Op 31 januari 1999 demonstreerden bijna 100.000 Fransen in Parijs, met teksten als ‘Geen nageslacht voor nichten’. Er waren plannen in de maak voor een geregistreerd partnerschap voor twee mannen en twee vrouwen, en dat stuitte op hevig verzet.
Dit artikel krijg je van ons cadeau
Wil je ook toegang tot HN Actueel? Hiermee lees je dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvang je exclusieve nieuwsbrieven. Lees de eerste maand met korting voor €1,99. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.
De plannen waren onderdeel van een internationale trend, die vanaf de late jaren tachtig serieuze vormen aannam. Dat laat Pol van de Wiel zien in zijn proefschrift Zo zijn we niet meer getrouwd. Binnen de homobewegingen groeide, onder meer door de aidsoepidemie, de wens om te trouwen.
Aanvankelijk klonken er veel bezwaren, ook in Nederland. Zo vonden juristen dat het huwelijk in essentie draaide om voortplanting. Maar in de loop van de jaren negentig wenden veel Nederlanders aan het idee en vanaf 2000 stond het huwelijk open voor alle stellen. In Frankrijk was de weerstand veel sterker en hield die langer aan. Maar toen begin deze eeuw verschillende landen het homehuwelijk erkenden, werd het ook voor Fransen normaler. In 2013 ging het parlement om.
Openingsbeeld: Huwelijk in Amsterdam, 1 april 2001. Bron: ANP.
