Home Christelijke twijfelaars

Christelijke twijfelaars

Huub Wijfjes

Mediahistoricus en schrijver

Gepubliceerd op: 21 maart 2007

Update 7 april 2020

De journalist Frank Westerman maakt furore met van die boeken waarin hij een mysterieuze aanleiding via een persoonlijke zoektocht verbindt met grote maatschappelijke of filosofische vraagstukken. Literaire non-fictie wordt dat tegenwoordig genoemd. Westerman bewijst dat je uitstekend kan leven van dat genre. Ook zijn nieuwste boek Ararat zal wel weer een bestseller worden.

Dit keer knoopt hij de mysteries aan elkaar van de berg waar volgens de Bijbelse overlevering de ark van Noach met duizenden dierenparen strandde, en zijn persoonlijke relatie met het geloof. Dat is een gemankeerde verhouding. Westerman groeide godsvruchtig op, dreef af naar een wereldlijk bestaan, maar behield een nostalgisch verlangen naar het houvast dat nooit meer een houvast kan zijn.

Zijn zoektocht naar het goddelijke - of beter: naar een antwoord op de vraag waar de religie is gebleven - giet hij nu in de vorm van een queeste naar de top van de Ararat. En daarom zal het boek ongetwijfeld goed scoren, want van zijn slag christelijk opgevoede twijfelaars lopen er honderdduizenden rond in Nederland. Die kopen ook allemaal de boeken van Geert Mak; die andere goed schrijvende zoeker naar de waarheid aan de hand van historische thema's. Waarbij opgemerkt moet worden dat Westerman mooier schrijft en degelijker research pleegt. Achterin zijn boek staat een fraaie boekerij opgesomd, becommentarieerd en wel.

Het moet een mens wel liggen, dat gezwalk tussen een in Schoonebeek in de grond zakkende boortoren in de jaren zestig, een oude wiskundeleraar die niets van de wichelarij rond Ararat moet hebben en een moeizame reis naar de top van de berg. Het is wat hij zelf zegt 'de pelgrimage van een ongelovige', waarbij zijn vrouw wantrouwend toekijkt of hij er niet echt gelovig van wordt.

Maar de lezer zij gerust: natuurlijk trapt hij niet in die val die de kerk met dergelijke mysteries beoogt. Uiteindelijk blijft hij een nuchtere Nederlandse journalist die, als hij eenmaal aan de top is beland, god noch ark vindt maar bezorgd is over de poedersneeuw die zijn voetspoorpad dreigt dicht te slibben. Snel terug naar de veilige realiteit van nu dan maar.

Huub Wijfjes is mediahistoricus aan de Universiteit van Groningen.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten