Bewoners van Brittannië en Frankrijk gebruikten in de eeuwen rond 1000 v.Chr. al gestandaardiseerde gewichten voor handel.
Dat suggereren onder meer de gewichten van gouden gedraaide nekringen, waarvan er uit deze periode verscheidene zijn teruggevonden. Onderzoeker Lorenz Rahmstorf van de Universiteit Göttingen vergeleek de gewichten en concludeerde dat 93,5 gram een steeds terugkerende hoeveelheid was, net als mooie breuken daarvan, zoals de helft (46 gram) en een achtste (11,7 gram). Er zaten wel wat afwijkingen in het systeem, maar die wijt Rahmstorf aan de zeer eenvoudige weegschalen van 3000 jaar geleden.
In Groot-Brittannië zijn bovendien onderdelen van een weegschaal uit deze periode gevonden, en stenen en metalen voorwerpjes waarvan archeologen denken dat ze dienden als gewichtjes. Dat soort vondsten is ook gedaan op het Europese vasteland. Uit alle feiten samen concludeert Rahmstorf dat aan weerszijden van het Kanaal 3000 jaar geleden al met standaardmaten werd gehandeld, en dat kopers een idee hadden hoeveel ze overhadden voor bijvoorbeeld 93,5 gram graan, wol of goud. Het lijkt er dus sterk op, aldus Rahmstorf, dat er systematische commerciële handel gaande was. Zijn conclusie corrigeert het heersende beeld dat ruilhandel in die tijd vooral draaide om sociale relaties en bijvoorbeeld diende om wederzijdse afhankelijkheid te bevestigen.
Bron
Lorenz Rahmstorf, ‛Scales, weights and weight-regulated artefacts in Middle and Late Bronze Age Britain’, in: Antiquity
