Home Boek over Michaël Zeeman begon als verwondering over een vriend

Boek over Michaël Zeeman begon als verwondering over een vriend

De Leidse historicus Willem Otterspeer wilde zijn overleden vriend Michaël Zeeman begrijpen en schreef een boek over hem. Het blijkt een raadsel zonder oplossing.

Michaël Zeeman in 1998
Michaël Zeeman in 1998

Huub Wijfjes

Mediahistoricus en schrijver

Gepubliceerd op: 6 december 2025

Update 28 november 2025

Waar begint een historicus aan als hij een biografie wil schrijven over een van zijn beste vrienden? Een complexe, omstreden en begaafde vriend bovendien. Willem Otterspeer besloot een biografie van journalist Michaël Zeeman (1958-2009) te maken. Hij doet niet geheimzinnig over de vele dilemma’s waarvoor hij kwam te staan. Wat te doen met de vele ruzies van en conflicten rond Zeeman? Bijvoorbeeld de nooit opgehelderde diefstal van duizenden boeken uit de boekhandel in Leeuwarden, waar Zeeman lange tijd werkte. Of was het betaling in natura voor langdurig overwerken? Otterspeer laat feiten en interpretaties de revue passeren en daar moeten we het mee doen. Net zoals het waarom van die ruzies van Zeeman met familieleden, schrijvers en journalisten, de talloze affaires met vrouwen en zijn grenzeloze boekenverzamelobsessie.

Meer historische context bij het nieuws van vandaag?

Meld je aan voor de gratis nieuwsbrief van Historisch Nieuwsblad.
Ontvang historische artikelen, nieuws, boekrecensies en aanbiedingen wekelijks gratis in je inbox.

Verstandig, maar toch betrokken, misschien zelfs met aan verliefdheid grenzende verwondering. Dat lijkt de benadering die Otterspeer heeft gekozen om het overvolle leven van de hyperintellectueel Zeeman te vatten. Terwijl die toch maar vijftig jaar oud is geworden en nooit het grote werk (een roman ofzo) heeft gemaakt waarmee hij werkelijk onsterfelijk zou zijn geworden. Maar in zijn korte tijd van leven verzamelde Zeeman 40.000 boeken, over veel daarvan schreef hij journalistieke stukken en literaire beschouwingen. Of hij sprak erover met andere fanaten in het televisieprogramma Zeeman met boeken.

En dan werkte hij voor de Rotterdamse Kunststichting, was hij chef kunstredactie en correspondent in Rome van de Volkskrant. Plus debatleider van openbare gesprekken die altijd ergens over gingen. Zeeman studeerde nooit af, maar een charlatan was hij bepaald niet. Niets voor niets. Altijd op zoek naar het grootse en wezenlijke. Hij begreep al de duizenden boeken die hij las en wist ook in welk kader die gezien moesten worden. Met scherpzinnigheid en toewijding schreef hij over alles wat voor zijn voeten kwam. Met een overdonderende aanwezigheid leefde hij compromisloos; ondraaglijk voor velen, bewonderenswaardig voor anderen.

Otterspeer wil weten hoe dat zat met die vriend Michaël. Zijn biografie is een poging de volle, hartverscheurende grootsheid en verguizing onder woorden te brengen. Een notenapparaat of inbedding in literatuur laat hij daarom achterwege. Het is geen wetenschappelijke biografie, daar is het hem niet om begonnen. Hij beschrijft een raadsel zonder oplossing; een leven zonder begin en eind, een innige relatie zonder reden. Een fenomeen dat bestond en bestaat. Het is niet onopgemerkt gebleven.

In alles ben ik groot. Leven en lezen van Michaël Zeeman
Willem Otterspeer
336 p. Prometheus, € 37,50

In alles ben ik groot door Willem Otterspeer

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 12 - 2025

Nieuwste berichten

Berlijn was een zeldzame vrijhaven voor transpersonen
Berlijn was een zeldzame vrijhaven voor transpersonen
Interview

Berlijn was een zeldzame vrijhaven voor transpersonen

Historicus Alex Bakker deed onderzoek naar transgenderpioniers in het roerige Berlijn van de jaren twintig en dertig. In het seksuologisch instituut van Magnus Hirschfeld konden transpersonen voor het eerst hulp krijgen, maar hun relatieve vrijheid in de Duitse hoofdstad kende grenzen. ‘Ook toen heerste het idee dat mensen met een transidentiteit een bedreiging vormen voor...

Lees meer
Thomas Jefferson keert in 1789 vanuit Frankrijk terug naar zijn landgoed Monticello, waar hij wordt verwelkomd door zijn slaven.
Thomas Jefferson keert in 1789 vanuit Frankrijk terug naar zijn landgoed Monticello, waar hij wordt verwelkomd door zijn slaven.
Artikel

De tweede familie van Thomas Jefferson

De Amerikaanse president Thomas Jefferson had twee gezinnen: een met een vrije, witte vrouw en een met een slavin. De kinderen met de witte moeder maakten deel uit van de elite. De kinderen met de zwarte vrouw bungelden onderaan de maatschappelijke ladder – al probeerde hij hen wel te helpen. In maart 1873 verklaarde een...

Lees meer
Een meisje weigert te eten, circa 1955.
Een meisje weigert te eten, circa 1955.
Artikel

Wanneer werden kinderen kieskeurige eters?

Kinderen golden lang als alleseters. Je kon het zo gek niet bedenken of ze schoven het naar binnen: van orgaanvlees, scherpe sauzen, gefermenteerde groenten en schelpdieren tot eekhoorns. Maar in de twintigste eeuw veranderde dat. Ze werden kieskeurig – en dik. Geen vlees, wel knakworst. Geen groente, wel paprika. Alleen witbrood. Kip zonder botjes. Geen...

Lees meer
Door het verraad van een Bataaf krijgen de Romeinen bijna de overhand op het leger van Julius Civilis. Schilderij door Otto van Veen, circa 1600.
Door het verraad van een Bataaf krijgen de Romeinen bijna de overhand op het leger van Julius Civilis. Schilderij door Otto van Veen, circa 1600.
Recensie

Romeinen brachten de Lage Landen een in bloed gedrenkte vrede

Vijf eeuwen lang maakten de Lage Landen deel uit van het Romeinse Rijk. Robert Nouwen beschrijft tot in de details hoe dat verliep: eerst met veel bloedvergieten, later was sprake van imitatie en wederzijdse beïnvloeding. Toen Augusto Massari, de Italiaanse ambassadeur in Nederland, in mei een bezoek bracht aan Krommenie was hij duidelijk teleurgesteld. Hem...

Lees meer
Loginmenu afsluiten