Home Churchill: Walking with Destiny – Andrew Roberts

Churchill: Walking with Destiny – Andrew Roberts

  • Gepubliceerd op: 21 jan 2019
  • Update 29 mrt 2023
  • Auteur:
    Patrick van IJzendoorn
Churchill: Walking with Destiny – Andrew Roberts

De ambitie van Winston Churchill

Groot was eind jaren dertig de weerzin tegen Winston Churchill binnen de Conservatieve Partij. Hij werd beschouwd als een oorlogshitser, die de door premier Neville Chamberlain afgedwongen vrede in gevaar bracht. Binnen zijn kiesdistrict Epping Forest werd zelfs geprobeerd zijn Lagerhuiszetel af te pakken. ‘Willen jullie alleen maar jaknikkers?’ vroeg hij hun in een redevoering. De volgende ochtend bezette Adolf Hitler het gebied dat nu Tsjechië heet. Churchills vrees bleek gegrond.

Het is een kenmerkende passage in de Churchill-biografie van de Britse historicus Andrew Roberts, die de passende titel Walking with Destiny heeft. Vanaf het moment dat de jonge Winston zich realiseerde dat hij afstamde van de veldheer en staatsman John Churchill, held van de Slag bij Blenheim, voelde hij de hand van de geschiedenis op zijn schouders rusten. Het was zijn lotsbestemming het land – ja, de wereld, te redden van totalitaire krachten. Een kans die zich in 1939 zou aandienen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Geen wonder dat er al duizend boeken over hem geschreven zijn. Wat kan Roberts daar nog aan toevoegen? Hij had de beschikking over nieuwe bronnen, zoals de dagboeken van de Russische ambassadeur in Londen en koning George VI, maar deze leveren geen schokkende inzichten op. De kracht van het boek is dat de auteur het rijke leven van Churchill helder, gedetailleerd en met een duidelijke rode lijn beschrijft, met een uitputtende bibliografie en veertig pagina’s noten.

Roberts’ bewondering voor Churchill weerhoudt hem niet van kritiek – bij het fatale Dardanellen-avontuur bijvoorbeeld. Tevens laat hij zien hoe bedreven Churchill was in zelfpromotie. Toen hij in 1939 First Lord of the Admirality werd, hing hij zijn schilderijen daar meteen aan de muren. Roberts ontkracht de linkse mythe dat Churchill in 1943 verantwoordelijk was voor de Bengaalse hongersnood en dat hij gifgas had ingezet in Irak (het was traangas). Dit boek is bovendien geen overbodige luxe, omdat een vijfde van de Britse jongeren denkt dat Churchill een fictief personage is. Het leven van deze excentrieke vechtersbaas was dan ook stranger than fiction.

Patrick van IJzendoorn is correspondent voor de Volkskrant.

Nieuwste berichten

Mohammed and paul once upon a time in tangier filmposter
Mohammed and paul once upon a time in tangier filmposter
Recensie

Mohammed & Paul: film over westers wangedrag in Tanger

Tanger was vanaf de jaren vijftig tot in de jaren zeventig een vrijhaven voor een westerse culturele elite. Onder hen veel homo’s, omdat in Tanger homoseksualiteit getolereerd werd. Vrijheid blijheid, maar de documentaire Mohammed & Paul: Once Upon a Time in Tangier laat de keerzijde zien.  De ‘mythe van Tanger’ wordt het wel genoemd: de gedachte dat de Marokkaanse stad een hippieparadijs was, waarin iedereen gelukzalig blowend in het paradijs leefde. Documentairemaker Nordin Lasfar, opgegroeid in Nederland als...

Lees meer
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Interview

‘Trucage met foto’s was vermaak, geen manipulatie’

Het internet raakt door AI overspoeld met nepbeelden, maar de fototentoonstelling FAKE! in het Rijksmuseum laat zien dat fotomanipulatie zo oud is als de fotografie zelf. Zo komen er in de collectie beelden van vliegende auto’s en personen met absurd grote hoofden voorbij. Volgens curator en conservator Hans Rooseboom is er wel iets veranderd sinds...

Lees meer
Nederlandse SS-bewaakster
Nederlandse SS-bewaakster
Recensie

Nederlands personeel in concentratiekampen zag zichzelf als slachtoffer

De Nederlandse mannen en vrouwen die in de concentratiekampen werkten hadden dikwijls een problematische achtergrond. Toch waren de meesten geen gestoorde monsters, toont Hans de Vries.  In Amor fati (1946) schrijft Abel Herzberg over wat hij heeft gezien in Bergen-Belsen, het concentratiekamp waar hij met zijn vrouw gevangenzat. Een van de essays gaat over ‘blonde Irmy’, een SS-Aufseherin die door de gevangenen ‘de griet’ wordt genoemd. Een niet al...

Lees meer
Drie regenten van het Leprozenhuis
Drie regenten van het Leprozenhuis
Kopstuk

Door het vetorecht kon één dwarsliggende stad de hele Republiek lamleggen

Hongarije blokkeert EU-hulp aan Oekraïne door zijn veto uit te spreken. De overige lidstaten moeten daardoor op zoek naar een geitenpaadje om hun miljarden toch bij Zelenski te krijgen. In de achttiende eeuw zorgde het vetorecht in de Republiek ook voor bestuurlijke chaos. Begin achttiende eeuw gold in de Republiek op ieder politiek niveau –...

Lees meer
Loginmenu afsluiten