Home ‘Weg met sneaky gedoe rond koningshuis’

‘Weg met sneaky gedoe rond koningshuis’

  • Gepubliceerd op: 18 jun 2009
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Bas Kromhout

‘Het is kul om te beweren dat het Koninklijk Huisarchief privé is. Het koningshuis is een publiek instituut.’ Dat schrijft L. van Houten, een van de 332 lezers van Historisch Nieuwsblad die reageerden op de forumstelling van afgelopen maand. Die luidde: ‘De regering moet ervoor zorgen dat alle stukken van het Koninklijk Huisarchief die betrekking hebben op het functioneren van het koningschap openbaar worden.’ Maar liefst 80 procent van de respondenten is het daarmee eens.

Aanleiding voor de stelling vormde het boek Juliana en Bernhard van Cees Fasseur. Hiervoor kreeg hij als enige historicus van koningin Beatrix toegang tot het huisarchief van de Oranjes. De Tweede Kamer nam in 2005 een motie aan om bestuurlijk relevante stukken uit dit archief algemeen openbaar te maken, maar de regering heeft deze motie nog niet uitgevoerd. Ten onrechte, vinden de lezers van Historisch Nieuwsblad. L. Janssen schrijft: ‘Een koningshuis in stand houden, best. Maar dan moeten we wel af van dat sneaky gedoe.’

Volgens veel respondenten past een geheim koninklijk archief niet in een moderne democratie. ‘Als niet-benoemd lid van de regering dient er volledige openheid te zijn over de rol die de koningin speelt,’ vat F.J.J.H. Mulder het meerderheidsstandpunt samen. ‘Alleen God hoeft geen verantwoording af te leggen,’ aldus C.A. Jonkheer. Een anonieme forumdeelnemer vindt: ‘Als je zulke archieven niet openbaar maakt, lijkt het of je wat te verbergen hebt.’

Het besluit van Beatrix om alleen Fasseur inzage te geven in bepaalde geheime stukken, vindt L. van Houten ‘ridicuul’ en lijkt op ‘willekeur en vriendjespolitiek’. W. Heyl schrijft: ‘Als alleen een enkele figuur toegang krijgt die “goedgekeurd” is, kun je er donder op zeggen dat de objectiviteit ontbreekt.’ Volgens A. Homoet moeten andere historici het werk van Fasseur kunnen controleren.

Sommige lezers – 18 procent van het totaal – denken daar anders over. J.F. van Runnard Heimel vindt dat Beatrix in haar recht staat: ‘Het Koninklijk Huisarchief is het eigendom van de koningin. De regering heeft hier niets over te zeggen.’ Volgens R. van de Giessen dient het koningschap altijd ‘gepaard te gaan met een zekere sacraliteit. Als alle stukken op straat komen te liggen, blijft hier weinig van over.’

In dat geval komt zelfs het voortbestaan van de monarchie in gevaar, vrezen sommigen. ‘Met name kan er door leden van de Tweede Kamer uit partijpolitiek belang misbruik van worden gemaakt,’ schrijft P. Veenhof. En C.M. Storm-Van ’s-Gravesande verdenkt met name linkse politici ervan, ‘onder het mom van “het publiek heeft recht op openbaarheid” en ingegeven door afgunst’, aan te sturen op beschadiging van het Koninklijk Huis.

M.P.C. Celie vindt: ‘We hoeven niet alles te weten, en we willen ook niet alles weten.’ Ook J.G. de Vries zit niet op meer onthullingen te wachten. ‘Ik vind het stuitend wanneer het Koninklijk Huis met zijn zwakheden al te zeer te kijk wordt gezet.’ Volgens C.G. Veth komt dat doordat historici geen onderscheid weten te maken tussen privéstukken en stukken die betrekking hebben op het functioneren van het staatshoofd. ‘En u wilt toch ook niet dat uw privézaken uitgebreid in de krant beschreven worden?’

Daarom pleiten sommige forumdeelnemers voor beperkingen aan de openbaarheid. Er moet ‘een zuivere lijn’ getrokken worden tussen wat publiek is en wat privé, aldus M. Cohen-Wiegman. Anderen vinden dat archiefstukken pas openbaar moeten worden na een termijn van enkele decennia, wanneer het betreffende staatshoofd is afgetreden, of wanneer alle in de stukken genoemde personen zijn overleden. ‘Er bestaat nog zoiets als privacy,’ schrijft F. Reede. ‘Ons koningshuis heeft daar recht op.’

De nieuwe stelling verwijst naar de plannen voor het Nationaal Historisch Museum, die de directeuren Eric Schilp en Valentijn Byvanck onlangs hebben gepresenteerd. Zij willen de Nederlandse geschiedenis thematisch indelen in vijf ‘werelden’ (zie ook de column van Nelleke Noordervliet op pagina 43). De stelling luidt: ‘Het Nationaal Historisch Museum moet de geschiedenis van Nederland presenteren als een chronologisch verhaal.’

Lezers van wie het e-mailadres bekend is bij de redactie krijgen op donderdag 29 januari een verzoek om aan het forum deel te nemen. Dat kan door te klikken op de link in de e-mail. Andere lezers kunnen vanaf die datum terecht op www.historischnieuwsblad.nl. Wilt u worden opgenomen in ons e-mailbestand, stuur dan een bericht naar redactie@historischnieuwsblad.nl.

[grafiek]

‘De regering moet ervoor zorgen dat alle stukken van het Koninklijk Huisarchief die betrekking hebben op het functioneren van het koningschap openbaar worden.’

Eens 80 procent
Oneens 18 procent
Geen mening 2 procent

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Filmposter The Testament of Ann Lee
Filmposter The Testament of Ann Lee
Recensie

The Testament of Ann Lee: utopiste met een afkeer van seks

Een vrouw als sekteleider komt niet vaak voor. Maar het lukte de Britse Ann Lee om een groep volgelingen te laten geloven dat in haar de wederkomst van Jezus schuilging. The Testament of Ann Lee toont haar als een utopische idealist.  Een religieuze beweging die seks verbiedt? Niet handig, al is het maar omdat nieuwe zieltjes nodig zijn, maar voor Ann Lee (1736-1784) is seks de wortel van het kwaad. In haar geboorteplaats Manchester...

Lees meer
Bill Clinton tijdens zijn inauguratie in 1993
Bill Clinton tijdens zijn inauguratie in 1993
Artikel

Na de Lewinsky-affaire ontbeerde Bill Clinton elk moreel gezag

Oud-president Bill Clinton en zijn vrouw Hillary getuigen in een onderzoek naar de zakenman en veroordeelde pedoseksueel Jeffrey Epstein. Dat Bill met hem omging, wekt geen verbazing: hij hield van luxe en mooie vrouwen. Zijn erotische avonturen kostten hem tijdens zijn tweede termijn zelfs bijna de kop. Ooit was Bill Clinton de hoop van een...

Lees meer
Loginmenu afsluiten