Home Een beetje vrij van slavernij

Een beetje vrij van slavernij

  • Gepubliceerd op: 28 januari 2020
  • Laatste update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Geertje Dekkers
  • 1 minuut leestijd
Een beetje vrij van slavernij

Als een slaaf in de negentiende eeuw zijn Amerikaanse eigenaar ontvluchtte, bleef hij doorgaans in Zuidelijke staten waar slavernij was toegestaan.

Hoewel er meer is geschreven over ontsnappingen naar het slaafvrije Noorden, woonden de meeste vluchtelingen in steden die slavernij kenden, zoals Baltimore (Maryland) en New Orleans (Louisiana). Hier bestonden grote zwarte gemeenschappen, waar de vluchtelingen in konden opgaan. Bovendien leefden wit en zwart er grotendeels gescheiden van elkaar, waardoor de kans klein was dat een voortvluchtige op straat zou worden herkend.

Omdat ze volgens de wetten van de tijd illegaal waren, was het voor de ex-slaven riskant om werk te zoeken. Dan kon immers duidelijk worden dat ze voortvluchtig waren. Vanwege hun zwakke positie deden veel vluchtelingen werk onder hun niveau. Ook moesten ze harder werken dan blanke collega’s, tegen een lager loon.

Hoewel industrialiserende steden grote behoefte hadden aan deze goedkope arbeidskrachten, zagen veel witte stedelingen hun zwarte stadsgenoten als een gevaar. Daarom stelden bestuurders zich in de periode 1800-1860 geleidelijk aan strenger op tegen álle zwarte inwoners en kwamen er meer controles. Dat had ook gevolgen voor vrije, niet-voortvluchtige inwoners zonder papieren, van wie er in de steden veel waren. Zowel de voortvluchtige als de papierloze vrije zwarten werden regelmatig opgepakt en als gevangenen (weer) gedwongen aan het werk gezet.
 
Bron: Viola Müller, Cities of Refuge: Slave Flight and Illegal Freedom in the American Urban South, 1800-1860. Proefschrift Universiteit Leiden.

 

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel leest u historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Nu de eerste maand voor maar 1,99.

Nieuwste berichten

Fout in routekaart rampvlucht Bijlmermeer belandde in onderzoeksrapport
Fout in routekaart rampvlucht Bijlmermeer belandde in onderzoeksrapport
Artikel

Fout in routekaart rampvlucht Bijlmermeer belandde in onderzoeksrapport

In het eindrapport van de Raad voor de Luchtvaart uit 1994 over de oorzaken van de Bijlmerramp stond een fout: op een routekaart van de rampvlucht was het moment waarop het vliegtuig twee motoren verloor, verkeerd aangegeven. Een oud-onderzoeker van de Raad, Henk Pruis, ontdekte de fout onlangs. Hij denkt dat die voeding heeft gegeven...

Lees meer
Greenpeace groot dankzij aanslag op Rainbow Warrior
Greenpeace groot dankzij aanslag op Rainbow Warrior
Interview

Greenpeace groot dankzij aanslag op Rainbow Warrior

Veertig jaar geleden blies de Franse geheime dienst het Greenpeace-schip de Rainbow Warrior op. Er viel één dode. De Nederlander Martini Gotjé was aan boord toen de bommen ontploften. Voor Greenpeace brak een nieuwe periode aan. Op 10 juli 1985 blies de Franse geheime dienst het Greenpeace-schip de Rainbow Warrior op. Het schip lag in...

Lees meer
Scène uit The teacher who promised the sea
Scène uit The teacher who promised the sea
Recensie

‘The Teacher Who Promised the Sea’ toont dat het Franco-verleden nog springlevend is

Autoritaire en dictatoriale regimes haten kritisch onderwijs. Dat blijkt ook uit de speelfilm The Teacher Who Promised the Sea, waarin een Franco-militie in 1936 meedogenloos afrekent met een jonge idealistische onderwijzer. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen. De Catalaan Antoni Benaiges is 31 als hij in 1935 als onderwijzer gaat werken in een schooltje...

Lees meer
Leden-van-de-Nationale-Garde-ondervragen-een-man-tijdens-de-rassenrellen-in-Chicago-1919.-Copyright-Getty-Images-scaled.jpg
Leden-van-de-Nationale-Garde-ondervragen-een-man-tijdens-de-rassenrellen-in-Chicago-1919.-Copyright-Getty-Images-scaled.jpg
Artikel

Amerikaanse president zet politie en leger in tegen ongewenst verklaarde immigranten

Tijdens het presidentschap van Woodrow Wilson sloeg de Amerikaanse overheid met harde hand stakingen neer, deporteerde duizenden migranten en liet racistisch geweld tegen zwarten ongestraft. Daardoor kwam de democratie hevig onder druk kwam te staan, net als nu onder Donald Trump.

Lees meer