Home Modelnazi komt niet uit de verf

Modelnazi komt niet uit de verf

  • Gepubliceerd op: 31 jan 2012
  • Update 13 apr 2023
  • Auteur:
    Bas Kromhout

Wie zich net als ik heeft geërgerd aan Laurent Binets HhhH, dat slecht geschreven jongensboek vol misplaatste pretenties, zal deze biografie van Reinhard Heydrich een verademing vinden. Dit is het boek dat Binet had moeten schrijven als hij het doel dat hij zichzelf van tevoren stelde – een geschiedverhaal zonder literaire verzinsels – serieus had genomen. Weg met de historische roman, leve de geschiedwetenschappelijke studie.

Biograaf Robert Gerwarth is directeur van het Centre for War Studies van het University College in Dublin. Volgens eigen zeggen heeft hij met Hitlers beul ‘de eerste serieuze wetenschappelijke biografie’ van Heydrich geschreven. Zijn boek is gebaseerd op uitgebreid bronnenonderzoek. Het is zakelijk van toon, logisch van opbouw en zeer leesbaar. Toch rijst na lezing de vraag waarom Gerwarth deze biografie moest toevoegen aan de reeks van boeken over Heydrich die al zijn verschenen. Grote nieuwe ontdekkingen of een radicaal andere visie bevat zijn biografie namelijk niet.

Een groot gedeelte besteedt Gerwarth natuurlijk aan Heydrichs aandeel in de Shoah. Helaas weet hij weinig toe te voegen aan wat andere historici hebben geschreven over de bochtige route naar de grootste genocide aller tijden. Bovendien maakt Gerwarth het de lezer onnodig lastig, door midden in het verhaal over de Endlösung een stap terug te doen in de tijd, naar het moment waarop Heydrich ‘rijksprotector’ werd van Bohemen en Moravië. Daardoor gaat de chronologie, die cruciaal is voor een correct beeld van de besluitvorming over de Shoah, ten dele verloren.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

De belangrijkste vraag die de lezer – en naar ik aanneem ook de biograaf – bezighoudt is: wie was Heydrich als mens? Wat bewoog hem? Ook op dit punt komt Gerwarth nauwelijks verder dan wat we al konden weten of vermoeden. De economische teloorgang van Heydrichs vooraanstaande familie, zijn carrière bij de marine en zijn ontslag wegens woordbreuk tegenover een vrouw: het is allemaal elders al beschreven.

Meer dan Heydrichs andere biografen legt Gerwarth de nadruk op de invloed die zijn verloofde Lina en haar familie hadden op zijn keuze voor het nationaal-socialisme. Na Heydrichs ontslag bij de marine spoorden zij hem aan om te solliciteren bij het hoofd van de SS, Heinrich Himmler, die een bekwaam iemand zocht om een inlichtingendienst op te zetten.

Tot dan toe was Heydrich amper geïnteresseerd in de nazi-ideologie. Maar eenmaal lid geworden van de SS, manifesteerde hij zich binnen de kortste keren als een van de hardliners. Deze metamorfose schreeuwt om een verklaring, die Gerwarth helaas niet geeft. Dat Heydrich zich misschien extra moest bewijzen vanwege valse geruchten dat hij een Joodse voorvader had, is al door menigeen voor hem geopperd. Een feitelijke onderbouwing ontbreekt echter nog steeds.

Heydrich blijft een moeilijk te doorgronden figuur. Een van de weinige persoonlijke documenten die zijn overgeleverd is het testament dat hij vlak voor de Duitse invasie van Polen schreef en dat is gericht aan Lina. ‘Mijn liefde voor jou en de kinderen is grenzeloos,’ schreef hij. Het is moeilijk voorstelbaar dat een van de belangrijkste architecten van de Shoah in staat was lief te hebben. Toch lijkt het daar sterk op. Ook na zijn dood had Lina niets dan warme gevoelens voor haar man. Des te meer reden is er voor de biograaf om de lezer uit te leggen hoe hij een en ander met elkaar rijmt. Gerwarth laat het op dit belangrijke punt afweten. Dat is jammer, want hier lag voor hem een kans om zich te onderscheiden van andere biografen.

Hitlers beul is zonder twijfel de meest complete biografie van Heydrich tot nog toe. Ideaal voor wie voor het eerst met het onderwerp kennismaakt. De gevorderde Heydrich-kenner daarentegen zal teleurgesteld zijn over het gebrek aan nieuwe inzichten.

Tot slot iets over de titel. Er is inmiddels een kleine bibliotheek te vullen met boeken die beginnen met het genitief ‘Hitlers’, van Hitlers handlangers en Hitlers vrouwen tot Hitlers wetenschappers en natuurlijk Hitlers gewillige beulen. Veel van die boeken gaan over minder bekende personen. Heydrich daarentegen zou van zichzelf berucht genoeg moeten zijn om zonder hulp van de Führer in het boekenschap de aandacht te trekken.

Hitlers beul. Leven en dood van Reinhard Heydrich, 1904-1942

Robert Gerwarth

400 p. Balans, € 24,95

Bestellen

Nieuwste berichten

Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
Loginmenu afsluiten