Elke tijd creëert zijn eigen beeld van Jeanne du Barry. Vroegere films portretteerden haar als een ambitieuze vrouw, die zich met seks een weg omhoog baande in de Franse high society. Dat lukte goed, want de dochter van een naaister en een onbekende vader, mogelijk een monnik, werd in 1768 op 25-jarige leeftijd maîtresse-en-titre (hoofdmaîtresse) van de 58-jarige Lodewijk XV. Haar volkse komaf en bedenkelijke reputatie zorgden in Versailles voor een schandaal. Lodewijk XV beschermde haar, maar na zijn dood in 1774 werd ze weggestuurd van het hof. Bijna twintig jaar later, in 1793, eindigde haar leven onder de guillotine.
Het kostuumdrama Jeanne du Barry toont de legendarische minnares niet als een gehaaide sociale klimmer, maar als een vrijgevochten vrouw. Zij is een feministische heldin avant-la-lettre, die zich niets gelegen laat liggen aan het hofprotocol. Tot plezier van Lodewijk XV, die na de dood van zijn vrouw door haar weer lol in het leven krijgt. De twee beleven een intense liefdesrelatie, die zes jaar later eindigt als Lodewijk XV aan pokken overlijdt. Tragische ‘echte’ liefde: zo ziet Hollywood het graag. Daarom blijft vast onvermeld dat Lodewijk XV naast Du Bary er nog een hele trits maîtresses op na hield.
