Home ‘Er valt nog genoeg te leren over de geschiedenis van de Hanze’

‘Er valt nog genoeg te leren over de geschiedenis van de Hanze’

‘Er valt nog genoeg te leren over de geschiedenis van de Hanze’

Castor van Dillen

Historicus en journalist

Gepubliceerd op: 11 juli 2018

Update 4 april 2023

De Hanze is niet alleen een bijzonder fenomeen uit het verleden, ook in de eigen tijd paste de organisatie niet binnen de algemene kaders, aldus Justyna Wubs-Mrozewicz. Zij is als hoofddocent en onderzoeker werkzaam aan de Universiteit van Amsterdam. Op 14 september geeft zij een college over het succes van de Hanze in de vijftiende eeuw op de Collegedag Late Middeleeuwen.

Hoe heeft de Hanze zich ontwikkeld in de loop van de vijftiende eeuw?
‘De vijftiende eeuw is heel interessant als je de Hanze bekijkt. In deze eeuw ontstond er meer behoefte om de organisatie af te bakenen, terwijl de noodzaak daartoe er in de eeuwen daarvoor niet was. Deze afbakening kreeg vooral vorm doordat de leden van de Hanze op de Hanzevergaderingen beslisten wie wel en wie niet tot de organisatie mocht behoren. Zo werden de Engelsen eenduidig als niet-Hanzeaten gedefinieerd en ook de Hollanders werden niet meer als Hanzeaten beschouwd.

Tegen de verwachtingen in leidde dit niet enkel tot conflict: er werd nog steeds veel samengewerkt. De conflicten namen wel toe in de zestiende eeuw, toen de staatsvorming versnelde.’

In hoeverre kun je de Hanze-organisatie zien als een vroege vorm van internationale samenwerking?
‘Je kunt er niet omheen dat de Hanze-organisatie een bepaalde mate van internationale samenwerking met zich meebracht. Zo kwamen kooplieden uit de gebieden van Tallinn tot aan Antwerpen in Lübeck – gelegen in Noord-Duitsland –samen. Dat neemt niet weg dat een vergelijking met bijvoorbeeld de EU enigszins mank gaat. De Hanze-organisatie kende geen concrete "top-down"-structuur.’

'De Hanze-organisatie kende geen concrete "top-down"-structuur'

Hoe groot was de invloed van de Hanze op de vijftiende-eeuwse samenleving?
‘Uiteraard hadden de kooplieden die zich in een Hanzestad bezighielden met de buitenlandse handel bepaalde privileges. Bovendien moesten de producten vaak van en naar het binnenland vervoerd worden. De kleinere kooplieden en handelssteden profiteerden dus ook van de Hanze. Daarnaast moeten we niet vergeten dat de Hanze werkgelegenheid creëerde binnen andere beroepsgroepen, zoals de scheepsbouw. Iets als een concreet lidmaatschap voor de Hanze bestond in een bepaalde mate voor een stad, maar niet voor een individu. Door actief deel te nemen aan het netwerk van de Hanze was het wel mogelijk veel voordelen te verkrijgen voor een handelaar of een scheepsbouwer.’

Wat is naar uw mening het voornaamste kenmerk van de Hanze-verbonden?
‘Het is van belang de nadruk te leggen op de mobiliteit die de Hanze teweegbracht. Zo vestigden Hanzekooplieden zich tijdelijk of permanent in verschillende steden. Door de mobiliteit vond er ook veel culturele uitwisseling plaats. De taal van de Hanzeaten oefende bijvoorbeeld veel invloed uit op de lokale talen, en in veel steden is nog steeds de karakteristieke architectuur zichtbaar. De Hanze was dus niet alleen een organisatie gericht op economisch gewin, maar zorgde ook voor politieke en culturele veranderingen in de vijftiende eeuw.’

Klik hier voor meer informatie over en tickets voor de Collegedag Late Middeleeuwen.

Nieuwste berichten

Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Shortlist bekend Libris Geschiedenis Prijs 2026
Shortlist bekend Libris Geschiedenis Prijs 2026
Nieuws

Shortlist bekend Libris Geschiedenis Prijs 2026

De shortlist met vijf genomineerden voor de Libris Geschiedenis Prijs 2026 is vandaag bekendgemaakt in radioprogramma OVT door juryvoorzitter Frits Spits. Genomineerd zijn: Over de Libris Geschiedenis Prijs De Libris Geschiedenis Prijs bekroont historische boeken die een algemeen publiek aanspreken. De criteria zijn dat het boek een oorspronkelijk onderwerp heeft, prettig leesbaar is geschreven en...

Lees meer
Socialisten in Manhattan in 1912
Socialisten in Manhattan in 1912
Artikel

Waarom heeft Amerika geen echte socialisten?

Een deel van de Democratische kiezers wil dat de partij afslaat naar links. Maar in de Amerikaanse politiek kreeg het socialisme nog nooit voet aan de grond. Al in 1906 schreef een Duitse socioloog hoe dat kwam: Amerika had een gebrek aan boze arbeiders. Het lijdt geen twijfel dat veel Democratische kiezers genoeg hebben van...

Lees meer
Loginmenu afsluiten