Home De laatste restjes Joegoslavië

De laatste restjes Joegoslavië

Werner Bossmann/ Belgrado

Gepubliceerd op: 16 juli 2009

Update 7 april 2020

Het enige wat nog aan Joegoslavië herinnert, zijn musea en monumenten. Wat wordt straks een bedevaartsoord: de bungalow van Tito of de bunker van Milosevic?

De belangrijkste historische attractie van Belgrado is met geen bord aangegeven. Er loopt geen wandelpad van rode sterren van het vacante gebouw van het Joegoslavische parlement in het centrum naar het Huis van de Bloemen, de laatste rustplaats van Josip Broz, aan de rand van villawijk Dedinje. Vooral oud-Joegoslaven uit Slovenië weten Tito nog te liggen, beweert de vrijwilliger onder aan de trappen van het mausoleum, een bescheiden bakstenen bungalow met een fontein ervoor. ‘Begrijpelijk; in Slovenië is het nu alleen maar business, business. In Servië kunnen we ons die nostalgie niet veroorloven.’

In 2006 zijn ook de laatste resten van Joegoslavië opgeruimd. Slobodan Milosevic, de laatste president van Joegoslavië, stierf in een Scheveningse cel. En met de onafhankelijkheid van Montenegro scheidden ook de laatste twee republieken van de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië. Het idee van een groep Servische kunstenaars om een Joegoslavië Museum te vestigen in het voormalige parlementsgebouw in Belgrado, wereldberoemd sinds de bestorming die in oktober 2000 de val van Milosevic inleidde, vindt echter nauwelijks weerklank.

‘Museum voor de geschiedenis van Joegoslavië’ staat al wel op een klein bordje bij het poortgebouw van Tito’s herinneringshuis, de grootste curiosaverzameling van Belgrado. Behalve de marmeren tombe worden hier de geschenken bewaard die de in 1980 overleden Tito tijdens zijn reizen ontving. Geen klompen van het bezoek aan Nederland in 1970, wel meubilair uit Indonesië en een medicijnmannenpak uit Zuid-Amerika.

Bezoekers zijn Amerikaanse en Noorse toeristen die per cruiseschip de Donau afvaren, Sloveense jongeren die in Belgrado gaan stappen en bejaarde communisten. Een Joegoslavië Museum zal toeristen langer in de stad kunnen houden, denken de voorstanders. Het feit dat Het Tito Kookboek en het Lexicon YU Mythologie het afgelopen jaar hoog in de bestsellerlijsten stonden, zou bovendien duiden op belangstelling binnen de landsgrenzen.

Naar alle waarschijnlijkheid wordt een bunkercomplex van Milosevic in Dobanovac opengesteld voor het publiek. Slobo heeft meer toeristisch potentieel dan Tito, ook volgens zijn aanhangers in Pozarevac, de plaats waar hij in maart dit jaar werd begraven. De stad heeft het plaatselijke voetbaltoernooi vernoemd naar sporthater Milosevic. Novi Sad krijgt dankzij de regerende Servische Radicale Partij zelfs een Slobodan Milosevic-straat.

Nieuwste berichten

Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument
Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument
Artikel

Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument

Koningin Beatrix wilde geen excuses maken voor het Nederlandse aandeel in de Trans-Atlantische slavernij, zo blijkt uit de meerdelige studie naar het koloniale verleden van de Oranjes. Historicus en schrijver Philip Dröge vraagt zich af: waarom deed de vorstin zo? ‘Excuses – daar gaan we het niet over hebben.’ Het deze week gepubliceerde onderzoek naar...

Lees meer
‘Het vertrek van de moffen uit Colmar’. Illustratie door Hansi (JeanJacques Waltz) uit het prentenboek L’Alsace heureuse, 1919.
‘Het vertrek van de moffen uit Colmar’. Illustratie door Hansi (JeanJacques Waltz) uit het prentenboek L’Alsace heureuse, 1919.
Artikel

Elzassers werden over de Rijn geschopt

Dan weer Duits, dan weer Frans. Door de eeuwen heen stond Elzas-Lotharingen afwisselend onder Duits en Frans bestuur. Uit recent opgedoken documenten blijkt nu pijnlijk gedetailleerd hoe Frankrijk na de Eerste Wereldoorlog 130.000 Duitse inwoners zonder pardon de grens overzette. Nog geen twee weken nadat een wapenstilstand een einde maakte aan de Eerste Wereldoorlog, liep...

Lees meer
Puinvrouwen in Berlijn, 1945.
Puinvrouwen in Berlijn, 1945.
Artikel

De mythe van de puinheldin

Met haar blote handen ruimde Helga Velden samen met duizenden andere vrouwen het puin van de Duitse straten. Deze zogenoemde Trümmerfrauen worden gezien als ‘heldinnen van de wederopbouw’. Zelf dacht Velden daar heel anders over.  Helga Velden is achttien jaar als ze vlak na de oorlog aan het werk gaat in Tiergarten, het grote park...

Lees meer
Landwachters in 1944
Landwachters in 1944
Interview

Spreken over daders in de Tweede Wereldoorlog, wat levert dat op?

Wat gebeurt er als je over de Tweede Wereldoorlog vertelt vanuit het perspectief van de daders? Welke inzichten levert dat op – wetenschappelijk, educatief en voor de cultuur van herdenken? Hierover spreken onder anderen auteur Auke Kok (Mussert: Reis naar het kwaad) en hoogleraar internationale misdrijven Alette Smeulers (Angstaanjagend normaal) tijdens een themabijeenkomst op 26...

Lees meer
Loginmenu afsluiten