Home Het laatste proces tegen de RAF

Het laatste proces tegen de RAF

  • Gepubliceerd op: 10 nov 2010
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Antoine Verbij

In de rechtszaal in Stuttgart-Stammheim, die in de jaren zeventig speciaal werd gebouwd voor RAF-leiders als Andreas Baader en Ulrike Meinhof, vindt het waarschijnlijk laatste proces tegen een lid van de terroristengroep plaats. Sinds eind september zit Verena Becker in de beklaagdenbank.
Becker werd eind 1979 al tot twee keer levenslang veroordeeld omdat ze bij haar aanhouding op politieagenten had geschoten. ‘Nazivarkens!’ gilde de toen 25-jarige links-radicaal na het vernemen van het oordeel. Nu zit er een 58-jarig, gebogen vrouwtje met een grote zonnebril, niet van plan ook maar iets te zeggen.

Ze werd destijd niet veroordeeld voor de moord, vier weken vóór haar aanhouding, op procureur-generaal Siegfried Buback, hoewel ze het wapen had waarmee hij en zijn twee begeleiders waren neergeschoten. Haar daderschap was te moeilijk aan te tonen. Inmiddels meent het Openbaar Ministerie hard bewijs te hebben.

De zoon van het slachtoffer, Michael Buback, is ervan overtuigd dat Becker degene was die vanaf de duozit van een motorfiets op zijn vader heeft geschoten. Getuigen hadden het over een ‘frêle persoon, waarschijnlijk een vrouw’. De voormalige leden van de RAF zwijgen over het daderschap. Op één na. Die wijst een man als dader aan.

Het proces tegen Becker zit vol raadsels. Was ze wel in Duitsland op het tijdstip van de moord? Kreeg ze al na twaalf jaar gratie omdat ze met de geheime dienst had gepraat? Waarom bevatten de protocollen van die gesprekken níét, maar de analyse ervan wél de naam van een dader? Wat betekenen de raadgevingen uit de I Tjing die de politie bij haar vond?

Het belooft een lang proces te worden. Er zullen 140 getuigen en zestien getuigen-deskundigen worden gehoord. Alle historici van de RAF hebben zich alweer in de media gemeld. De Hamburgse onderzoeker Wolfgang Kraushaar heeft zelfs zojuist een boek over de relatie van Becker met de inlichtingendienst uitgebracht.

Maar niemand verwacht dat Michael Buback voldoening krijgt. De man die zich sinds 2007 als een terriër op het oplossen van de moord op zijn vader heeft gestort, dreigt aan het eind van het proces met lege handen te staan. En Verena Becker? De zwijgende natuurgeneeskundige zal, zo zeggen de experts, er met een voorwaardelijke straf vanaf komen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
VOC-schip
VOC-schip
Interview

De VOC bestrafte homoseksualiteit aan boord met verbanning of de doodstraf

Historicus Desley de Graaf onderzocht homoseksualiteit op VOC-schepen en de strafrechtelijke vervolging daarvan. ‘De VOC maakte haar hele bestaan een probleem van de “afwijkende” seksuele identiteit van sommige van haar werklui.’  Met zijn onderzoek The Men in One Hammock won De Graaf de IHLIA Scriptieprijs, een tweejaarlijkse onderscheiding die wordt uitgereikt voor het beste queer-historische onderzoek. Hij analyseerde meer dan honderd sodomiezaken die tussen 1625 en 1787 in Batavia voor de rechtbank werden gebracht. ...

Lees meer
Loginmenu afsluiten