De Nederlandse Jeugdbond voor Geschiedenis (NJBG) organiseert dit jaar prehistorische zomerkampen in Flevoland. Bas Kromhout nam een kijkje bij de 9- tot 12-jarige ‘Orgh’-aanbidders.
Midden in het weidse landschap van de Flevopolder markeren drie totempalen de ingang van de nagemaakte prehistorische nederzetting Swifterkamp. Bij binnenkomst rennen kinderen voorbij, behangen met speren, bogen en ‘snorrebotten’ – slingers die een snorrend geluid maken. In de schaduw van een hut zijn meisjes aan het schilderen met okerverf. Een paar jongens spelen met zelfgemaakte vlotten in het naastgelegen meer.
De zomerkampen van de NJBG zijn volgens het persbericht bedoeld ‘voor jongeren die niet van gamen of voetballen houden, en ook niet per se naar het buitenland op vakantie hoeven’. Je zou je wat ongerust kunnen afvragen wat voor jongeren er dan nog overblijven. Er blijkt echter niets abnormaals aan de jongens en meisjes in het Swifterkamp. De meesten zijn deze zomer al met hun ouders met vakantie naar het buitenland geweest, van een potje voetbal zijn ze niet vies, en hun gameboys hebben ze ook maar tijdelijk opzijgelegd.
Of beter gezegd: de eerste avond op ritueel verantwoorde wijze geofferd aan Orgh, de beschermgod van het kamp, wiens houten beeltenis hoog boven de rieten daken uitsteekt. Ook de mobieltjes, portemonnees en horloges van de kinderen zijn
‘geofferd’ – door de leiding in bewaring genomen. De kinderen spelen het spel van de Orgh-cultus een beetje lacherig mee. ‘Als we vloeken, zeggen we “orghverdomme”. Want God en Jezus bestaan nog niet.’
Emma en Deborah zijn vriendinnen geworden. Allebei vinden ze geschiedenis ‘superleuk’, maar ze lijken soms de enigen in hun klas. Bovendien zijn de uren die aan geschiedenis worden besteed te beperkt om hun interesse te bevredigen. Speciaal voor zulke kinderen heeft een geschiedenisleraar in 1958 de NJBG opgericht. Voor jongeren tussen 9 en 26 jaar verzorgt de jeugdbond het hele jaar door bijeenkomsten en excursies.
Een prehistorisch kamp van de NJBG is uiteraard historisch verantwoord, en dus primitief. Er zijn geen douches en de kinderen slapen op stromatten. Voor moderne wc’s is wel gezorgd, en er is schoon water uit de kraan. De meeste moeite hebben de kinderen met het eten: de prehistorische pot schaft vooral linzen en knolgewassen. Wie wil snoepen, plukt maar een smeerwortel en zuigt de nectar eruit. Maar een keertje smokkelen mag best, en dus zijn er donderdagmiddag knakworstjes op de zelfgebakken broodjes.
