Home Transparant

Transparant

Wim Berkelaar

Historicus en journalist

Gepubliceerd op: 14 juli 2009

Update 7 april 2020

Enige tijd geleden kondigde minister van Justitie Donner aan de ‘pedagogische tik’ per wet te gaan verbieden. Ouders mogen hun kinderen niet meer slaan, ook al drijven die hen soms tot wanhoop. Niet het besluit zelf was opmerkelijk, wel dat het kwam van de meest uitgesproken gereformeerde bewindsman van dit kabinet.

Gereformeerden, zo maakt de psychologe Janneke Wubs duidelijk in een uitermate boeiend artikel in het tijdschrift van de Vereniging van Christen-Historici Transparant (2005/1), waren voor de Tweede Wereldoorlog bepaald geen tegenstanders van de ‘pedagogische tik’. In 1939 schreef de toonaangevende protestantse pedagoog J.H. Gunning Wzn. in zijn brochure Straffen? Hoe wel? Hoe niet? dat kinderen nu eenmaal onvolmaakte wezens zijn. Een corrigerende tik was soms nodig om hen in het gareel te houden.

In het interbellum waren er al deskundigen die ouders leerden vooral te letten op de psychologie van het kind. Na de Tweede Wereldoorlog werd die opvatting nog eens versterkt. Onder het motto ‘Liefde beschermt niet tegen fouten – kennis doet dat wel’ dienden kinderen eerst en vooral begrepen te worden. Straf moest het gevoelsleven van een kind raken. Volgens Wubs was er tussen 1945 en 1970 sprake van een voortdurende worsteling tussen begrip voor het kind en de morele eisen die de samenleving aan kinderen stelde.

Dat was na 1970 wel anders. Wubs schrijft met enige verbazing over de nieuwe generatie deskundigen, ‘behept met een overweldigend optimisme en vertrouwen in de psychologie’. Luisteren naar kinderen was nu het devies. Opvoeden was natuurlijk niet gemakkelijk, maar ouders moesten zichzelf opofferen en ‘naast de kinderen gaan staan’.

De laatste jaren is de klok teruggedraaid. Misschien heeft de reformatorische gezindte daaraan wel een bescheiden bijdrage geleverd. Wubs schrijft dat rond 1980 in christelijk Nederland verzet rees tegen de ‘psychologisering’ van de opvoeding. Dat verzet wekt geen verbazing, aangezien van reformatorische zijde in het kind al de slechte volwassene van de toekomst werd gezien. Zo bezien is het toch vreemd dat juist de gereformeerde minister Donner de ‘pedagogische tik’ strafbaar wil stellen.

Transparant. Los nummer: euro 7,00. Tel. 079-36 28 628

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten