Rechts-conservatief Amerika is in rep en roer. In het hele land zijn zogenoemde Tea Parties georganiseerd, waar duizenden mensen protesteerden tegen president Obama. Vooral zijn financieel beleid moest het ontgelden. Rechts vreest dat de miljarden dollars overheidssteun aan banken en de auto-industrie tot hogere belastingen zullen leiden. Tea zou daarom staan voor T.E.A.: Taxed Enough Already.
Die woordgrap is leuk gevonden, maar de Tea Parties verwijzen naar het jaar 1773, toen een aantal Amerikanen in Boston zich verzette tegen Britse belastingen. In 1763 won Engeland de ‘French and Indian War’ en daarmee de heerschappij over Noord-Amerika. Aan deze overwinning hing echter een fiks prijskaartje en Engeland moest op zoek naar inkomsten om het koloniale bestuursapparaat in stand te houden. De oplossing – belastingen op diverse producten, waaronder thee – schoot de Amerikaanse kolonisten in het verkeerde keelgat. Zij hadden geen inspraak in het Britse regeringsbeleid en wilden niet betalen aan Londen. ‘No Taxation without Representation’ groeide uit tot dé verzetskreet.
De spanning steeg toen in november 1773 het Britse schip de Dartmouth de haven van Boston binnenvoer met aan boord een lading thee. Kolonisten onder aanvoering van bierbrouwer Samuel Adams sommeerden de kapitein rechtsomkeert te maken. De gouverneur verbood dat, zodat de Dartmouth geen kant op kon. Na twintig dagen en een laatste oproep aan de gouverneur gingen Adams en de zijnen over tot actie. In de nacht van 16 december klommen zij het schip op en kieperden alle 45 ton thee overboord. Deze verzetsdaad – de Boston Tea Party genoemd – betekende het begin van de Amerikaanse Revolutie.
Sindsdien wordt de gebeurtenis vaak aangehaald voor politieke doeleinden. Zo eisten demonstranten tijdens de 200ste verjaardag van de Tea Party het aftreden van president Nixon. In 1988 gooiden twee conservatieve Congresleden een theekist vol belastingwetboeken in het water. Maar echte aandacht krijgen de Tea Party-imitaties pas sinds het aantreden van Obama. Aangevuurd door de conservatieve zender Fox en voormalig vicepresidentskandidaat Sarah Palin is de Tea Party-beweging uitgegroeid tot een speler van formaat.
En dat kan de beweging weleens opbreken. Traditiegetrouw hoort deze groep Amerikanen bij de Republikeinse Partij. Maar nu maken zij in hun onvrede nauwelijks meer onderscheid tussen de twee partijen. En omdat de stemmen van de Tea Party-beweging onontbeerlijk zijn voor Republikeinse winst, maar niet talrijk genoeg voor eigen succes, kan Obama de lachende derde worden.
