Home Film: Green Book

Film: Green Book

  • Gepubliceerd op: 21 januari 2019
  • Laatste update 13 okt 2022
  • Auteur:
    Jos van der Burg
Film: Green Book

Ruwe bolster wordt beter mens

Hollywood is al een paar jaar bezig met een inhaalslag van films over de levens van zwarte Amerikanen. Soms levert dat geweldige films op, zoals 12 Years a Slave, over de gruwelen van de slavernij. Geslaagd is ook het aangrijpende Moonlight, over de bittere ervaringen van een homoseksuele jongen in een kansloos zwart machomilieu. Naast deze films zijn er halfslachtige pogingen om recht te doen aan de ervaringen van zwarte Amerikanen. Zoals The Help, over zwarte huishoudsters in witte gezinnen in de jaren zestig in het Amerikaanse Zuiden. Gek genoeg zijn niet de zwarte huishoudsters de helden in dit drama, maar is de heroïsche rol toebedeeld aan een witte vrouw, die zich het lot van zwarte huidhoudsters aantrekt en er een boek over schrijft.

Ook Green Book gaat ogenschijnlijk over de ervaringen van een zwarte Amerikaan in het Amerikaanse Zuiden in het begin van de jaren zestig, maar stiekem gaat de film vooral over de verandering van een Italiaanse Amerikaan van racist in een beter mens. Geïnspireerd door een true story volgt Green Book de briljante zwarte pianist Don Shirley en zijn chauffeur Tony Vallelonga in 1962 tijdens een twee maanden durende tournee in de zuidelijke staten.

Als de twee op pad gaan is Vallelonga een in alledaags racisme gedrenkte ‘ruwe bolster, blanke pit’ en Shirley een ultrabeschaafde zwarte gentleman. Dat de botsende persoonlijkheden bij terugkomst vrienden voor het leven zijn, komt doordat Vallelonga tijdens de tournee geneest van zijn racisme. Raar is dat niet Shirley, maar hij de held is in Green Book. Wat niet wegneemt dat het optimistische drama iets voelbaar maakt van het verbijsterende Amerikaanse racisme in die tijd.

 
Jos van der Burg is filmrecensent bij Het Parool en de Filmkrant.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Historischnieuwsblad.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste historische verhalen door toonaangevende historici. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand, de eerste maand €1,99. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 2 - 2019

Nieuwste berichten

Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Artikel

Dissident ging liever naar het strafkamp dan op de vlucht

Net als Aleksej Navalny besloot de Duitse dissident Carl von Ossietzky zijn land niet te ontvluchten toen hij gevaar liep. Hij wist dat hij bovenaan de zwarte lijst van de nazi’s stond, maar bleef toch in Berlijn toen Hitler in 1933 de macht greep. ‘De opposant die over de grens vlucht, werpt al snel holle frasen zijn land in,’ meende hij. Die moed bekocht hij met de dood in een concentratiekamp.

Lees meer
Waffen SS'ers in Vught
Waffen SS'ers in Vught
Interview

‘Waffen-SS’ers dachten dat het verleden niet lang aan hen zou kleven’

Hoewel ze geen paspoort meer hebben, blijven veel Syriëgangers toch in Nederland. Ook in 1945 verloren mannen die zich bij de Duitsers hadden aangesloten hun Nederlanderschap. Maar de omgang met deze Waffen-SS’ers en de Syriëgangers verschilt volgens historicus Peter Romijn. ‘De huidige wetgeving draait om uitstoting, maar na de Tweede Wereldoorlog was ook sprake van re-integratie.’

Lees meer
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Artikel

Een presidentskandidaat dump je niet zomaar

Terwijl Donald Trump en Joe Biden zich opmaken voor de verkiezingsstrijd, gaan er bij hun partijen stemmen op om alsnog voor een andere presidentskandidaat te kiezen. Maar het verleden leert dat het lastig is om een leidende kandidaat opzij te zetten.

Lees meer
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Artikel

De populistische Gracchen beloofden gouden bergen

Populistische politici zijn van alle tijden. Na een mislukte carrière zag de Romein Tiberius Gracchus nog maar één uitweg: hij werd een volkstribuun die het volk beloofde wat het wilde horen. Of zijn plannen uitvoerbaar waren, deed er niet toe. Het ging hem om de macht. En dat gold ook voor zijn broer en opvolger Gaius.

Lees meer