Home Soapserie verkoopt sprookjes

Soapserie verkoopt sprookjes

Jan Lepeltak

Journalist

Gepubliceerd op: 30 oktober 2013

Update 7 april 2020

Miljoenen Indonesiërs zijn elke avond aan de buis gekluisterd voor Gajah Mada. Deze soapserie gaat over een historische figuur: Gajah Mada was een succesvol militair en minister-president van het Majapahitkoninkrijk op Java, dat in de dertiende en veertiende eeuw een groot deel van de archipel beheerste.


De zevenjarige Rafael utra Ismy, die de jonge Gajah Mada speelt, is inmiddels een wereldster in Indonesië. De commerciële televisiezender mnc heeft met hem een kijkcijferkanon in handen. Maar niet iedereen is tevreden over de serie. Historici spreken van geschiedenisvervalsing en verkwanseling van een nationale held.

In de serie vechten soldaten van het Majapahit-rijk tegen troepen van het Tartaarse rijk uit China. Gajah Mada’s moeder Lailan Mangrani wil niet dat haar zoon in de strijd omkomt, zoals zijn vader. Toch leert hij bijzondere en magische vechtkunsten van zijn oom. Dit soort sprookjes gaat er bij het Indonesische publiek in als zoete koek.

Maar niet bij de gerenommeerde acteur Pong Harjatmo. ‘Het verhaal is volledig anders dan de werkelijke geschiedenis,’ zegt hij. ‘Zo kan een mens niet zijn volk en natie waarderen en dat is een misdaad.’ Pong beschuldigt mnc ervan alleen maar aan de kijkcijfers te denken. Volgens hem zou de regering moeten ingrijpen, ‘maar overheidsambtenaren zijn bang voor de kapitalisten, die alleen maar aan winst kunnen denken.’

De historische Gajah Mada is niet onomstreden. Nadat hij grote delen van Sumatra en het huidige Singapore veroverde, werd zijn honger naar territorium hem uiteindelijk fataal. In 1357 was het Sundanese koninkrijk als enige op Java nog niet in handen van de Majapahit. De Majapahit-koning Hayam Wuruk besloot een verbond te sluiten door de Sundanese prinses Dyah Pitaloka Citraresmi te trouwen. Gajah Mada zag dit echter als een kans om het Sundanese rijk te onderwerpen. Daarom verklaarde hij tegenover de Sundanese koning dat de prinses niet de echtgenote, maar slechts de concubine van Hayam Wuruk zou worden. Dit leidde direct tot een gevecht met de Sundanese delegatie, waarbij de koning van Sunda en zijn entourage een bloedige dood stierven. Toen prinses Citraresmi hiervan hoorde, pleegde zij zelfmoord.

Koning Hayam Wuruk schaamde zich voor het verraad en besloot Gajah Mada op een zijspoor te zetten. Hij  overleed in eenzaamheid in Probolinggo in 1364.

Nieuwste berichten

Beatrice de Graaf
Beatrice de Graaf
Column

‘De overlevenden van de oorlog snakten naar iets motiverends’

Waarom schoten er direct na 1945 zoveel voetbalstadions uit de grond in Duitsland? Hadden de mensen daar nietiets beters te doen? Soms wordt boeiende geschiedenis geschreven door uit te gaan van wat mensen samenbindt in tijden van crisis. En nee, dat zijn niet altijd zware woorden of abstracte vergezichten. Dat kan ook het vooruitzicht van...

Lees meer
‘De taboes moeten plat’
‘De taboes moeten plat’
Interview

‘De taboes moeten plat’

Religieus geweld bestáát, betoogt religiewetenschapper Kaj Brens in zijn eerste boek Heilige huisjes. Draai er dus niet omheen. ‘Als je de oorzaken niet onder ogen wilt zien, kom je nooit aan de oplossing toe.’  Zijn boek Heilige huisjes is geboren uit frustratie. Kaj Brens ergerde zich in 2015 na de aanslag op de redactie van...

Lees meer
Emilie Charlotte Knappert. Foto door J. Goedeljee, Leiden, circa 1900.
Emilie Charlotte Knappert. Foto door J. Goedeljee, Leiden, circa 1900.
Artikel

‘Het beste wat u geven kunt, is uw hart’

Als kind wilde Emilie Knappert bloemen planten in de zwartgeblakerde arbeiderswijken van Schiedam. Dan zou het leven van de arbeiders mooier worden, dacht ze, en misschien ook rechtvaardiger. Al vroeg voelde ze dat armoede niet werd opgelost door geld te geven. Het was belangrijker dat mensen leerden hun leven mooier te maken en ergens trots...

Lees meer
Het landschap nabij de abdij van Rolduc. Schilderij door Alexander Schaepkens, 1852.
Het landschap nabij de abdij van Rolduc. Schilderij door Alexander Schaepkens, 1852.
Artikel

Limburg is liever Duits 

Limburg was van 1839 tot 1867 zowel Nederlands als Duits. De plattelandsbevolking had er weinig op met Den Haag en wilde liever volledige aansluiting bij de buren. Even leek het alsof de Duitsers de liefde van de Limburgers zouden beantwoorden.  ‘Ik voor mij zoude het liefst het oude huisgezin zien bevestigen.’ Het liberale Tweede Kamerlid...

Lees meer
Loginmenu afsluiten