vooral de darren (2 maanden) die mij heel erg deden denken aan de korte levensduur van de soldaten aan het front. In de nazomer worden de darren door de werksters gedood of de korf uit gejaagd: de zogenaamde ‘darrenslacht’.  Ook bij Hitler was het de plicht van elke Duitse man, zich voor het volk op te offeren in de strijd. De werksters zijn te beschouwen als ordetroepen (SS’ers), die niet alleen de darren maar alle bijen die zich vreemd gedragen of ziek zijn eruit gooien en vernietigen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
VOC-schip
VOC-schip
Interview

De VOC bestrafte homoseksualiteit aan boord met verbanning of de doodstraf

Historicus Desley de Graaf onderzocht homoseksualiteit op VOC-schepen en de strafrechtelijke vervolging daarvan. ‘De VOC maakte haar hele bestaan een probleem van de “afwijkende” seksuele identiteit van sommige van haar werklui.’  Met zijn onderzoek The Men in One Hammock won De Graaf de IHLIA Scriptieprijs, een tweejaarlijkse onderscheiding die wordt uitgereikt voor het beste queer-historische onderzoek. Hij analyseerde meer dan honderd sodomiezaken die tussen 1625 en 1787 in Batavia voor de rechtbank werden gebracht. ...

Lees meer
Loginmenu afsluiten